maandag 9 juni 2008

De kies van Sjoerd #2

En een lang weekend werd het. Ondanks de nodige prettige afleiding, karrenvrachten pijnstillers en liters spoelwater.

Om de sfeer er een beetje in te houden spraken we alleen nog maar in spreekwoorden en gezegden die met de geldende situatie te maken hadden. Sjoerd lachte als een boer met kiespijn. Van mij moest hij een vinger in zijn holle kies steken als hij er geen gat meer in zag. De tand des tijds had aan hem geknaagd. En ook het van mijn vader geleende stokpaardje 'beter een gat in je *vul maar in* dan andersom' was prima bruikbaar.

Tegen drie uur waren we zwaar door onze taalkundige grappen en grollen heen. De rit naar de tandarts verliep dan ook in opperste zwijgzaamheid. Ruim op tijd betraden we de wachtkamer en conludeerde ik dat die dingen overal hetzelfde ruiken (ik ga namelijk naar een andere tandarts). Nog voordat we ons goed en wel hadden geïnstalleerd zwaaide de deur van de behandelkamer al open en keken we tegen de glimmende schedel van tandarts senior aan. Sjoerd stapte dapper naar binnen en de deur ging dicht. Om even later weer fier open gezwaaid te worden. Aha! Dus ik was Sjoerd's liefje. Handje geven, naam zeggen. Beetje sociaal lopen doen. Allemaal leuk en aardig maar verlos mijn liefje nou maar gewoon uit zijn lijden beste man! Mijn eigen zenuwbuikpijn zwelde aan en ingespannen luisterde ik of ik al gekraak aan de andere kant van de deur hoorde. Tot er een bekende en haar moeder de wachtkamer betraden. Die vroegen zich terecht af wat ik daar nou weer deed. Al snel zaten we uitgebreid te kwekken en was van luistervinken geen sprake meer. Net toen we het over het klaarmaken van asperges hadden, vloog opnieuw de deur van de behandelkamer open. De tandarts stoof naar buiten met een ietwat bleke Sjoerd in zijn kielzog. Verbaasd sloeg ik het tafereel gade. Hij ging toch niet flauwvallen of zo? Op een drafje holde ik er achter aan. Sjoerd stond inmiddels met een dikke wang bij de auto en de tandarts leek reikhalzend uit te kijken naar mijn komst. Het was een nogal vreemde situatie. Met een vluchtig "tot ziens" beende hij weer naar binnen, zijn witte jas achter zich aan wapperend. Alle formaliteiten hadden we blijkbaar zoëven al gehad?

Toen na een uur het watje uit zijn mond mocht en hij weer een beetje bij zinnen was gekomen, kon hij zelf ook niet echt reconstrueren wat er nou gebeurd was. Eén gevoel voerde de boventoon en deed hem alle ellende van de afgelopen weken vergeten. Die rottige kies was écht een pain in the ass geweest!

2 opmerkingen:

Tamara M. zei

Fijn dat die kies eruit is! Maarr hebben jullie niet dezelfde tandarts? Lijkt me ook niet gezellig;) Ik ben vorig jaar bij dezelfde tandarts gegaan als Rick, maar dat was meer omdat ik mijn eigen echt niet meer kon uitstaan:P

Nou, nog een keer tot morgen!

xxx Tamara

Anoniem zei

Nou nou, wat een ellende. Ik ben als de dood voor de tandarts en gelukkig heb ik als volwassene ook nooit zoveel problemen met mijn gebit gehad. Dat was als kleuter wel anders en daar ligt waarschijnlijk ook de oorzaak van míjn angst.
Wens je mannetje maar veel sterkte en ik zal even aan hem denken.

Groetjes Alie

Ps; had je nog een lekker recept voor de asperges aan het bezoek over gehouden???