maandag 30 juni 2008

Een lesje campingmores à la Irène

Het verblijf in deze stacaravan is voor ons tot nog toe de minst luxe vakantie die we samen hebben beleefd. En ook de leukste! Want we genieten ons helemaal het apenzuur. Het is zo relaxed hiero. We zitten aan de rand van de camping met onze schaduwrijke terrastuin aan de achterkant van de caravan. Overal om ons heen staan bloeiende oleanders en we kijken uit over een pittoresk dal. Daardoor merken we amper dat we op een drukke, kindvriendelijke camping zitten. Nou, op de jengelbengel na dan. Die zes caravans verderop zijn irritante gekrijs via dat zelfde dal onze kant op echoot.

Ons tijdelijk onderkomen is van alle basisgemakken voorzien. Met de eigen pot en eigen douche als absolute hoogtepunten. Want het zal never-nooit-niet gebeuren dat ik met een pleerol onder mijn arm de camping over ga om in zo'n gehorig kleihuisje te gaan zitten ontlasten. Net als handwasjes met Biotex en schuurpapier kweken op een droogrekje. We wasssen en drogen fatsoenlijk of we wassen en drogen niet.

Vandaag besteedde ik dan ook mijn beste negen vakantie-euro's ooit. Met een krat vol handdoeken beklom ik het venijnige bergje naar het washok, om daar voor zes euro de boel professioneel te laten soppen. Enkele uren later vond ik mijn natte was terug in een keurige stapel bovenop de weer draaiende wasmachine. Aha, meteen een nieuw lesje campingmores. Naast het eerder geleerde 'kampeerders onder elkaar jatten niet' ondervond ik nu dat kampeerders onder elkaar ook de was doen. Dat wil zeggen: niet de schone was van een ander zomaar ergens neer flikkeren zodat je zelf aan de slag kunt. Goed voorbeeld deed meteen goed volgen, want de enige droger die er stond was in gebruik maar wel gereed. En dus toog ik aan het vouwen. Handdoeken, boxershorts in verschillende maten en met dito prints. Een voetbalshirt en nog een. Dat deed me vermoeden te maken te hebben met Britse laundry. En inderdaad. Niet veel later kwam een typische Engelsman het washok binnen. Met verbazing sloeg hij me gade. "Is this your laundry?", vroeg ik enigszins bedremmeld. Want voor hetzelfde geld hielden ze er in Engeland hele andere campingmores op na... "Yes! Thank you, I'll be a hero when I come home!", was zijn verbaasde reactie.

Een uur en nog drie euro later stond ik mijn eigen handdoeken te vouwen. Want je moet er toch niet aan dénken dat er een vreemde campinggast met z'n ongewassen tengels aan je schone katoen zit te plukken...! ;-)

2 opmerkingen:

Joeltje zei

Rammelde jullie stacaravan dan niet de hele tijd? Bij ons, twee jaar geleden in Italië, rammelde dat ding al heen en weer als we ons omdraaiden in bed, laat staan als je er wilde gaan lopen..

Irèneke's wereld zei

Neen! In het geheel niet. Hartstikke stabiele hut hadden we.