donderdag 21 augustus 2008

Ruuuud

Op sommige dagen wordt ons team uitgebreid met een externe kracht. Doorgaans zijn dat vrouwen die voor een bepaald merk werken en op locatie advies geven over hun producten. Soms zijn die vrouwen mannen en vrijwel altijd zijn dat homo's. Want ja, hoeveel heteromannen kun jij opnoemen die compleet uit hun dak gaan van make upjes en lekkere luchtjes? En daar is helemaal niks mis mee! Het is vaak zelfs erg grappig.

Vanmiddag maakte ik kennis met Ruud. Lang, slank, mooi zwart pak aan, strak zwart shirtje eronder en stoere cowboylaarzen om zijn poezelige voeten. Helemaal af. Terwijl ik mijn laatste homp eierkoek zat weg te happen - en daarbij trachtte te voorkomen dat de rode lippenstift tot achter mijn oren belandde - kwam hij met uitgestoken hand de kantine binnen. "Hooooi, ik ben Ruuuud. Volgggens mij kennen wij elkaarrr toch alll?", sprak hij met overdreven randstedelijk accent. En terwijl hij me zijn hand aanreikte strekte hij zijn arm zo ver mogelijk. Alsof hij zeggen wilde: dít is mijn ssspace en ik zou het waarrrderen als jij daarrr buiten blijft... Aha, een gay met territoriumdrift. Prima. "Hai, Irène. Volgens mij niet hoor.", antwoordde ik met lage stem. Want ik heb altijd de neiging om te gaan compenseren, in dat soort situaties. Oh, jij doet iets meer vrouwelijk? Prima, dan neem ik het mannelijk gedeelte wel voor mijn rekening. Kameleon is my middle name.

Tussen de paletjes oogschaduw, tubes foundation en potjes nagellak was Ruuuud helemaal in z'n element. Hij voorzag tal van dames van professioneel maquillageadvies en, op de momenten dat het wat rustiger was, ons van vilein commentaar. Toen twee meiskes - onmiskenbaar nog naar hun eigen identiteit op zoek en dus experimenterend in de breedste zin des woords - het pand weer verlaten hadden, kwam de ware Albert Verlinde in hem boven. "Is gggeel hierrr de nieuwe kleurrr of zooo?", vroeg hij vals. "Ja joh, wij lopen hier echt zo ver voor op de mode!", zei ik. "Nou, dit was echt voorrrjaarrr 2010 volgggens mij!", sneerde hij. "2011!", deed ik er nog een cynisch schepje bovenop. "En waar kom jij dan wel helemaal vandaan, eigenlijk?", wilde ik weten. "Breda! Breda is zoooo leuk. Het is net een dorrrp. Ik zou errr nooooit meerrr weggg willen!" Wahahahaha, met je ewrrr en gggeee en interessant gedoe!

Inpakken kon hij trouwens ook als de beste. Waar ik me bij herenpakjes beperk tot een eenvoudig - doch stijlvol! - stropdasje, ging Ruuuud helemaal los. Eerst cadeaupapier om het doosje. Vervolgens nog een extra dubbel gevouwen band van hetzelfde papier om het pakje. Toen een hoop lint en wat plakband. Met als finishing touch een knipje op de juiste plek en twee simpele vouwtjes. En tadaaa: meneer had een smokingpakje tevoorschijn getoverd. "Dat deed je erg leuk Ruud!", complimenteerde ik hem. "Jaaa? Dank je! En als ik écht in een gggekke bui ben, doe ik errr ook noggg een veeeerrr tussen. Als borrrsthaarrr!"

Gelukkig was het toen tijd om naar huis te gaan.

2 opmerkingen:

Joeltje zei

Ik heb dus in een kreuk gelegen hier om Rrrrruuuuddd... wat een hilarisch stukje! Ik was graag in d'n Doug geweest toen Rrruuuddd er ook was!

Jasmino zei

Whaaaahaaaaha..... (dit is een poging om uit te drukken dat ik laatste 5 minuten dubbel lag achter mijn computer, hetgeen me een vreemde blik van mijn eega opleverde). Dit had ik nu net even nodig, het lachen dan........ Bedankt!