maandag 25 augustus 2008

Verzamelwoede

Het is grappig hoe het werkt. Dat als mensen eenmaal gehoord hebben dat jij iets spaart, zij vaak nog fanatieker voor jou aan het verzamelen slaan dan je zelf doet!

Je wil niet weten wat ik vroeger allemaal heb gespaard. Van de balletjes uit lege vulpenvullingen en afgebroken potloodpunten tot plastic zakjes en alles wat daar tussen zit. Zo ook papieren zakken met een mooie opdruk, porceleinen beeldjes, alles van Snoopy, postzegels en teddyberen. Het heeft allemaal in mijn kleine meisjeskamer gelegen.

Dat van die postzegels begon op een gegeven moment een beetje uit de hand te lopen. Grote zakken vol gestempelde exemplaren van hier tot Tokyo kreeg ik toegestopt. De eerste twee weken was dat nog leuk. Wat pielen met die kleine plaatjes en het rode album dat op onverklaarbare wijze op mijn communieverlangstje was beland. Maar toen het nieuwe er na de eerste hausse vanaf was, zwakte mijn enthousiasme danig af. Er bleek bepaald geen filatelist in mij te schuilen en het album verdween roemloos naar zolder. De onophoudelijke stroom postzegels bleef echter komen. Tot ik, na maanden en met het schaamrood op de kinderkaken, eindelijk de moed had om aan de trouwe donateurs te bekennen dat ik eigenlijk geen postzegels meer nodig had.

Dat met die teddyberen was helemaal een apart verhaal. Op een goede dag (nou ja...?) stond ik met twee bekenden in de V&D en dropte bij de volwassene van het stel dat ik best iets wilde gaan sparen. Maar wat? De speelgoedafdeling waar we ons op dat moment bevonden - ongetwijfeld voor de jongste van het stel - was vergeven van beren. Overal waar je keek stonden die bruine pluchen rakkers. Het antwoord op mijn vraag liet zich raden... In de namiddag toog ik huiswaarts met een lege portemonnee en een bruine beer mét geruite strik om zijn hals onder mijn snelbinders. Een nieuwe verzameling was geboren.
Diezelfde postzegellui konden het geroken hebben, want vanaf dat moment regende het beren. Grote, kleine, bruine en andersoortigen. Er was geen houden meer aan! Al snel lag het bed van mijn iets grotere puberkamer bezaaid met beren en moest ik elke avond, voor ik onder de wol kon, beren ruimen. Hoe meer beren ik ontving, hoe stommer ik ze begon te vinden. Beren sparen! Welke malloot had dát verzonnen?!

In 2006 deed ik op deze plek een oproep voor de spaarpunten van Douwe Egberts. Omdat ik graag het vrolijk gestipte servies van Oilily voor mijn verjaardag wilde. Dat was niet tegen dovermansoren gezegd! Enveloppen vol naar koffiearoma riekende spaarpunten vonden een weg naar onze brievenbus. Het servies kwam er, mede dankzij die bijna 15.000 verzamelde spaarpunten. Daarna heb ik nooit meer om punten gezeurd. Toch bleven ze komen. Weliswaar niet meer in zulke groten getale, maar dan nog.

Vorige week zat er een mysterieuze envelop bij de post. Hij was behoorlijk dik maar woog desalniettemin niet veel. Nieuwsgierig peuterde ik hem open en trof vervolgens een kleinere envelop aan. Met daarin een bom aan DE-spaarpunten! En de groetjes van D. en een zoen van A.Terwijl Sjoerd zich 's avonds op de bank installeerde voor een authentieke jongensfilm (Rocky Balboa...) ging ik ijverig met mijn punten aan de slag. De perfectionist in mij vond namelijk dat alle punten, alvorens op waarde te worden gesorteerd, netjes in dezelfde grootte uitgeknipt dienden te worden. En dus liep ik bijkans een schaarblessure op. Lang nadat Sjoerd en Rocky klaar waren, rondde ik mijn klus af. Met als resultaat nagenoeg 5.000 punten! En daarvan kun je (met een heel klein beetje bijbetalen) precies die leuke - nog in mijn collectie ontbrekende - Oilily theemuts aanschaffen.
Kijk, dáár heb je ten minste wat aan! Veel dank lieve D.!

3 opmerkingen:

Joeltje zei

-is helemaal jaloers maar gunt het je van harte-

Jij hebt dadelijk de theemuts in je nieuwe huis. Met het héle servies. Ik doe het hier met veel minder. Maar ben wel gelukkig met dat wàt ik heb. En gelukkig komt de Sint al weer bijna naar het land.

Anoniem zei

Echt een mooie theemuts! Wat een vrolijk ding! A heeft het al aan D laten weten dat de punten goed zijn besteed. Kus van Kata

Jannie zei

Hahaha ik heb ook balletjes uit vullingen gespaard!! Geweldige tijd was dat! :) Ook postzegels zijn voorbij gekomen, maar dat was nie zo lang. Mijn grootste en langste verzameling waren Egels... Euhm ja... God knows why ;)
Maaruh gefeli met je theemuts!! Hij is echt leuk he!!
xxx