zondag 7 september 2008

Ieks, bloed!

Vaak ben ik me niet erg bewust van het feit dat ik CF heb. Tuurlijk bepaalt het veel van wie ik ben, hoe ik me voel en wat ik doe. Maar het is er gewoon, niks meer en niks minder. Net zoals andere mensen zich vast ook niet bewust zijn van het feit dat ze 183 cm lang zijn, schoenmaat 42 hebben en prachtige blauwe ogen.
Nu voel ik me echter eventjes heel kut en klein en bang en onzeker. CF steekt veel te prominent zijn stomme kop op. Ik heb namelijk een - voor mijn doen flinke - longbloeding (gehad?). En daar heb ik zó geen zin in!!!

Het gebeurde onder de douche. Ik wilde net mijn haar gaan wassen toen ik nog snel een opgehoest slijmpje eruit gooide. Doe ik altijd, dat is een gewoonte. Al mijn andere vieze (douche)gewoontes wil ik dolgraag een andere keer aan mijn blog toevertrouwen, voor nu houd ik het echter bij mijn lamagedrag. Toen ik het fluimpje nakeek zag ik dat het redelijk helderrood van kleur was. Hè jakkes! Ik probeerde het van de douchevloer op te vissen om te zien of het soms van mijn neus kwam, maar dat lukte natuurlijk niet. Gelukkig zit er altijd wel een verse taaie rakker op de reservebank ik mijn keel en dus tjopte ik die naar boven. Knalrood! No way dat dát uit mijn neus kwam. En prompt voelde ik het borrelen, in mijn longen. Om mezelf te overtuigen bleef ik op aan het geven; ik geloofde het gewoon niet. Mijn gemoedstoestand werd daar echter niet beter op. Het was namelijk waarder dan waar en ik voelde mijn hart in mijn borstkas te keer gaan.

Op de automatische piloot draaide ik mijn wasprogramma af. Met in mijn hoofd de film Alle Enge Longbloedingen Van Anderen en welke nare gevolgen die hadden. Eerlijk gezegd wist ik me totaal geen raad. Was dit nou een moment om de dokter bellen? En welke dan? Want voor geen goud ga ik naar een ziekenhuis hier in de buurt! De stelregel is 'iets met een kopje bloed' maar hoeveel ook alweer? Mijn hart roffelde nog steeds in het tempo van de Radetzkymars, dus ik kon ervan uitgaan dat ik in elk geval nog een bloeddruk had. Sjoerd wist intussen van niks. Die zat leuk op internet te zoeken naar weekendjes Londen. "Ik heb nogal een longbloeding", zei ik met een trillende lip en de handdoek als een smurfenhoed om mijn natte haar. "En daar heb ik zó geen zin in!" Liefdevol en geruststellend escorteerde hij me naar de slaapkamer en beval me vandaag op bed te blijven liggen.

Dus, dat is wat ik nu doe. Alweer. Wel heb ik even de laptop ingepikt om het gebeurde van me af te schrijven. En dat helpt goed, moet ik zeggen. Net als de mantra die ik stilletjes aldoor herhaal. "Het is een klein vaatje, je stolling is goed, het gaat vanzelf wel weer over!"

18 opmerkingen:

Vita zei

Dit zijn van die zeldzame momenten dat een buitenstaander meekrijgt hoe het dagelijks leven van iemand met CF eruit kan zien. Krijg het er een beetje koud van. Op de een of andere manier dacht ik altijd dat CF een min of meer stabiele situatie was, geen idee dat je je op een onbewaakt moment half dood kan schrikken van je eigen lijf. In de serie loze bemoedigingen: doe rustig aan, inderdaad.

Irèneke's wereld zei

CF is bij iedereen anders. En zelfs op elk moment dus. Dat vind ik soms nog het meest beangstigend. Hoelang nog zo stabiel? Wanneer verlies ik de grip? Of heb ik die sowieso niet eens?

Irèneke's wereld zei

Alle bemoedigingen zijn overigens fijn. Dank dus!

Twan zei

Volgende keer gewoon rustig blijven ademen, niet te kort... (door je mond)
En als je een bloeding hebt kun je het beste een longarts die bekend is met CF raadplegen. Misschien ff je stolilng laten controleren?

Owja, als je bloed uitspuugt dan komt t uit je longen... ga niet als een gek lopen hoesten om je zelf te overtuigen, lijkt me niet echt bevorderend ;-)

En dat half kopje, is meestal een indicatie om je op te nemen en mogelijk over te gaan tot embolisatie.
Maar ook als het minder is dan willen de meeste goeie artsen toch dat je ze ff belt.

Twan zei

Owja, nog iets...
Bij een bloeding is het beter om te blijven zitten.

Irèneke's wereld zei

Dank voor de tips Twan, expert die je ber ent! :-S

Ik bleef meer kwakjes opgeven om mezelf ervan te overtuigen dat het over was. "Ah, de volgende fluim zal wel weer gewoon groen zijn!" Lekker naiëf ja.

Gewoon blijven doorademen heb ik ook gedaan. Niet hyperventileren oid. Goed doorhoesten vind ik wel nog een beetje eng.

En ja, ik zal morgen de dok wel even bellen. Met lood in de schoenen, dat wel. Wij zijn niet echt van dezelfde bloedgroep, om het zo maar te zeggen! :-)

Irèneke's wereld zei

er bent, dus... Djiezus...

Juudje zei

He bah, wat vervelend om te horen :S. Dat lijkt me inderdaad heel erg schrikken, zeker als het de 1e keer is. En dat je dan ook niet weet wat je moet doen. Ik kan je er helaas niet bij helpen, maar ik zie dat Twan al een flinke waslijst aan tips heeft gegeven. Hopelijk helpen die allemaal en is het snel weer over (bij Tamara zijn ze tot nu toe allemaal vanzelf over gegaan).

Beterschap!!

Liefs, Judith

RoelieBoelie zei

Heeey weifie;)
Jah leuke fotow he:P:P
Is bij decibel gemaakt was ee nof andere idioot die dacht dat ie grappig was dus ikff met hem op de foto, hij ook weer blij:P
Kom je anders een keer als je tijd hebt op bezoek?
Ik hoor het wel dikke (K) ROeltje

Miranda zei

Oh Irene wat een schrik, weet even niet wat ik miet cschrijven, maar ik wilde ook niet zo maar stilletjes weer wegklikken. Bij deze dus maar een dikke digitale knuffel!

Wendy zei

he Irene,
ik schrik even van je blogje! weet natuurlijk ook niet zo goed wat ik moet zeggen maar wil je in ieder geval beterschap (noem je dat zo??) wensen en ik hoop natuurlijk op goed nieuws van de arts die je morgen gaat bellen, toch?
groetjes Wendy (vriendinnetje mel)

lielie zei

heey dame,

jezus wat klote zeg!!! Zelf heb ik ook vaak bloedingen gehad,en ben 7 keer geemboliseerd( niet elke keer hoor als ik een bloeding had) ..... maar het blijft elke keer schrikken... ons slijm hoort lekker groen te zijn, en vooral niet rood! bah!!!!
hopelijk gaat het snel beter met je! en heeft de arts wat nuttigs te melden, wat jou ook aanstaat natuurlijk!!
denk aan je!
liefs Annelie

Anoniem zei

Ja hallo zeg....laat jij me ff schrikken,wil je dat niet meer doen ;-)

Maar alhoewel ik al schrok kan ik me heeeeeel goed voorstellen hoe jij schrok,pjieuwww.

Hou je aan de tips van Twan en ik hoop dat je ze heeeeeel lang niet meer nodig hebt!!

Hou je haaks,Kitty <3

Anoniem zei

Goedemorgen zeg, contact opnemen hoor.

hj

Kim zei

En heb je al gebeld?
Sterkte!! Ik zal aan je denken!!
Enne hopelijk ben je snel beter voor een weekendje Londen? ;)

xxx

Maarten zei

Ik ken het van mijn eerste, gelukkig was dat een kleintje, met 5 minuten kwamen de groene rakkers weer tevoorschijn,

Heb het de laatste jaren nooit meer, had het alleen als ik was wezen dansen, en er stevig werd gerookt. Soms nog wel eens op verjaardagen dat het misgaat. Vaak de volgende ochtend een bruine rochel, (groen met spoortje bloed) Nooit meer.

Hou je rustig, en maak jezelf niet gek!

Sterkte, en beterschap!

Nancy zei

Getver, da's enorm schrikken. En dan loop ik te zeuren als mijn neus weer eens dicht zit..... dit zijn ademhalingsproblemen van een ander kalliber. Hoop op een leuk weekendje Londen voor jou en je lover als je je (snel!!!) weer lekker voelt!

Joeltje zei

Maedje, ik schrok al door je smsje, nu ik het lees..krijg ik traantjes in de ogen. Bahbah, dit is niet goed, dit is niet fijn. ik hoop zo dat je je snel weer beter voelt en dat de artsen/pilletjes/whatever je kunnen helpen hiermee.
Dikke knuf van mij en een nog dikkere natte kus van onze kleine Tren.
We denken aan jullie!
KNUF