zaterdag 11 oktober 2008

Conversaties

Niks zo leuk als luistervinken!

Toen we op donderdag in het pittoreske hotel arriveerden hadden we de gehele bovenverdieping nog voor onszelf en genoten we van de aangename stilte. Het enige waargenomen geluid was het geratel van de bakfiets van de glazenwasser (inclusief vervaarlijk uitstekende ladder!). Hoe authentiek wil je het hebben?! Vrijdagmiddag liep het hotel echter vol en was het gedaan met de rust. In de kamers naast die van ons trok een nogal luidruchtig gezelschap. Het waren Marijke en Ria en hun opvliegende menopauzelotgenoten van de afdeling West Brabant. De zwetende vriendinnen waren gezellig een weekendje met de meiden op pad. Lekker gek doen zonder de mannen. Met gehuurde fietsen de omgeving verkennen en dan uren aan een stuk wijn kleppen op een verwarmd terras. Zoiets.

Als je weet dat je in een vrij gehorig hotel zit, zou het logisch kunnen zijn om daar een beetje rekening mee te houden. Zelfs ik was me daarvan bewust en deed mijn uiterste best ernaar te handelen. Niet met de deuren gooien. Een beetje zachtjes lopen. De volumeknop van mijn stem niet volledig open draaien. Gewoon een beetje aanpassen. Zo niet Marijke en Ria. Die kwekten op luide toon en welhaast aan een stuk door. Op de spaarzame momenten dat ze zwegen, smeten ze deuren uit de sponningen en stampten de houten trappen af en op. "Di is geen hotel. Di is gewoon een groot huis!", aldus de snuggerste van de twee na een rappe inspectie van het geheel. Sjoerd en ik lagen op dat moment even op bed te rusten, moe geworden van door Alkmaar draven. Grinnikend hoorden we de conversatie aan. Écht lachen werd het, toen domme domme Ria de kamersleutel had kwijt gemaakt. Wel vijf keer klosten ze getweeën het smalle trappetje op naar boven. "Laot maar Marijke, ik heb overal gezocht!", verzuchtte Ria een beetje wanhopig. "Jao maar Ria, gij had net toch da ene vestje aan?!", deed Marijke een ijdele poging de sleutel boven water te toveren. "Daor heb ik ok al gekeken. Maar niks!" Toen werd het stil.

Na ons diner lagen we opnieuw op bed. Ditmaal om ordinair uit te buiken. Vanuit het open staande raam hoorden we de zotte zusters arriveren. Door de liters wijn die ze moeten hebben verorberd waren ze nog een fractie luidruchtiger dan we gewend waren. Gniffelend zette Sjoerd de tv uit. We wilden geen moment missen van het gekakel dat ons weldra zou overspoelen. Het ging van "hihihi" en "hahaha" en stommel-de-stommel met de stevige stappers. Een hard gefluisterd "welterusten" zong over de overloop. En daarna vloog onze deur open! Het benevelde hoofd van Ria, Marijke of een andere opgedroogde doos stak om de hoek en keek ons een moment verstomd aan. Daarna sloeg ze verschrikt een hand voor haar mond en de deur dicht. Een lachsalvo volgde. Aan beide kanten van de deur. Oh en Rover? Die sliep gewoon door. Bij ons op bed. Waakhond van niks!

En dan had je nog dat ontzettende stel in de ontbijtzaal. Uit het oost'n van het laand en dus een bietje een spraokgebrek. Zelfs voor elkaar!
Hij: "Ach, die jong'n is wel aordig om ins in de zoveul tied mit te squash'n, maor veur de rest mot je 'em niet te veul zien hoor. En wit je wat het ook is? Z'n ex is nogal een widdow..."
Zij: "Huh, een widdow? Je bedoelt zeker een weirdo?"
Hij: "Ja ja, dat zei ik ook!"
Waarna hij tig keer achter elkaar vrij luid widdow en weirdo ging zeggen om te bewijzen dat hij het écht goed zei. Uhuh, wij weten beter...

8 opmerkingen:

Nancy zei

Jammer genoeg aan de andere kant van de kamer geen buren in de categorie 'we zeggen thuis dat we een congres hebben maar we willen stiekem een nachtje samen'?

Dat had het verhaal helemaal compleet gemaakt...

groetjes

Irèneke's wereld zei

Dat was echt een rámp geweest. Niks zo jakkes als het geluid van piepkrakende bedden...

Brenda van Weegberg zei

Wil alleen ff zeggen dat ik weer heb zitten genieten van je blogs.

Groetjes,
Brenda van Weegberg

Tamara M. zei

Haha, tis toch wat met die wiez'n uut oost'n :P Ofzo.

Mooie foto's van je weekendje weg! Gelukkig was het mooi weer!

xxx Tamara

Jannie zei

Hahaha goeie! Dit is ook mijn favoriete bezigheid tijdens uitjes ;) En treinreizen en wat al niet meer! Bedankt voor je verslag! :)

Anoniem zei

Thank God for Import-Oosterlingen!

Anoniem zei

Weer heel leuk beschreven hoor Irène....!!
Ik kan niet wachten tot de volgende CF'er een boek uitbrengt, want die verhalen van jou blijven gewoon té gek leuk om te lezen.

Liefs van Alie

(met de volgende CF'er bedoel ik jou dus hè...hahaha)

Irèneke's wereld zei

@Brenda en Alie: dank jullie wel! *bloos*