donderdag 30 oktober 2008

Shopsof

We hadden om vijf uur op de parkeerplaats afgesproken. Vier uur exclusieve winkeltijd leek ons ruim voldoende. Tussendoor nog een hapje eten; helemaal leuk. Zij werd opgehouden op haar werk en arriveerde uiteindelijk iets later dan gepland. Ik had in de tussentijd al wat voorwerk verricht en onder andere een te schattig jurkje voor haar dochter geconfisqueerd. Toen ze er was gingen we voortvarend te werk en al snel leek het erop dat onze strooptocht haar vruchten begon af te werpen. Al in de eerste winkel liep zij tegen een behoorlijk geschikte winterjas aan. En jassen zijn altijd lastig, dat zal elke fashionista beamen! Maar omdat er nog zoveel winkels op ons wachtten, besloot ze de jas nog niet te kopen. Want wat kon haar pad allemaal nog meer kruisen? De jas werd weggehangen en naar alle waarschijnlijkheid op de terugweg aangeschaft. Vrouwen zijn zo vernuftig.

Tegen zevenen pauzeerden we met een smakelijk natje en droogje om een half uur later tevreden te constateren dat ons nog steeds anderhalf uur puur winkelgenot restte. Ik had inmiddels een rokje en een trui tot de mijne gemaakt toen we kwijlend over een geruit rokje voor haar dochter gebogen stonden. Tot we werden opgeschrikt door de zoetgevooisde stem van de verkoper. Of de dames nog veel werk hadden, want hij wilde de winkel zo zoetjes aan gaan sluiten. Wij keken elkaar verbaasd aan zeiden in koor dat het toch pas acht uur was. De verkoper kon dit niet anders dan bevestigen. En eraan toe te voegen dat dit de laatste week was dat ze op donderdag tot acht uur open waren. Vanaf volgende week was het weer gewoon zes uur.

En zo kwam er een abrupt einde aan onze winkelexpeditie. Cold turkey zochten we in het donker onze weg naar het verlaten parkeerterrein. Terwijl het winkelvuur in onze harte nog volop brandde, waren de lichtjes in etalages gedoofd. Ook in de winkel waar zij haar winterjas niet meer kon kopen. Wat een anti-climax.

Geen opmerkingen: