zondag 26 oktober 2008

Zondagse besognes

Het WK binnen drie dagen de complete benedenverdieping texen van vorig weekend is mijn moeder toch teveel geworden. De woonkamer en keuken mogen er dan spick en span uitzien, het heeft haar ook een fikse slijmbeursontsteking in haar rechter schouder opgeleverd. En da's erg pijnlijk. Met een voorraadje kijk- en leesvoer besloten we dan ook in de namiddag bij mijn ouders aan te waaien. Nog voor we hun straat inreden, kwamen ze ons al tegemoet gelopen met de hond. Sjoerd had op zich ook wel zin in een frisse neus en besloot Rover aan te lijnen en mee te lopen. Ik snakte vooral naar het pakje Sultana in mijn tas wegens opkomende hypo. En dus kroop ik voor de laatste meters bibberend achter het stuur terwijl de rest van de familie aanwandelde.

Toen ze na een half uurtje uitgewaaid en wel weer thuis kwamen, had ik reeds de jammerlijke ontdekking gedaan dat de cola light op was. "Dus doe dan maar wijn...", was het antwoord op mijn moeder's vraag wat ik wilde drinken. Ondanks haar medicatie pakte ze voor zichzelf ook een wijnglas en samen begonnen we aan de fles. Mijn vader toonde zich andermaal specialist Erdinger inschenken en Sjoerd moest het doen met kale koffie. Met de drankjes kwamen ook de versnaperingen op tafel en zo gleed de middag ongemerkt over in de avond. Vroeg donker, kaarsjes aan, helemaal fijn. We keuvelden over dé kredietcrisis versus de aandelenkoersen. De Amerikaanse presidentsverkiezing kwam voorbij en ook ons huis werd niet onbesproken gelaten. En op een gegeven moment bracht mijn moeder ons van de laatste familienieuwtjes op de hoogte. Waarom doen moeders/ vrouwen dat trouwens altijd? Zit dat in hun genen? Ik kan me niet anders herinneren dan dat mijn oma's vroeger op ook altijd uitgebreid verslag deden van de geboortes, huwelijken, ziekte- en sterfgevallen in het dorp. Opa hoorde je daar nooit over. En mijn vader evenmin. 't Zal wel weer zoiets ongrijpbaars vrouwelijks zijn, vermoed ik. Ik betrap mezelf er namelijk ook wel eens op.

Tegen zessen werd het tijd om eens over het avondeten na te denken (ik heb het echt van geen vreemde hoor...). Maar eigenlijk was al meteen duidelijk dat daar weinig energie in gestoken ging worden. Mijn moeder deed nog een halfslachtige poging mijn vader aan het frietjes bakken te krijgen, maar omdat ik niet zo van gefrituurde dingen houd werd dat idee gelijk weer door haarzelf verworpen. En dus togen de mannen te voet naar de Chinees en hielp ik mijn moeder met tafel dekken. Want een vrouw in haar positie moet zich natuurlijk niet forceren. Bij de Chinees was het een dolle boel, zo vernamen we later; toen de talloze plastic bakjes op tafel uitgestald waren. Het Chinese vrouwtje dat de bestelling opnam scheen haar eigen telsysteem niet te snappen (een maandmenu voor drie personen was onmogelijk terwijl je wel voor een of twee personen kunt bestellen...). Vervolgens kreeg ze ruzie met de pinautomaat en vroeg mijn vader anders even naar de bank te lopen. Dat was het moment waarop hij besloot zich er tegenaan te bemoeien. De oplossing bleek kinderlijk eenvoudig. Gewoon even liesetten; de stekker eruit trekken en opnieuw insteken!

Mijn vader ontpopt zich dezer dagen sowieso tot de mannelijke equivalent van Martha Stewart. Niks is hem te gek. Een rookworst in stukjes snijden. De was opvouwen. Hij draait zijn hand er niet voor om. Na het eten besloot mijn moeder de vaatwasser alvast een beetje in te ruimen. Omdat zij alles altijd eerst onder de kraan afspoelt alvorens het in de machine te zetten. Mijn vader en ik vinden dat echter bespottelijk. Na drie borden moest ze het klusje weer voor gezien houden en de taak met pijn in het hart aan mijn vader afstaan. En wat deed hij? De man die mij áltijd voor de gek houdt omdat ik de dingen volgens mijn eigen systeem doe? Die ging doodleuk alles wat mijn moeder in de vaatwasser had gezet verplaatsen. Volgens zijn eigen systeem! De puzzelstukjes van mijn dna beginnen steeds meer op hun plek te vallen.

4 opmerkingen:

Anoniem zei

Hahaha, ik zie het zo voor me.
Maarre..., wat is er mis met alles afspoelen voor je de vaat in de vaatwasser zet?? 'k Doe het zelf namelijk ook en vind dit een fantastisch systeem (nóóit, oke, bíjna nooit, verstopte filters).

Maar leuk dat je een leuke zondag hebt gehad.
Liefs van Alie

lielie zei

whahahah LIESETTEN..... lach me dood!!
Vaatwasser inruimen? was da???? ;P

liefs Annelie

Joeltje zei

Whoehahaha..hier ook iedere avond datzelfde gezeik: ik vind afspoelen alvorens het de machine ingaat, de grootste onzin ooit bedacht maar mijn wederhelft vindt dat broodnodig. En als ik hem inruim, dan gaat hij hem opnieuw en GOED inruimen. Je snapt dat ik na het eten dus gewoon opsta en op de bank ga zitten hè?!

En wat een Martha Stewart, die papa van jou. Zomaar een rookworst in stukjes snijden. Toe maar!

Irèneke's wereld zei

De bedoeling van zo'n vaatwasser is juist dat hij de vaat wast. Zodat je het zelf niet hoeft te doen. Als je voor het inruimen alles gaat afspoelen doe je het alsnog zelf. Had je net zo goed geen vaatwasser kunnen kopen!

Toegegeven, ovenschalen met dikke lagen smurrie gaan tevoren wel even onder de kraan. Omdat het anders niet schoon wordt en je na afloop alsnog met een afwasborstel en Dreft aan de slag kunt.

Mijn vader is een schat maar ook een beetje onhandig. Hij zou zich zomaar in zijn rug kunnen snijden bij het slachten van een rookworst. Of zijn enkel verzwikken op weg naar de wasdroger. Trouwens, natte was ga je toch ook niet eerst buiten te drogen hangen voordat je het in de droger stopt?! Da's precies hetzelfde. I rest my Cees! ;-)