zondag 30 november 2008

Ratje

Dit is Ratje.
Rover's pluchen bondgenoot.
Gekocht bij Ikea.
Meegeweest op tal van vakanties.
En weekendjes weg.
Naar binnen- én buitenland!
Welke hondenknuffel kan dat zeggen?
In beter tijden ging hij zonder hechtingen door het leven.
En met oren.
Maar Rover is nogal wild. En meedogenloos. Wanneer hij zijn dolle vijf minuten heeft moet Ratje het zwaar ontgelden. Ik slinger het arme ding dan door de lucht en Rover gaat er als een dolle stier achteraan. Als hij hem te pakken heeft, vouwt hij zijn kaken stevig om het pluizige beest en schudt vervolgens, onder luid gegrom, wild met zijn kop heen en weer. Ratje redden is onmogelijk. Rover houdt zijn kaken stijf op elkaar. Sjoerd deed in het verleden verwoede pogingen Rover manieren bij te brengen en in dergelijke situaties "ZIT!" te roepen. Maar dat schiet natuurlijk ook niet op. Al reageert hij op mijn meer toepasselijke "LOS!" inmiddels ook pas na een keer of vijf. En als we dan zijn uitgespeeld, waarbij wij hijgend op de bank zitten en Rover zich genoeglijk op zijn Fatboy installeert, begint hij op sadistische wijze aan Ratje te plukken. Hele gaten heeft hij in het arme stuk speelgoed gebeten. Met zijn haveloze gebit. Dat het überhaupt mogelijk was. De eerste hechting zette ik in Ratje's buik. Maar na meer lappogingen aan staart, nek en rug is er weinig eer meer aan het hard van de hondenspeeksel geworden geval te behalen. En nu ook z'n oren eraf liggen en we aankijken tegen een gapend gat in zijn hoofd, lijkt het definitieve moment te zijn gekomen om afscheid te nemen van Ratje. Onze levens zullen nooit meer hetzelfde zijn.

2 opmerkingen:

Joeltje zei

R.I.P. Ratje

Anoniem zei

Hahahaha, hoe herkenbaar.
Bennie heeft een pluizen varkentje (zijn 'zwientje') en een kikker. Kikker is al meerdere malen aan een chirurgische ingreep onderworpen en hangt dus met hechtingen, vakkundig door mij aangelegd, aan elkaar. Onlangs hebben we hem een nieuwe knuffel gegeven, maar daar zat na tien minuten al een fikse jaap in. Die ligt nu nog boven op de kast te wachten tot ik mijn chirurgische spullen weer ter hand neem. *zucht*
En zo blijf je bezig....

liefs van Alie (en van Bennie natuurlijk)