zondag 14 december 2008

Eerste evaluatie

De kop is eraf. Ik zit nu ruim drie dagen aan de pomp en ik kan wel stellen dat die dagen louter positief verlopen zijn. Ons weekend was er een als vele andere en ik voelde me geen moment gehinderd door het ding. Sterker nog, ik voelde me beter!

Dat blijkt in de eerste plaats uit mijn gemeten waardes. Stuk voor stuk zijn de cijfers prachtig. Bijna allemaal onder de 10. Ik kan me niet heugen hoelang het geleden is dat dat het geval was. Zo'n zeven keer per dag meet ik middels een klein prikje in mijn vingertop mijn bloedsuiker. In het begin moet dat zo vaak, maar na verloop van tijd - zodra je goed bent ingesteld - kan het geprik wat worden teruggeschroefd.
En ten tweede mijn dagelijkse bezigheden. Tijdens het winkelen - de allerbeste vuurdoop leek me, alhoewel ik dat natuurlijk niet dagelijks doe! - merkte ik dat ik geen hypo kreeg! Doordat de insuline nu continue wordt toegediend, blijft mijn bloedsuiker zich ook stabieler gedragen. Ook dat is een unieke gewaarwording.

Het meesjouwen van het pompje voelt nu al als normaal. Ik klik het ding moeiteloos vast aan de band van mijn broek of rokje. Als ik zit en lig draag ik hem meestal op mijn zij of buik. Dan interesseert de esthetiek van het geheel me geen bal. Wanneer ik sta en loop schuif ik hem echter wat op naar het holletje van mijn onderrug. Dan zie je er op het eerste oog niks van en heb ik zelfs een ononderbroken taille!

Ja hoor, ik zie het helemaal zitten. Met pompvriend!

1 opmerking:

Joeltje zei

Fijn dat pompvriend zo goed bevalt!