maandag 1 december 2008

Haastklus

We hadden afgesproken om de pakjes dit jaar te laten voor wat ze waren. Gewoon gezellig fonduen en verder niks. Prima.
Tot ik een geheime opdracht van mijn vader kreeg. Toen voelde ik nattigheid.

En daarom rende ik vanmiddag als een dollemanvrouw door de stad. Om voor ons allemaal wat kleinigheidjes te verzamelen. Binnen twee uur was ik klaar. Behangen met plastic tasjes, een verhit hoofd en met het zweet in mijn laarzen.

Nu alleen de rijmpjes nog...

Geen opmerkingen: