dinsdag 27 januari 2009

Biografietje: het vervolg

Toen ik in april 2005 met dit weblog begon, heb ik een soort biografietje geschreven. Een stukje achtergrondinfo met daarin een korte opsomming van de belangrijkste dingen die in mijn leven gebeurd zijn. Die me voor een groot deel gevormd hebben tot wie ik nu ben. Tot juni 2003 welteverstaan. Daar stopte ik, met de nogal mysterieuze zin "En toen werd het juni... En werd het leven nóg mooier dan het al was!". Het leek me leuk om de draad daar nog even op te pakken. Het verhaal van Sjoerd en mij en hoe het begon is hier immers nog nooit verteld.

Pas als je er het minst op bedacht bent, overkomen je de mooiste dingen. Alsof het zo moet zijn. Net toen ik dacht dat het mij en de liefde nooit meer goed zou komen, en ik gedoemd was over te blijven als een in gebatikte lompen gestoken vrijgezel met zeven katten, overkwam het me. Het moest inderdaad zo zijn.

Sjoerd en ik waren lid van dezelfde volleybalclub. We kenden elkaar dan ook al enkele jaren. Hij had in die tijd echter een relatie. Dus ja, verder niks. Gewoon een aardige jongen. Met een ogenschijnlijk forse lichaamsbeharing, getuige zijn donkere onderarmen. Dat was het enige wat ik van hem vond, meer niet. Tot het laatste weekend van juni 2003. Toen vond er een groot volleybaltoernooi plaats. Enkele jeugdleden van onze club hadden een team geformeerd en Sjoerd en ik zouden met nog wat andere senioren meegaan als begeleiding. Ik begon me net weer een beetje fit te voelen en had dus wel zin in een ontspannen weekend. Wat rotzakken met de jeugd, Breezers drinken (zonder daarvoor onbehoorlijke dingen te moeten doen, in 2003 was daar allemaal nog geen sprake van) en onbekommerd lol hebben. En een vriendje opdoen! Maar dat wist ik toen nog niet.
De relatie van Sjoerd bleek een paar maanden daarvoor met wederzijds goedvinden beëindigd en hij ging met zo'n beetje dezelfde motieven mee op toernooi. Alleen dronk hij bier in plaats van Breezers. En deed hij een vriendinnetje op in plaats van een vriendje.

Het begon allemaal die vrijdagmiddag op de parkeerplaats voor de sporthal. Sjoerd was er als eerste en stond buiten te wachten op de rest, casual leunend tegen de achterkant zijn auto. Haast tegelijk arriveerden mijn moeder en ik, afzonderlijk van elkaar. Mijn moeder was op de fiets en kwam gewoon even kijken. Dorpse gewoonte ofzo. "Van wie is die cabrio?" vroeg ze zoals alleen zij dat kan. "Van mij," antwoordde Sjoerd zoals alleen hij dat kan. En daarna stonden mijn moeder en ik en public te steggelen over een matras. Zoals alleen wij dat kunnen. Ik had het namelijk in mijn botte hoofd gehaald om zo'n dun stretchermatras bij mijn ouders uit de kelder te geconfisqueren. Omdat ik het pertinent weiger om op een luchtbed te slapen. Comfort boven alles, ook bij kamperen. Zij was het daar absoluut niet mee eens, maar liet me na een morconcert uiteindelijk toch mijn gang gaan. Moederliefde hè, dat gaat boven alles.

In colonne vertrokken we naar Meijel. Daar aangekomen sloegen we eerst onze tenten op en vervolgens aan het drinken. Het was zomer, de zon scheen, we waren jong. Wie deed ons wat?! 's Avonds was er een groot feest in een nog grotere tent. Daar had ik sjans van een type uit de Achterhoek. Maar ik hoefde niemand uit de Achterhoek. Inmiddels was tot met doorgedrongen dat ik die Sjoerd toch eigenlijk best een Hele Leuke Gozer vond. Het was tijdens André Hazes' 'Zij gelooft in mij' dat we tegen elkaar aan stonden te sjoenkelen en bij beiden het besef groeide dat er meer in de lucht hing dan rondvliegende bekertjes bier en opspattend puberzweet.
Terug in ons kampement besloten we in de tent van de leiding nog een afzakkertje te nemen. Daar lag ook mijn matras. Hét matras, waar het hele weekend lang grapen over werd gemaakt. Sjoerd sliep in een ander tentje, samen met B. Toch kwam hij gewoon voor de gezelligheid 'even' naast me liggen. Want hij moest toch ook B. een beetje in de gaten houden. Jaja, toen de zon ons uit de tent brandde en de vogels met hun schel gefluit de dag aankondigden werden we wakker. Naast elkaar. Verliefd.











Vlak voor Sjoerd me zijn eerste kusje gaf, mompelde hij dat dit "unne lestige" ging worden. Ik was in de veronderstelling dat hij doelde op zijn ex-schoonbroer die aan de andere kant naast mij lag. "Uhuh," humde ik ongeduldig terug en dacht zoen me nou maar gewoon! Hij doelde op CF, zo leerde ik niet snel daarna. Toch lukte het ons om samen de eerste beren van de weg te jagen. Toen we zes weken een setje waren ging ik op vakantie naar Italië, Sjoerd in Nederland achterlatend. In die week werd er driftig gebeld en gesmst. Tot de laatste avond. Na half acht bleef het akelig stil. Mijn reisgenote maakte er nog grapjes over. Dat het wel erg lang stil bleef en wat dat te betekenen had. Rond half tien ging mijn telefoon. Op het scherm verscheen een algemeen ogend nummer uit een plaats in Noord Limburg. In eerste instantie wilde ik niet opnemen. Ik was immers in Italië en had niet meer zoveel beltegoed op mijn pre-paidkaartje staan. Toch voelde ik dat ik dit belletje niet moest negeren. "Mit mich. Ich ligk in het zeekehoes. Ich höb ein ongeluk gehad," hoorde ik Sjoerd van heel ver weg zeggen. Even stond mijn hart stond stil. Mijn allerliefste verse vriendje bleek zijn auto in de prak gereden te hebben. Het resultaat was een gebroken botje in zijn nek. Daar hoefde niks aan te gebeuren, het moest met rust genezen. De eerste nacht ter observatie in het ziekenhuis. Hij bleek een reus van een beschermengel op zijn schouder te hebben gehad. Het had zomaar heel anders af kunnen lopen...

Na die vakantie zorgde ik twee weken lang als een toegewijde Florence Nightingale voor Sjoerd. Bij hem thuis. En daarmee zetten we heel voorzichtig onze eerste stapjes naar samenwonen. Erg snel inderdaad. Maar het voelde goed. Ons beider gezondheidstoestanden deden ons beseffen dat we echt heel erg dol op elkaar waren. Dit zou het zomaar eens kunnen zijn. En goed bleef het gaan. Want in november besloten we de gok te wagen. Tijdens een romantisch etentje vroeg Sjoerd me om bij hem te komen wonen. Per 1 januari 2004 zou ik de huur van mijn Fregglegrot opzeggen en alles wat ik bezat samenvoegen met zijn huishouden.

Zo geschiedde.

14 opmerkingen:

Elke zei

Toch altijd leuk om lezen he hoe het allemaal begonnen is, als koppel!!

En door nu ook je eerste stuk biografie te lezen heb ik ontdekt dat jij net 4 dagen ouder bent dan mij!!

Dus voor jou is de grote 3(0) ook in aantocht?! (voor mij nog lang niet natuurlijk:)

Elke

Anoniem zei

Hoe zoet.
Nu nog trouwen!

Marije

aapie zei

wat leuk! nog een Limburgse blogster ontdekt! Joehoe!

Tamara M. zei

Zó leuk:D Cute ^^)

Ik had je bio nog nooit gelezen trouwens. Af en toe wel heftig zeg...

liefs Tamara

Laura zei

Heel toevallig was ik gisteren je eerste biotje aan het lezen! Leuk dat je nu verder gaat met het verhaal. :-)

X

Irèneke's wereld zei

@Elke: 26 juli?! Ach, wat grappig! Inderdaad, the big dirty thirty. Ik zit er oprecht totaal niet mee. Vind het wel wat hebben. Dertig. Dan is het toch echt al wat. ;)
Ga jij het groot vieren?

@Marije: zeg mopje, je hebt mijn laatste mail toch gehad of niet? ;P

@Aapie: hallo! Jaja, een Limbo in da hous. Jij ook hè?! Volgens mij ben ik wel eens op jouw site geweest. Zo eens verder uitpluizen.

@Tamara: Hahaha, 'Af en toe wel heftig zeg...' zegt het meisje dat op de wachtlijst staat voor nieuwe longen. Jij bent grappig Tamara!

@Laura: da's dan idd wel toevallig. Dan is het voor jou helemaal net een soap hè? ;)

Louise zei

Wat leuk om te lezen hoe je Sjoerd (incluis zijn ogenschijnlijk forse lichaamsbeharing + cabrio) aan de haak hebt geslagen. En dat allemaal bij mij in de buurt!

Irèneke's wereld zei

@Louise: dat van die forse lichaamsbeharing bleek toen ik hem beter leerde kennen ook best mee te vallen. En ik heb inmiddels, na bijna zes jaar, wel bewezen dat het me toen niet om die cabrio te doen was hè?! =D
En huh?! Bij jou in de buurt? In Meijel, De Peel, Limburg? Verklaar je nader!

Louise zei

Oh, stom, ik las ipv Meijel Meijendel :S

(En van die cabrio en dat haar wist ik heus wel. Daarvoor is 6 jaar net iets te lang. Voor een cabrio-gemotiveerde romance dan.)

Irèneke's wereld zei

@Louise: zie je, ik kon het me ook al haast niet voorstellen. Meijendel ken ik dan weer niet. Zo even mijn topo ophalen...

Precies, 'vroeger' was zes weken bij mij de kritische grens. Meestal wist ik dan wel dat de vlinders weggevlogen waren. Daarom was die vakantie naar Italië ook zo spannend. Al was ik zonder dat ongeluk ook verliefd op Sjoerd gebleven! Maar het heeft eea wel in een stroomversnelling gebracht ja.

Jannie zei

Dat nog niemand iets van die leuke foto heeft gezegd... :)

Elke zei

26 juli ja!! Moet eerlijk toegeven dat ik er wel wat moeite mee heb.. Denk dat ik in het buitenland zal zijn die dag:)

Gelukkig worden mijn beste vriendinnen ook 30 rond die tijd ongeveer, dat maakt het iets leuker! Misschien dat we samen wel iets afspreken ofzo om het te vieren, ik weet het nog niet..

Heb jij plannen?

Tamara M. zei

Ja weet ik. Ik probeer het zoveel mogelijk uit te buiten;)

Maar over t heftig--> Ik bedoelde van je zus, ik dacht al wel dat t iets ernstigs moet zijn geweest maar eerlijk gezegd dacht ik dat ze was overleden aan CF. Ik durfde het nooit te vragen.

xxx

Irèneke's wereld zei

@Jannie: wat zou jij over die (welke van de twee trouwens?) foto kwijt willen? Dat ik mijn Breezer zichtbaar lekker vind? Of dat we er echt een bende van hebben gemaakt? Of dat Sjoerd en ik er nog steeds zo oogverblindend jong uitzien als 5,5 jaar geleden? Pronto! ;)

@Elke: naar het buitenland? Toe maar! Ik wil wel een goed feestje geven ja. Of krijgen. Iets surpriserigs. Maar dat is natuurlijk dom om te roepen. Bij deze dan ook niet gedaan! Met een beetje mazzel valt het samen met onze housewarming. Dat zou mijn aller grootste verjaardagscadeau zijn. Party at our new place!

@Tamara: andermaal, ach gekkie! Wel lief hoor, dat je zo fijn besnaard bent. Maar je mag me alles vragen. Als ik ergens geen antwoord op wil geven zal dat ook mijn antwoord zijn.