zaterdag 31 januari 2009

Een kijkje in (onder andere) de keuken

Via een brief waarin flink met 'd's en 't's werd gehusseld, vertelde onze aannemer dat we voortaan alleen nog maar elke laatste vrijdag van de maand tussen twee en vier welkom zijn op de bouwplaats. In verband met de veiligheid en zo. Volkomen begrijpelijk.

Ik dus gistermiddag helemaal opgetogen naar de bouw. In de auto er naar toe probeerde ik me voor te stellen hoe het zou zijn. Ik kreeg visioenen van hordes nieuwe buren die allemaal net zo enthousiast stonden te trappelen als ik. En we droegen allemaal een bouwhelm, zo'n gele. Prompt werd het een nogal Kevin McCloud-achtige aangelegenheid in mijn hoofd. Met zwaar aangezet Engels accent repeteerde ik een mogelijke scène. "Yes, it's a great structure. And I know we're on a very tight schedule. Nevertheless, my husband (hé, 't is mijn fantasie hè?!) and I still believe our fantastic house will be finished before the buildingbreak (want ik kon even niet op de correcte vertaling van bouwvak komen...)."

Realitycheck! Zo ging het dus niet. Op het eerste gezicht was ik de enige bezoeker. Niks geen trappelende hordes nieuwe buren. Just Me, Myself and Irène. Vervolgens klopte ik bij de verkeerde bouwkeet op de deur en werd als een botsauto aangekeken toen ik het woord kijkuurtje de bedompte ruimte in slingerde. Bleek ik in de bouwkeet van een concurrent binnen te zijn gevallen. Vijftig meter verderop moest ik het nog maar eens proberen. In de juiste, oranje keet was echter geen mens te bekennen. Wel een bijzonder penetrant geurspoor, wat me als de wiedeweerga naar buiten dreef. Net toen ik besloot dan maar op eigen houtje verder te gaan, hoorde ik een bouwvakkerig "Hé!" achter mijn rug. Aha, de eigenaar van het geurspoor. Hij was blijkbaar klaar met het testen van het riool. Opnieuw verkondigde ik blij dat ik voor het kijkuurtje kwam. Oh, nou. Dat kon. Als ik maar voorzichtig deed. Ik kreeg niet eens een helm op! Heel mijn fantasie aan diggelen... Tot hij met het goede nieuws kwam. Maar dat vertel ik in het filmpje!

Net toen ik over een modderig pad en langs uitstekende bouwsteigers naar onze kavel was geäpenkooid kwam er een wat ouder stel aanlopen. De gedistingeerde dame en heer in kwestie bleken onze nieuwe buren te zijn. Zestigers schatte ik, toen ik ze van dichterbij bekeek. Hmm. Blij om mijn enthousiasme eindelijk met levende wezens te kunnen delen, stapte ik vrolijk op ze af. "Hal-ló, ik word jullie buurvrouw!" Twee ietwat gereserveerde handdrukken vielen me ten deel, maar al snel ontdooide de buuv. Zij bleek reeds in het plan te wonen maar een jaar geleden de verkeerde huizenkeuze te hebben gemaakt. Oké. Nadat ze verkondigde dat de huizenverdeling zo'n beetje om en om jong en oud was, kwam dé vraag. "En? Kindjes?", waarbij haar mimiek niks te raden over liet. Wijd opengesperde ogen, hoopvol opgetrokken wenkbrauwen en de mondhoeken lichtjes omhoog gekruld. Die rook overduidelijk een verzorgponybaby. "Nee," lachte ik met mijn tanden op elkaar, "wel een heel leuk, rustig hondje!". Waarop haar hele gezicht instortte en ze me met de tanden op elkaar toelachte. Soit.

Nog even over dat filmpje. Let vooral wél op mijn bijna-val, vrij op het eind. Potentieel De Leukste Thuis-materiaal, als ik daadwerkelijk op m'n smoel was gegaan. En let vooral níet op het briljante commentaar. "Met super uitzicht op de tuin!" om vervolgens tegen een grote hoop zand aan te kijken. En dan dat gezwam over al die ramen. Tenenkrommend. En bij voorbaat mijn excuses voor de mislukte verticale shots. Het blijft natuurlijk een goedkoop fotocameraatje, geen professionele opnameapparatuur waarbij het beeld mee verandert als je het standpunt wijzigt. Je zou je bijna afvragen waarom ik het filmpje überhaupt erbij heb gezet. Pure, onverbloemde trots. Trots die je doof maakt voor je eigen stemgeluid en blind voor het wiebelende beeld. En om het goede nieuws dus!

13 opmerkingen:

Jannie zei

Jeeeeeeej!

Leuk verhaal! Van die bijna val heb ik niks gemerkt hoor! En euhm voor zover het echt geloofwaardig overkomt in deze staat: Mooi huis! Vooral die super grote ramen naar de tuin! Wauwie!

Irèneke's wereld zei

@Jannie: kijk nog maar eens dan en zet je schrap als de tijdbalk 1.29/ 1.30 aangeeft. Je hoort me ook iets van "oeps" zeggen. :)

Jannie zei

Oh ja nu zie ik het! Ik was op dat moment natuurlijk afgeleid door de mooie tuin! :)

Louise zei

Irene!! wat een huis zeg, super. (en waar koop ik professionele opnameapparatuur waarbij het beeld mee verandert als je het standpunt wijzigt?? ;)

Leuk om zo een rondleiding door jullie huis te krijgen. En dat ik weer iets leer: als een botsauto aangekeken worden. Haha.

Fred zei

Hoi Irène,

LEUK! spannend hoor. en het ziet er best al wel aardig 'ver' uit.
Hoop dat je echt op D day de sleutel krijgt!

Tot horen en groeten

Fred

aapie zei

mooi huis hoor! Met lekker veel licht. En vooral die geweldige tuin....ehh...hoop zand! Haha. Hopelijk houden ze zich een beetje aan de opleverdatum!

elke zei

ha ha die verticale shots :-),
jullie hebben het mooi voor elkaar!
x elke

Elke zei

Hey

Wat leuk om al even een blik in jullie toekomstige huisje te mogen werpen!!

Zal nu best wel snel gaan dat jullie erin kunnen! We zijn tenslotte al februari he nu:)

Krijgen we, als het helemaal af en ingericht is, dan nog eens zo'n rondleiding?

Elke

Anoniem zei

Superleuk die rondleiding en wat geinig om je stem weer eens te horen!!

Ben heel benieuwd naar het eindresultaat én naar de tuin!!

Grts,Kittyxxx

Irèneke's wereld zei

@Jannie: zie je wel! En ja, dat kan ik me helemaal voorstellen. We kunnen de berg ook laten liggen en er een mini skischans van maken. Alleen jammer dat we niet van die wintersporters zijn.

@Louise: ik vermoedde al dat ik wat doms dacht/ zei/ schreef over beeld en camerastandpunt en zo. De professional in jou bevestigt dit nu. Kweet het ook nie...
Oh, en hier kijkt men voortdurend als een botsauto. Boven de rivieren niet?

@Fred: Fred! Leuk weer eens van je te lezen. Alles goed?
Gaaf hè? Ik durf nu echt vooruit te denken. En gelukkig is die ellendig lange januarimaand om en komt D-day steeds dichterbij!

@Aapie: jullie hebben toch ook Erg Lang verbouwd? Is nu bijna alles af?

@Elke1: ben jij 'ons El'? Of ICSI-Elke?

@Elke2: het leek me inderdaad leuk om nog wat vaker filmend rond te leiden. Volgende keer doe ik de bovenverdieping. Als ik veilig naar boven kan. Want al filmend zo'n gammele designladder op ging me een brug te ver.

@Kitty: fijn dat jij mijn stem wel kunt waarderen. Ik heb respect voor iedereen die hem aan moet horen. Lieve help... ;)
En zodra de tuin filmenswaardig is doe ik die ook wel een keer. Goed?

Joeltje zei

Dat "oeps" is bijna niet te horen hoor :-)..maar wat zijn ze al vér! Dat lijkt veel harder te gaan dan op onze bouw toen. Spannend!

En in home video's maken hier ook succes. Ik zette T. deze week op de bank..begin tegen hem aan te blaten en húp, het manneke kiept zo voorover. Niet op de grond, want dan was er niks te lachen geweest, maar zo op de bank. Om vervolgens ook heel verbaasd in de camera te kijken. Ik zeg je: die 100.000 dollar zijn IN THE POCKET!

Anoniem zei

HAHAHAHA wat voorspelbaar (je weet waarom die is...toch?).

En verder: wat een mooi huis. Ik ben ook benieuwd naar de bovenverdieping. Laat je die de laatste vrijdag van februari zien?

Oh en een foto van de nieuwe buuf graag.

Marije

Irèneke's wereld zei

@Joeltje: jullie aannemer en onze aannemer zijn broers. Of misschien inmiddels neven. Ik weet niet hoelang de bedrijven al bestaan. Wij zullen dan wel de snelle tak van de familie hebben getroffen! =D

@Marije: *grinnik*
Dat van die video's komt in orde, zoals ook hierboven beloofd.
De buuv durfde ik nog maar niet te kieken. Ik moest mezelf namelijk ernstig inhouden nadat ze zei dat ze de toch maar de bijl had doorgehakt en dit huis gekocht.