donderdag 22 januari 2009

Kalm aan, dan breekt het lijntje niet

En verder deed ik vandaag, uh ja, geen ene reet.
Na mijn ritueel van douchen en sprayen en de hele rambam begon het te hozen. Hondenweer, dat was het! En dat maakte het naar buiten gaan er niet aantrekkelijker op. Een lege voorraadkast of niet. Zeker omdat ik het al zo koud had. Ik had het zelfs kouder dan laatst, toen de mussen aan het dak vast vroren en bijna iedereen zo hysterisch deed over schaatsen. En dat baarde me dan weer zorgen. Want. Ik. Wil. Niet. Ziek. Worden. Ik mag niet, ik wil niet en ik ga niet ten prooi vallen aan de volgende massahysterie die we ons massaal aan laten praten. Eerst de kredietcrisis, toen de ijskoorts en nu dus die stomme griepepidemie. Al is het kkkoud hebben bij mij meestal een van de eerste tekenen...

Koortsachtig, haha, ging ik op de bank liggen. Met twee paracetamols in mijn mik, de magnetronsloffen op standje heetst en een behaaglijk fleecedekentje over me heen besloot ik terstond dat ik niet ziek was en het evenmin ging worden. Zo! Het spannende boek waarin ik las, kon mijn aandacht echter moeilijk vasthouden. Mijn ogen werden me een partij zwaar ineens... Een goed uur later belde Sjoerd me wakker. Ik voelde me op slag beter! Op temperatuur, uitgerust en in de wetenschap dat we samen de rottige boodschappen wel even zouden halen.

2 opmerkingen:

Joeltje zei

Die magnetronsloffen, dat lijkt me dus écht waanzinnig. Ik mag ze niet aanschaffen van manlief, want "dan gaan de over/magnetron naar jouw zweetvoeten ruiken en mijn eten daarna proeven". Dus vriezen mijn voeten d;r nu maar af.

Mars zei

Hmmm ik probeerde ook heel hard te ontkennen dat ik ziek was, maar toen de thermometer 38.5 aangaf werd het ontkennen wat moeilijk;-) Máár ook sinds manlief savonds thuis kwam gaf de thermometer enkele tiende graden minder aan (zou ie niet omhoog moeten gaan als ons lief belt of thuiskomt???).

Nou, gezond blijven he!!

X