donderdag 22 januari 2009

Prikperikelen

Opnieuw zag mijn dag er anders uit dan gepland. Want eigenlijk moest ik me vanmiddag bij de diabetes verpleegkundige melden. Voor een kleine pomp check up. Die afspraak maakten we in december, toen ik met het hele circus startte. Maar omdat mijn waardes sindsdien meteen zo goed bleken te zijn, vond zij het vrij overbodig om speciaal naar Utrecht te komen voor een bespreking die ook telefonisch kan. Ik kon het niet méér met haar eens zijn!

Wel besloot ze tijdens onze laatste belafspraak mijn basaalstand wat te wijzigen. Want doordat ik doorgaans veel later wakker word dan gezonde mensen, start ik mijn dag vrijwel altijd met een hypo. Incidenteel is dat niet erg, maar als je structureel te laag zit voel je de hypo's op een gegeven moment niet maar aan komen. En dat is dan weer minder handig. Want leer een hond maar ons om de koelkast open te doen, de glucagonspuit eruit te halen, het doosje open te maken, het goedje te mengen en vervolgens dwars door mijn pyjamabroek heen te spuiten. Met zijn pootjes.

Het jammere aan mezelf is dat ik met deze verworven vrijheid niet zo goed overweg kan. Ik sla meteen door naar de andere kant. Minder controle vanuit het ziekenhuis betekent namelijk minder prikdiscipline bij mij. In had begin had ik dagelijks contact met de diabetes verpleegkundige om te horen wat mijn waardes waren. Na een tijdje werd het wekelijks en inmiddels is het nog maar eens in de twee weken. En dat roept luiheid bij mij op. Geen zin om me aan die strakke tijden te houden. Geen zin om voor ieder wissewasje naar de keuken te lopen waar mijn prikding ligt. Geen zin om na iedere prikbeurt een schoon naaldje erin te friemelen. Geen zin om overal bloedsporen achter te laten omdat mijn vingers doorlopend bloeden. Gewoon geen zin.

Elke avond neem ik me voor: mórgen pak ik het serieus op. Morgen leef ik weer met de klok. Morgen ga ik gewoon niet lopen zeiken. Elke morgen zeg ik morgen.
Is dit niet hetzelfde gedrag dat (sommige!) mensen vertonen die willen beginnen met lijnen of stoppen met roken? Misschien ben ik dan eigenlijk gewoon best normaal?!

3 opmerkingen:

Louise zei

Even kijken.... je hebt geen zin om je aan die strakke tijden te houden, je hebt geen zin om na iedere prikbeurt een schoon naaldje erin te friemelen en je hebt geen zin om overal bloedsporen achter te laten omdat mijn vingers doorlopend bloeden.

Weet je, volgens mij ben je volkomen normaal. Echt, dat denk ik.

Jannie zei

Hoezo herkenbaar!?

"Tomorrow, tomorrow! I love you tomoorrooow!" :)

Jannie zei

Ow en hier dan ook nog even mijn excuses voor het gebruiken van het woord "herkenbaar"! Ik zal het noooit meer doen! Het spijt me heel erg, echt heel heel erg! ;)