zaterdag 10 januari 2009

Shockwave

Afgelopen donderdag had ik zo'n praatje poep met de nieuwe stagiaire. Small talk. Over hoe haar kerstdagen waren geweest en dat ze amper vakantie had gehad. Omdat ze veel voor school had moeten doen en de overige tijd in haar bijbaantje had geïnvesteerd. Hoe het zo kwam weet ik niet meer, maar daarna kreeg het babbeltje een andere wending. Namelijk leeftijd en kinderen. Nadat ik haar al meerdere keren had betrapt op het hardnekkig gebruik van 'u' (auw!), vroeg ze hoe oud ik was. En of ik al kinderen had. De antwoorden zijn hier bekend. Logischerwijs kwam toen de vervolgvraag. Of ik graag kinderen wilde. Het lieve meiske is 19 lentes jong en het leek me onnodig haar op te zadelen met mijn rugzak met bagage. Voor ons beider gemoedsrust antwoordde ik dus met een simpel doch overtuigend nee.
Nou, zij vond mij juist wél een type voor kinderen, tetterde ze olijk. Een tweeling! Ze zag terstond voor zich hoe ik daarmee aantutte. Van schrik sproeide ik de sloot cola light die zojuist mijn mond was ingegoten over tafel. Angstig vroeg ik of ze me soms zo'n moeke vond. Met het accent op móéke. "Ja!" antwoordde ze iets te enthousiast. "Nou, misschien moet ik dan toch maar iets aan mijn imago gaan doen hè?" zei ik quasi grinnikend. U én moeke. Terwijl jonge, hippe, frisse, strakke, rimpelvrije, kinderloze nog-geen-dertiger! Auw in het kwadraat, wat ik je brom.

Die schrik amper te boven, volgde gisteren dat keiharde stoelenavontuur. Omdat ik altijd aan de lichte zijde van het leven tracht te kijken, probeer ik mijn best te doen die stupide dubbelzinnige opmerking als een compliment te zien en niet als seksuele intimidatie. Blijkbaar bekoort een Limburgse deerne met piekhaar en gehuld in pyjamabroek met uitgelubberde knieën botte Brabante boeren. Of juist niet. Whatever. Zij bezorgen stoelen. En met een beetje mazzel ook nog tafels en bankstellen. Waarschijnlijk voor de rest van hun leven.

Echter, wat ik vanavond aantrof in mijn mailbox, ging écht alle perken te buiten. Een uitnodiging voor Hyves. Van mijn moeder! Zo zout heb ik het nog niet gegeten...

4 opmerkingen:

Marije zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
Marije zei

Mijn moeder wil nog steeds dat ik aan haar uitleg hoe hyves werkt. Ik wil nog steeds van niet.

Joeltje zei

Jij een moeke? Whoehahaha...écht niet!
"Zij bezorgen tafels en stoelen. Voor de rest van hun leven"... WHOEHAHAHA!
En wat?! Je moeder op Hyves. Het moet niet nog gekker worden hier.

Mars zei

Mijn moeder heeft ook hyves, lachen toch?! Niet dat ze er ooooit wat mee doet.... :S

Enne..ik vind u nog een hartstikke jong ding hoor;-)