dinsdag 6 januari 2009

Van de hond en de sneeuw

Een verwaarloosd weblog bijwerken is een hele klus. Dus nadat we allebei compleet versuft waren door een volle middag in de behaaglijke warmte van het straalkacheltje in ons kantoor vertoeven, hebben we het gedaan. Rover en ik zijn ons vaste rondje door de sneeuw gaan maken en hebben heldhaftig de snijdende kou getrotseerd. En hoewel het voor ons beiden een behoorlijke opgave was, hebben we er toch best een beetje van genoten. Vooral toen we weer thuis waren!
Het zonnetje scheen, de wereld lag er prachtig bij, wie deed me wat?! Ik vond dat ik op moest houden met mopperen over de stilte op de bouw. Dat huis komt heus wel af. Wie weet wanneer de volgende keer is, dat we in deze mate dit natuurverschijnsel weer meemaken?

De hulp was geweest, mijn bestelde pakketje was afgeleverd en bovendien heb ik van ons moeder geleerd dat je je op kou kunt kleden. Er waren simpelweg geen smoesjes meer om binnen verder te suffen. Dus hup. Jas aan, handschoenen aan, de paden op, de lanen in! Toen we zo door het witte landschap ploegden, hoorde ik de sneeuw onder mijn laarzen knerpen. Verhip, dat geluid was ik helemaal vergeten.
Op sommige stukken stoep was iemand ijverig met zo'n degelijke sneeuwschep in de weer geweest en had een begaanbaar paadje gemaakt. Daar liep Rover braaf achter me aan te sjokken, zijn pootjes als een dressuurpaard hoog optillend. Maar er waren ook plekken waar de sneeuw nog ongerept was en er niets anders op zat dan verse voetsporen te maken. Daar zakte hij dan ook diep in weg, tot ver boven zijn knieën en keek me aldoor zielig aan. Was dit leuk of zo? Misschien moet ik de volgende keer vier kleine tennisrackets onder zijn pootjes binden. Dan is hij vast zuidpool-proof.

Het laatste stukje naar huis mocht hij riemloos rennen en dat deed hij tegen mijn verwachting in ook nog. Weliswaar veilig over de paadjes en niet zoals gebruikelijk dwars over ons grasveld. Het leek me leuk er een filmpje van te maken en dat is ook gelukt. Alleen kan ik mijn eigen stem niet aanhoren en was die wel veelvuldig nodig om Rover wat aan te sporen. Hier blijft het dus bij een foto...

3 opmerkingen:

Vita zei

Je hebt je blog anders behoorlijk goed bijgewerkt. Ik heb niet eens genoeg fut om met vandaag te beginnen, laat staan met de achterstallige drie maanden :-)

Wat hebben jullie toch een schetig hondje overigens...

Judith zei

Je woont in ieder geval niet bij mij in de buurt, want wij hebben nagenoeg geen sneeuw gezien! Ik zou het wel weer even leuk vinden eigenlijk, zo'n witte laag...

anne-marie zei

Niet elke hond wil graag door de sneeuw.
Begrijp dat ijs tussen de teentjes kan gaan zitten en pijn doet.
Wel had ik graag dat filmpje gezien.
Op de foto zie ik een lief hondje
Maar dat met de stem heb ik ook. Vind hem niet om aan te horen.