donderdag 26 maart 2009

De eerste bezichtiging

Dat was nog flink haasten vanmorgen. Want tussen kwart voor tien en twaalf uur moest het allemaal gebeuren. Opstaan, ontbijten, de hele medicijnenriedel, douchen, aankleden, haar en make up doen én alles aan kant hebben. Waarbij vooral dat laatste element de meeste uitdaging bevatte. Ik mocht immers niks vergeten, als ik een verpletterende eerste indruk op de eerste kijkers wilde maken.
En dus liep ik al voor dag en dauw met was te zeulen, ons bed kansloos proberen op te maken zoals ze dat in hotels doen en alles wat de aanwezigheid van een hond vermoedt wegmoffelen.

Tot mijn eigen verbazing zat ik stipt om twaalf uur in de auto. Die in een keer startte, jawel! Op weg naar het huis van mijn ouders, waar Rover de middag zou doorbrengen, bedacht ik toch nog twee imperfecties. De eet- en drinkbakjes stonden nog op de keukenmat en op het gras lag 's honds verse ochtenddrol na te dampen. Shit.

Tijdens een kleine sanitaire stop aan het eind vande middag multitaskte ik al plassend en lippen bijglossend een gemiste oproep in het scherm van mijn telefoon. Van een onbekend nummer. In theorie zou dat de makelaar kunnen zijn geweest. Maar ik weet eigenlijk niet of ik hem ooit mijn mobiel nummer heb gegeven. Ik acht de kans dus groter dat het weer die stomme belcomputer is geweest, die mij nu al dagen achtereen telefonisch stalkt.

En dus weten we nu nog niks. Over hoeveel indruk ons heerlijke huisje op de geïnteresseerde kijkers gemaakt heeft. Aan de hoeveelheid verse bloemen kan het in elk geval niet gelegen hebben. Wordt vervolgd.

6 opmerkingen:

Maarten zei

Dan maar hopen dat ze voor die bloemen niet allergiesch zijn...

Dan heb je ze wel verpletterd, alleen niet zoals de bedoeling was.

Groetjes,

Maarten

MaMarije zei

Spannend!
Nog meer tips voor een verkoop-huis. Heb ik trouwens van-horen-zeggen, nog nooit zelf nodig gehad; we wonen nog in ons 1e koophuis. Maar goed, komt-ie dan: bak 'ns een verse appeltaart (wel een boel werk). En laat die uitdampen op jullie fornuis. Of koekjes, dat ruikt ook heel welkom.
Of, dat kost minder moeite, trek even een pak koffie(bonen) open, voor de lucht.
En nog eentje: vers gewassen was met wasverzachter, ruikt ook heerlijk fris door het uit. Ohnee, s niet handig omdat de was dan uithangt en men niet de fantastische afmetingen van bijv. de zolder kan bewonderen...

Ben benieuwd! En succes!

Irèneke's wereld zei

@Maarten: dat zou héél jammer zijn! Gelukkig zag ik geen sporen van snot en papierenzakdoekjes die allergische niesbuien verraadden. Ik heb dus goede hoop...

@MaMarije: dat van die appeltaart of andere baksels heb ik ook al vaker gehoord. Was echter totaal geen optie, gezien mijn strakke planning! ;-) En fris geurende was op zolder ook niet, want niet aanwezig. Zolder hè, want was altijd!
Ik heb me dus maar beperkt tot flink opruimen (inclusief hond) en het toevoegen van verse bloemen. Sjoerd stofzuigde de avonds ervoor dat het een aard had. Dat doet hij erg graag, stofzuigen. Mijn lieve Assepoester. :-P

Eric zei

@ Irene: nou de volgende keer gewoon even bij de AH zo'n appeltaartje halen. 's ochtends even in de oven zetten, zodat er een beetje geur loskomt en huppa, doel bereikt.
Dit kan trouwens ook met vers gebakken brood van de bakker.

Al een terugkoppeling gehad over de bezichtiging?

Zeg maar tegen Sjoerd dat ik hem maandag nog de laatste nieuwtjes doormail over het werk.

Irèneke's wereld zei

Zeg Erric ;-) in het weekend wordt er niet over werk gesproken, geschreven, gemaild, gebeld of zelfs maar nagedacht!

De kijkers bleken erg enthousiast en letterlijk om de hoek te wonen. Still waiting...

Linda zei

Toen wij ons vorige huis verkochten was de grootste uitdaging: de hondengeur die je zelf niet meer ruikt laten verdwijnen.
En das erg lastig als je 'm zelf dus niet meer ruikt ...

Uiteindelijk is het dus wel gelukt aangezien het huis wel verkocht is (aan mensen zonder hond).