maandag 23 maart 2009

Heldere blik op het blik

Volgens de garagehouder was het euvel niet de startmotor maar de accu. Gewoon de accu! Een nieuwe erin en m'n blitse bak deed het weer. Had ik daar nou voor een pijnlijk hoog bedrag schade om gemaakt? Gut wat ben ik bij tijd en wijle een doos. Alhoewel het vervangen van zo'n startmotor natuurlijk kostbaarder was geweest dan het verwisselen van een ordinaire accu, dat dan weer wel.

Met het schaamrood op de kaken belde ik maar weer naar de glasheldere verzekeringsmaatschappij. Zo is er nooit wat, zo hang je drie keer binnen een kwartaal aan de lijn. Ik mocht me bij hetzelfde schadebedrijf melden als de vorige keer. Daar werd ik met een lichte verbazing verwelkomd. Huh, maar ik was toch laatst al geweest? Met die auto waar er geen tien dezelfde van rijden in Midden-Limburg? "Dat klopt. Ik schaam me kapot, maar ik heb weer een ongelukje gemaakt," bekende ik bedremmeld.

Zoals verwacht bleek dit hachelijke avontuur een wat duurder staartje te hebben dan die voorbumperzoen van toen met dat betonnen paaltje. Niet alleen het linkerportier moet worden uitgedeukt en gespoten, ook het blikwerk naast de gedeukte deur krijgt een nieuw lakjasje. Anders zie je kleurverschil. Daarna begon de schadeëxpert over onze no-claim garantie. Of we die hadden. En of we nu terugvielen in het een of ander. Pff, weet ik veel. De klommel moet gewoon gemaakt worden, desnoods van mijn ingehouden zakgeld van de komende vijf jaar. Waarschijnlijk vond hij dat zo zielig, dat hem plots een lichtje ging branden. We zouden die vorige schade alsnog uit eigen zak kunnen betalen en deze onder de no-claim garantiedinges laten vallen. Dan blijven we alleen een jaartje langer in onze schadevrije jaren trededinges hangen, maar gaat de premie in elk geval niet omhoog. Kijk, dat zijn tips waar ik wat mee kan!

Geen opmerkingen: