dinsdag 10 maart 2009

Het belang van de waardebepaling

Nu Sjoerd de allerlaatste pre-in-de-verkoop klusjes succesvol geklaard heeft en het weer ook alsmaar meer raakt afgestemd op het verkoopseizoen, kunnen we eindelijk concreet aan de slag met het makelaarswezen en andere verkoopaangelegenheden.

Als eerste maakte ik afspraken voor vrijblijvende prijsbepalingen met twee verschillende makelaars. Met een tikkeltje gezond boeren verstand kom je zelf ook een heel eind, maar het is altijd handig om je eigen GBV te vergelijken met dat van iemand die er voor geleerd heeft. Met welke van de twee makelaars we in uiteindelijk zee gaan moet nog blijken. Dat hangt af van de afzonderlijke waardes die zij aan ons huis toekennen. En van de klik die er al dan niet is. En de hoogte van de courtage.

Vanmiddag kwam makelaar A op bezoek. Hij taxeerde het pand al eerder, toen we onze hypotheek wat wilde verhogen. Het geheel kwam hem dan ook niet onbekend voor, al zijn er sindsdien aanzienlijk wat verbeteringen doorgevoerd. Waar zou dat extra hypotheekpotje anders voor hebben gediend? Goedkeurend knikte hij zich een weg door onze residentie. Hij zag er beslist brood in. "Je bent er ook zo doorheen hè?" sprak hij monter. "Dat zal je straks wel gaan merken, als je een verdieping erbij hebt om te poetsen." Het was een zeer geëmancipeerd heerschap.

Tijdens de koffie nam ik kennis van de afwezigheid van zijn dikke darm. Gevalletje colitis ulcerosa met nare complicaties. Die bekentenis kwam op tafel nadat hij stelde dat Sjoerd en ik allebei werkten. Ik weet nog steeds niet zo goed wat ik op dergelijke momenten moet zeggen. Iemand in die waan laten? De stelling losjes ontkrachten? Al mijn kaarten prijsgeven? Meestal ga ik op mijn gevoel af. Probeer ik te peilen hoe de ontvanger de boodschap zal oppikken. En weeg ik het belang van de waarheid af. Want in sommige gevallen is het nou eenmaal tactischer om de waarheid in het midden te laten. Deze man voelde echter oké. En welke nadelig effect kon mijn CF en werkloze staat van dienst hebben op de waardebepaling van ons huis? Ik bepaalde die waarde op nihil. Hij kon hooguit nog wat meer sympathie voor me krijgen, en dat kan nooit kwaad.

Na de koffie wisselden we visitekaartjes uit en planden een afspraak voor het vervolggesprek. Aanstaande maandagavond komt hij terug. Nog immer zonder dikke darm maar hopelijk met ongeveer dezelfde waarde als wij denken toe te kennen aan ons peperkoeken paleis.

3 opmerkingen:

Maarten zei

Onbetaalbaar toch... Zeker nu het het huisje is waar je je aanzoek kreeg!

Helaas krijg je nooit geld voor emotionele waarde in een huis.

Groetjes

Tamara M. zei

Spannend hoor!!

Ik zie dat je de banner geplaatst hebt gekregen! Mag ik vragen waar je die precies hebt gezet? Gister wilde ik ook iets toevoegen, maar hij beweerde dat de code niet klopte, dus ik ben benieuwd hoe jij dat nou hebt gedaan!

xxx Tamara

aapie zei

zou dat écht van invloed kunnen zijn? wel spannend hoor....