woensdag 11 maart 2009

Oeink!

Makelaar B was van een heel ander kaliber dan makelaar A.
Toen ik B zag vielen de puzzelstukjes van de initialen onbewust op hun plek. A stond voor aardig en alledaags, B was een nogal ballerige bink.

Fashionably late en gekleed in een iets te strak gesneden pak met stropdas (stropdassen zijn zo 2008 als je niet naar de rechtbank of Raad van State hoeft. Of gaat trouwen!). Een hippe volle en verlengde haardos, precies zoals het huidige haarmodebeeld voorschrijft en een piloten-RayBan met lichtgetinte glazen casual met één pootje in het pochetzakje gestoken om het geheel af te maken. En toch had hij iets ouwelijks. Het was een 28-jarige snaak die krampachtig zijn vader wilde immiteren.

Zijn praatjes waren net zo smooth als zijn looks. Hij begon zijn bezoek met het uitbraken van talloze complimentjes. Dat hij Sjoerd zo'n leuke, stoere naam vond. Dat het oranje Oililymokje waaruit hij zijn koffie dronk zo alleraardigst was. Dat dit echt een fantastisch object was. Vervolgens hielden we een praatje poep. Over waarom we gingen verkopen, of we al iets anders hadden gekocht en of het financieel allemaal wel op te hoesten was nu met de crisis en twee hypotheken aan de broek. Met andere woorden of hij ons meteen zo'n fijn overbrugginskredietje aan kon praten. "Laat dat ophoesten maar aan mij over!" dacht ik nog jolig. Daarna kwam de vraag hoe Sjoerd en ik onze boterhammen verdienen. Zo leerde ik dat het blijkbaar een geijkte vraag is om naar iemands kost te vragen als je hem of haar voor het eerst ontmoet. Alleen kan ik nooit anders dan een niet-standaard antwoord geven. En dus dreunde ik de CF-riedel maar weer op. Zelfs inclusief levensverwachting, omdat hij er expliciet naar vroeg. Zijn interesse en medeleven kwamen oprecht op me over, dat viel me alleszins mee. Even later zou blijken waarom. Die absente dikke darm van gisteren was niks vergeleken bij het dramaverhaal waar hij mee kwam. Iets gruwelijks over een verdronken kindje. Opnieuw verbaasde ik me over zoveel openheid van iemand die ik nog geen tien minuten kende.

Getweeën maakten we een rondje door de hut. Mooie vloer, prachtig opgeknapt sanitair, leuke keuken, blablabla. Om het beeld compleet te maken overhandige ik hem een printje met daarop alle verbeteringen sinds de aankoop en wanneer die zijn uitgevoerd. Hij ging bijna uit zijn pdak. Vlak daarna knapte ik haast van verbazing uit mijn panty. Toen hij de woorden 'niet schrikken' en 'e-mailadres' in één zin uitsprak en de context ervan benadrukte. Als ware hij professor Barabas die een revolutionaire uitvinding vergelijkbaar met de teletijdmachine had gedaan, presenteerde hij zijn staaltje kantoorvernuft. Het ging om niet minder dan een inlogcode die ik snel toegestuurd kreeg. Daarmee kon ik in combinatie met mijn e-mailadres op hun site inloggen (dat lijkt me logisch, met zo'n code). Op die manier bleef ik super snel van alle vorderingen op de hoogte. Hij veegde nog net geen kwijlsliert van zijn kin. Nee, het is heel belangrijk om vierkant achter je eigen product te staan!

De grasmaaier baan na baan voor me uit duwend overdacht ik even later het afgelopen uur. Het heertje was inderdaad zo glad als een aal. Bijna lachwekkend fanatiek dook hij in de materie. Maar aan de andere kant, wat is er mis met een beetje bal? En sinds wanneer is fanatisme een ondeugd? Het viel me op dat hij ons huis iets secuurder in zich op leek te nemen dan de makelaar van gisteren. Ook stelde hij meer vragen, vroeg langer door. Ik was er nog niet uit. Tijdens het eten concludeerden Sjoerd en ik tevreden dat het in elk geval verstandig was geweest om het licht van twee partijen op ons domein te laten schijnen.
Vlak voor ik naar bed ging wilde ik de computer uitzetten. Mijn mailbox was gevuld met maar liefst drie berichten van de makelaar. Eentje ter verwelkoming, een andere met dé inlogcode en een derde met een notificatie van voortgang op onze eigen pagina. Nieuwsgierig logde ik in en zag tot mijn verbazing dat hij al zijn oordeel over onze stulp had geveld. Mijn ogen vlogen over het beeldscherm en bleven hangen bij de enkele getallen die scherp afstaken tegen zoveel letters. Even stokte mijn adem en wreef ik ter controle door mijn ogen. Stond dat er nou echt? Ja dus. Hier mocht ik Sjoerd best voor wekken, besloot ik ondanks het tijdstip. In slaapdronken toestand stond hij even later naast me. Gezamenlijk keken we hijgend naar het beeldscherm. Opnieuw constateerden we dat het inschakelen van een tweede partij echt een goed idee was geweest. En het maakt ons nog nieuwsgieriger waar makelaar A maandagavond mee komt...

2 opmerkingen:

Elke zei

Makelaars! Hebben we hier ook ervaring mee.. We willen ons huis verkopen en hebben al 3 verschillende makelaars over de vloer gehad! En het verschil in prijs dat ze op ons huis plakken is echt enorm.. Niet te snappen hoe dat zoveel kan verschillen terwijl ze het toch echt over hetzelfde huis hebben!

Goed opletten met wat ze allemaal rekening houden zou ik zeggen (wij hadden er 1 die enkel en alleen naar de vierkante meters keek..was ik kwaad om want dan hoefde ze niet te komen kijken he, die had ik haar ook wel even kunnen mailen:). En een makelaar kiezen die een 'warm hart' heeft voor jullie woning, in hoeverre je dat kan inschatten natuurlijk.. Want uiteindelijk moeten zij het aan hun klanten verkopen!

Heel veel succes ermee alleszins!

aapie zei

ik ben benieuwd, vind het superspannend voor jullie! jullie zelf niet?