zondag 15 maart 2009

Oma's aan de top

Die oma's van ons. Dat zijn me er drie.
Hun reacties op ons heuglijke trouwnieuws kende verscheidene varianten. Helaas niet allemaal even leuk.

Mijn oma M. belde ik als eerste. Zij was inmiddels in kennis gesteld door mijn moeder dus de échte verrassing was eraf. Dat belette haar niet om ook tegen mij nog een keer finaal uit haar dak te gaan. Weliswaar op z'n oma's, maar dat is alleen maar leuk. "Hé meid, wa heb ik geheurd? Wa fèn, wa fèn, wa fèn!" gierde mijn omaatje door de hoorn. En voegde er daarna nog aan toe dat ze Sjoerd dan nu eindelijk écht in haar hart kan sluiten. Natuurlijk zat hij daar allang, maar als je getrouwd bent voelt het voor mijn oma net wat, of zo. Mij maakt het allemaal niet uit. Ik vind het wel schattig en was blij met haar enthousiaste reactie.

Daarna belde ik met mijn oma J. Zij nam op haar gebruikelijke toon de telefoon op. Die is doorgaans al niet om vrolijk van te worden. "Ha oma! Heb je het goede nieuws al gehoord?" kakelde ik dus maar extra enthousiast, in een ijdele poging dergelijk gedrag te overcompenseren. Kleine afwijking van mij. "Ja, ja, ik heurde zoiets..." klonk het weinig blij. Mijn vraag wat ze ervan vond werd niet duidelijk beantwoord. Wel was ze hoorbaar teleurgesteld dat we niet voor de kerk trouwen. Daarna begon ze over het wanneer - in 2010, als mijn vader weer veilig thuis is van zijn missie - en haakte handig in op papa's buitenlandse avontuur. Dat het toch allemaal voor niks is en dat ze liever eerst de mensen hier in Nederland helpen. Daarmee hielp zij in elk geval in een keer mijn blije stemming om zeep. Voor oma J. is het glas altijd half leeg. En in dat beduimelde glas zitten dan de resten van een lauw, doodgeslagen biertje. Life is such a joy.

Tot slot bezochten we vanmiddag Sjoerd's oma W. Meestal ook het zonnetje in huis. Nadat ze haar vaste klaagtirade erop heeft zitten. En zoals verwacht ging het na binnenkomst eerst over haar schouder, haar heup, dat de huisarts haar opnieuw veel te laat heeft doorgestuurd en dat ze nooit meer fatsoenlijk aan het lopen komt. "Jiehaa!" deden we vanaf de groene tweezitter met uitzicht op het dressoir. Waar twee als buidspaar verklede badeendjes ons blij stonden aan te gapen. Een cadeautje van neef L. en zijn aanstaande K. Hun manier om oma in kennis te stellen van hun voorgenomen huwelijk. "L. woor bes teleurgesjtild in oma's reaksie," hoorden we later van Sjoerd's moeder. "Den kintj L. oma erg sjlech!" pareerde Sjoerd. Toen iedereen vlaai en drinken had en oma verlekkerd uit het raam naar onze auto had gekeken, ving Sjoerd haar aandacht. "Veer kwoome eigelik nog get vertille oma. Irène en ich gaon volgend jaor trouwe!" Even vertrok oma een wenkbrauw en vroeg "Geer auch al? L. en K. dit jaor." "Jao, auch nog op euge verjaordaag!" verduidelijkte ik opgetogen de boel. Maar dat bleek teveel afleiding. Want vervolgens begon ze over haar eigen verjaardagsfuif aanstaande mei omdat ze 85 wordt. Om het daarna uitgebreid te hebben over de spuchten van M., immer dankbaar gespreksonderwerp. Er kwam niet eens een felicitatie.

"Ich kin mich L.'s teleursjtilling heel good veursjtille..." verzuchtte ik toen we wegreden.

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Brrrrr....jammer hé dat mensjes (vooral van die oude) zo knorrig kunnen reageren.

Slik je teleurstelling weg en GENIET!!

xKitty

Anoniem zei

Hè wat jammer dat er maar één oma helemaal over de top ging. Dat krijg je op een bepaalde leeftijd (denk ik)....
Hoop dat je de pret niet laat vergallen en nog steeds met heel veel plezier uitziet naar de grote dag!!!

Liefs Alie