maandag 6 april 2009

Filosofie van de koude grond

Vandaag is het op de kop af vier jaar geleden dat ik begon met bloggen.
Vier jaar! Ik vind dat best lang. Zeker voor iemand die gezegend is met een vrij korte spanningsboog.

Als ik vroeger weer eens op een nieuwe sport wilde, was de voorwaarde van mijn ouders dat ik er minstens een jaar aan vast zat. Opdat er niet achtereenvolgens nodeloos tennisrackets, binnenschoenen, turnpakjes, hockeysticks en buitenschoenen in de garage lagen opgestapeld. Zo goed als nieuw en niet eens van een oud vrouwtje geweest. Voor het gros van mijn kalverliefdes gold de kritieke zeswekengrens als omslagpunt. Slechts één exemplaar ver voor Sjoerd hield ik bijna een jaar en vele geplengde tranen lang aan mijn zijde. Dat was meteen de slechtste puberbeslissing allertijden. De verknipte pseudorelatie beëindigen daarentegen de beste. Toen werd ik volwassen.

In de afgelopen vier jaren dat ik een deel van mijn leven met het internet deelde, lijkt er minstens net zoveel gebeurd als in de 25 jaren ervoor. Dat is natuurlijk je reinste kolder, want die dagboekloze eerste kwarteeuw van mijn leven was allerminst saai. Maar door bijna dagelijks wel een detail of herinnering te beschrijven onthoud je de dingen domweg beter. En dat vind ik fijn. Niet eens zo zeer voor mezelf als wel voor de mensen die ik het liefst heb. Een nobelprijs voor het een of ander zal er naar alle waarschijnlijkheid niet inzitten, noch een olympische titel op het onderdeel geblinddoekt diepzeepunniken. Maar dit is er wel. Mijn persoonlijke vergaarbak van mooie, fijne, lieve, grappige herinneringen, ondersteund met woord en beeld. Naar mijn mening is dat belangrijker is dan de hoogste prijs of het blinkendste goud. Immers, voordat je zoiets kunt beschrijven moet je het eerst hebben beleefd.

Ik ben een rijk en zielsgelukkig mens.

7 opmerkingen:

lielie zei

Mooi stukje!!
Gefeliciteerd met je 4 jaar ;)

liefs Annelie

aapie zei

4 jaar al? goed hoor! Ik vind het ook zo fijn om al oude stukjes terug te lezen, idd wat je zegt: net of ze dan beter blijven hangen!

Miranda zei

4 jaar, dat is inderdaad al best lang, het is hier inmiddels 4 jaar geleden dat wij ergens anders mee begonnen en nu, na 4 jaar eindelijk ook met resultaat!!!
Jippieeee :)

Linda zei

Joh, 4 jaar, dat is lang. Ik weet eigenlijk niet eens hoe lang ik bezig ben.
*checkt archief* ah zo'n 1,5 jaar wat actiever op m'n eigen blog en zo'n 2,5 jaar op Timmy's blog. He, das samen ook 4 jaar :-).

Ik begrijp precies wat je bedoeld. Sommige dingen ben ik echt gewoon vergeten, maar als ik ze dan teruglees zie ik de hele situatie of dag zo weer voor me.
En met die kleine is het ook wel eens handig om terug te zoeken. Hoe oud was ie ook alweer toen ie ging lopen enzo...

Zeg en wat heb jij veel volgers.

susanne zei

Leuk he om je eigen stukjes zo nu en dan eens terug te lezen. Ik ben ze nu in een boekje aan het het samenvatten. Ik log al zo'n 3,5 jaar dus het wordt al best een lijvig boekje hihi

Linda zei

@susanne: een boekje wat leuk. Heb ik ook wel eens aangedacht. Maar hoe doe je dat dan?
Handmatig maken in Word ofzo? Of heb je daar een tooltje voor?

Anoniem zei

Ik blog ook al zo'n 4 jaar, ben begonnen vlak voor we gingen emigreren, en het is mij ook heel veel waard. Je hebt het super omschreven, sluit me er helemaal bij aan.