donderdag 30 april 2009

Hoe Brussel en wij niet klikten

Om het Hollandse Koninginnedaggeweld met bierdrinkende, lallende en in oranje gehulde landgenoten te ontlopen (wat een nogal letterlijke vertaling van onze beweegreden was, zo zou later blijken) besloten wij ons heil in Brussel te zoeken. In de auto op weg naar het zuiden hoorden we tijdens de nieuwsuitzending van twaalf uur over een bizar ongeluk in Apeldoorn met gewonden en mogelijk zelfs doden. Zonder beelden kon ik me daar moeilijk een voorstelling van maken. Toch liet het me niet los.

Onderweg zagen we het zonnetje langzaam verdampen. Waren we onze met vlaggen versierde straat uitgereden met warme zonnestralen door de ruit en weinig kleren om het lijf, bleek in Brussel de bewolking stapels dik en het kippenvel op mijn armen evenredig hoog. Subiet op zoek dus naar een longsleeve, voor onder mijn haast mouwloze blousje. Al struinend over de drukbevolkte kasseien en struikelend over schoolklassen Vlaams kindergrut met rode petjes op de kopkes én naarstig fotograferende Aziaten (waarvan één met mondkapje!) baanden we ons een weg richting winkelstraat. Het liefst de Louizalaan al voldeed de Nieuwstraat ook. Maar het lukte niet. Zelfs Manneken Pis wist zich niet aan onze blik te voltrekken. Wat deden we verkeerd?! We bevonden ons steevast óf tussen de hordes toeristen óf op plekken die de smoezelige uitstraling van vergane glorie hadden. Nee, het wilde niet lukken tussen Brussel en ons. We hebben de stad niet in ons beider harten kunnen sluiten. Maar misschien is het wel zo'n stad waar je de weg moet weten? Waar je een heel weekend voor uit moet trekken om z'n schoonheid (en wegenstelsel) te begrijpen? En de juiste eettentjes te vinden.
Alweer op weg naar de auto, met dikke hoofdpijn en zwaar de pee in, kwamen we opnieuw uit bij de Inno. Dat is zeg maar de Bijenkorf van België. Omdat het de kortste weg naar de parkeergarage was, besloten we de winkel te doorkruisen. Dat bleek een gouden zet, en niet alleen om de kleinst mogelijk te overbruggen afstand. Ik vond er namelijk een meer dan fantastische rok. En aangezien ik er daar nog niet genoeg van heb...

Ons avondeten wilden we nuttigen in het restaurant van het Atomium. Dat leek ons leuk. En erg cultureel verantwoord bovendien. Want we zijn heus niet van die oppervlakkige lui die alleen maar oog hebben voor de winkels in een stad. Of de horeca. Het is alleen zo lastig musea bezoeken met een hond erbij. Dineren in het Atomium echter ook. No dogs allowed. Om die reden bleef het bij een korte fotosessie, samen met nog een handjevol melige toeristen. Terug op de ring belandden we in de file. Tuurlijk. Spits op een doordeweekse werkdag. "Zullen we wat in Grimbergen gaan eten?" vroeg ik gekscherend toen ik het bord van de eerst volgende afslag zag. "Erger dan dit hier, in die file en met die Brusselsof, kan het toch niet worden!"

En zo kwam het dat we de ons uitje alsnog gierend van het lachen in Grimbergen besloten. Daar was namelijk echt veel meer plezant vertier dan in Brussel.










Thuis belsoot ik de dag toch huilend. Bij het zien van de beelden uit Apeldoorn. Grote grutjes.

6 opmerkingen:

Anoniem zei

Jongens, de volgende keer even bellen voor tips hoor. Brussel is prachtig!!! En eten in het atomium, het spijt me, is zo ongeveer de grootste tourist trap die er is! Overigens heb ik voor de Inno nog een personeelskaart met 15% korting op alles! Cousin.

Irèneke's wereld zei

@Cousin: wij voorzagen dat jij al hossend en klossend en hijsend en krijsend een traditioneel Nederlands rendez-voustje had. Vandaar dat bellen ons zinloos leek.
Next time, show us around please!
Feitelijk waren we ook toeristen dus op schaamte voor die val kun je me niet betrappen. Ik ben meer zuur van die misgelopen korting.

Anoniem zei

Het wegenstelsel in Brussel. Daar hebben wij op weg naar Frankrijk per ongeluk, door een misrekening van Chris, ook een keer van mogen genieten. Met de sleurhut door hartje Brussel. Ja dat komt ervan als je even je ogen dicht doet. De volgende keer de ogen maar weer open houden. viva la Belgique.

Groetjes Erna

Anoniem zei

Grappig, 30 april zijn wij neergestreken in Jezus Eik, een plaatsje net onder Brussel.

Wat een drama die rondweg bij Brussel, zeker als je nog de verkeerde kant opt rijd ook :(

onze foto's
http://www.desmitten.nl/JezusEik/index.htm

Vita zei

Ach, Brussel... Da's het Tilburg van de zuiderburen, dus.

Elke zei

Brussel tss.. Als je dan toch naar het verre België komt kan je beter ineens naar Gent (of Brugge) gaan! Veel gezelliger en o zo mooi!

Ben zelf enkele jaren in Brussel naar school gegaan maar moet eerlijk toegeven dat het mij niets zegt.. Ben er sedertdien dan ook niet meer geweest!