zondag 12 april 2009

Paasbeslommeringen

Pasen dus. Ja. Wat moet je ermee?
De tijd van eieren beschilderen en zoeken in de tuin - of bij slecht weer in de woonkamer - ligt ver achter me. Net als die keer dat ik er heilig van overtuigd was dat ik de paashaas bij ons door de straat zag hupsen. Met een mand vol eieren op zijn rug en een groene broek aan. Ik verkondigde het zo standvastig dat mijn moeder heden ten dage nog steeds twijfelt. Misschien was dat ook wel dezelfde Pasen dat mijn moeder en ik gekleed gingen in dezelfde feestelijke outfit en mijn vader ons portretteerde onder een of andere naaldboom achterin de tuin. We droegen allebei een knielange crèmekleurige rok met daarop een door mijn moeder gebreide trui. Those were the days. Dat ik de paashaas tot leven wekte, mijn moeder de breinaalden en mijn vader de fotocamera.

Tegenwoordig ligt mijn moeder met Pasen op apegapen. Al dan niet voorzien van blaren, stijve spieren en een uitgemergeld lijf. Want naar eigen zeggen kan ze niet eten tijdens het lopen. En dat ga je merken, na 80 kilometer stevig doorstappen. Mijn eveneens wandelzieke vader liep dit jaar overigens niet mee. Wegens labiel doch helend enkelmateriaal en die aanstaande trip naar het buitenland. 's Mans wens vergt keuzes.

Dus, voor ons geen paasontbijten, paasbrunches, paaslunches en/ of paasdiners. We zijn gewoon lekker thuis gebleven - in de fijnste paaskledij die je kunt wensen: de joggingbroek! - en hebben ons kostelijk geamuseerd. Met jaarrekeningen, btw-aangiftes, uitzoekwerk van niet kloppende creditfacturen. Met onkruid wieden, grasmaaien en het afsteken van de kantjes van de grasmat. Met wasjes draaien en het bed verschonen. En af en toe van een cocolade paaseitje snoepen. Dat dan weer wel.

2 opmerkingen:

Cash & Els zei

Mijn hemel, heeft je moeder echt 80 km gelopen??? Petje af hoor!!

Els

lielie zei

Same here, pasen is saai! slaat nergens op wahah!
Knap van je moeder zeg, is toch ff zo ongeveer van eersel naar jullie wahahaahha!!
liefs Annelie