vrijdag 10 april 2009

Project Paleis #7

Met mijn haren in de wind en een zonnebril op mijn neus reed ik naar huis. Het ultieme lentegevoel had zich zonder veel moeite meester van me gemaakt. Ik besloot langs de bouw te rijden. Zoals altijd als ik van noord naar zuid rijd. Bij aankomst stonden alle bouwhekken uitnodigend open. Het was dan wel niet de laatste vrijdag van de maand, toch besloot ik het erop te wagen. In mijn flodderrokje en op mijn glitterballerina's waadde ik door het stof richting ons huis. Bij de buren zag ik twee oranje helmen bewegen. Het leek me wel zo netjes om even te vragen of ik snel een kijkje mocht nemen. Dat mocht, werd me gemoedelijk toegeknikt. Daarna volgde nog een opmerking over mijn schoenen en dat die niet bepaald bouwproof waren. Maar dat hoorde ik amper. Ik zag namelijk alleen nog maar de witte trap. Een echte, houten trap. Met treden die gelijkmatig omhoog kringelden. Aan de muur vastgeklonken met bouten. Jubelend wiebelde ik erop af. En zonder veel moeite besteeg ik voor de eerste keer onze trap naar boven. Hemels! Op de overloop wachtte een tweede verrassing. Ook de identieke zoldertrap was aanwezig. Op zolder aangekomen dacht ik aan de camera in mijn rechterhand. Verhip!

Het is wederom geen Oscarmateriaal. Verre van zelfs. Maar desalniettemin toch best leuk. Komt 'ie!


Ook nu zit ik met gekromde tenen te kijken en vooral naar mezelf te luisteren. De ónzin weer...
Zo zou je bijvoorbeeld toch denken dat ik de drie schamele plattegrondjes na zoveel uren zelfstudie kan dromen. Maar me dan toch nog keihard vergissen in de precieze locatie van de slaapkamer, als ik er eenmaal ben. Doos! En dan ook nog die slappe oeps om het af te maken. Schande!
"En dan gaan we weer met de trap naar beneden." We? Wie nog meer allemaal dan? En hoe anders, met de gondel? Of van de glijbaan? *Zucht*
Hahaha, en dan die beschamende "gegraven sleufjes voor de electriciteit". Waar haal ik het vandaan? Het zal de achternaam wel zijn.

Dat lief aankijken van de aannemer was overigens behoorlijk succesvol. Al vraag ik me terdege af of dat nou echt lag aan dat halfslachtige geknipper met mijn pseudo bambiogen. Om over de lasogen veroorzakende witte kleur van mijn benen nog maar te zwijgen. Ondanks alles wist hij me te melden dat we naar alle waarschijnlijkheid in week 27 de sleutel krijgen! Dat is over elf weken. Elf!

6 opmerkingen:

Cash & Els zei

Leuk om zo even mee te kunnen gluren in jullie nieuwe huis.
Kekke schoentjes trouwens!!

Groetjes, Els

Elke zei

Wat je er zelf ook van vindt, het was leuk om een kijkje te nemen in jullie toekomstige huisje!!

En een trap, wauw! Dan wordt het toch echt al meer huis he, eens je 'gewoon' al met de trap naar boven kan!

En nog maar 11 weken! Nu kan je echt beginnen aftellen..

lielie zei

Wauuuuwww!! De vooruitgang na je vorige filmpje is goed te zien! Leuk!!!! En je klinkt goed hoor, niks raars aan! hihi!

liefs Annelie

Anoniem zei

Waauuww 2 echte heuse trappen. Echte glitterschoentjes op de trap. Begint al lekker kneuterig te worden in je nieuwe huisje.
Nog maar 11 weekjes wachten en dan lekker je eigen plekje van maken.

Groetjes Erna

Anoniem zei

Mooi mooi mooi!
Voor de trap, als je die niet af laat werken of met vloerbedekking gaat bekleden:
Aflakken in de gewenste kleur en dan eireglans erover. Slijtvast!
http://www.robbelien.nl/shop/category/12/12-10/12-10-3/product/12-5026-010/glitsa-acryl-parketlak-eiglans-250ml
Wel even checken of de ondergrond dan juist wel of niet op waterbasis moet zijn.

Marije

Anoniem zei

Mooooooi wordt jullie nieuwe nestje,nog maar 11wkn,time flies!!

Grts,Kitty