dinsdag 7 april 2009

Van afgebikt tandsteen tot perfect partydress

Rover kan er weer een jaar tegenaan.
De sympathieke dierenarts bekeek Rover van top tot teen. En in zijn riekende bek. Daar trof hij behoorlijk wat tandsteen aan, al viel het op de achterste kiezen allemaal best mee. En op die plek schijnt het het belangrijkst te zijn. Nog voordat ik kon vragen of het nodig was om de boel weer eens professioneel te laten reinigen, wrikte hij in één beweging de harde, gele plakkaten van Rover's hoektanden af. Zomaar met zijn blote vingernagel. Wauw! Na het algemene onderzoekje, dat hij al met moeite toeliet, jaste de man twee ferme prikken in 's honds spekbillen. En daar was Rover het niet mee eens. Hij vond het nodig om z'n wijd opengesperde ogen uit hun kassen te laten ploppen en het doorgaans wit gekleurde gedeelte van zijn oogbol rood te laten aanlopen. Dit alles onder begeleiding van hevig gekerm, hoog en aanhoudend. Alsof hij naar de slachtbank werd gebracht. Om twee onnozele prikjes. Watje. Met een nieuwe rabiëspenning voor aan zijn halsband, acht ontwormpilletjes in mijn tas, een harig lijf vol entstoffen maar zonder vieze tanden verlieten we opgelucht het rode pand.

Het tweede gedeelte van de middag besteedde ik aan wat boodschapjes doen. Al ontaardde 'even naar de drogist voor kaarsen in de haard en hooikoortspillen voor Hatsjoerd en dan naar de supermarkt' onbedoeld in een eigendorpse winkelsessie. Met als bevredigend resultaat een buit die je alleen vindt als je er juist niet naar op zoek bent. En zo kwam het dat ik tegen dé perfecte feestjurk aanliep. Voor de bruiloft en het communiefeest in mei. En wie weet wat voor feestjes nog meer!

3 opmerkingen:

Anoniem zei

Arme Rover, wat heb je hem weer aangedaan :)
Lekker van die onverwachte aankopen, dat gaat veel leuker dan wanneer het op het laatste moment moet.
Groetjes Erna

susanne zei

Arme hond, maar hij kan er weer even tegen aan. En jij ook met je nieuwe jurkje.

Beterschap voor Hatsjoerd (die hou ik er even in voor mijn collega die ook Sjoerd heet)

Anoniem zei

Hatsjoerd... ik moest er hardop om lachen!

Marije