zaterdag 9 mei 2009

Stroomstorinkje

Die afscheidsrecpetie van donderdag liep zomaar uit in een onverwacht etentje. Bijzonder prettig en smakelijk bovendien. Onderweg van locatie A naar B besloten we een klein stukje om te rijden. Dan konden we één auto thuis laten (en ik bij het eten een wijntje drinken!) en kreeg Rover ook nog even wat aandacht. En tijd voor zijn brokjes en een plasje bovendien.

Bij thuiskomst troffen we een uitzinnig hondenbeest aan. Alsof we drie weken weg waren geweest. In het schemerdonker aaide ik hem over zijn bol en knipte intussen de lampen aan. Die niet gingen branden. Huh? Sjoerd snelde naar de garage om op de tast het zaklampje te zoeken. Nu weten we weer dat je dat beter in de meterkast kunt opbergen. Tussen de spinraggen door en in het zwakke schijnsel van het licht bestudeerden we de stoppen. Het bleek de hoofdschakelaar te zijn. Die iedere keer terug naar beneden veerde als ik hem omhoog duwde. Met een knorrende maag goochelde ik vruchteloos wat met nieuwe stoppen. Hoe langer het duurde, hoe meer ik ons spontane etentje alsnog zag verdampen. Net als warm douchen de volgende ochtend. Met zijn mobiel belde Sjoerd zijn vader. Hij kwam met het lumineuze idee om te vragen of de wasmachine soms aan had gestaan. Verhip! En jawel hoor. Kortsluiting. Nadat ik de stekkers in de garage er allemaal uit had gejast floepten de lampen aan. Ons avondmaal was gered en een koude ochtenddouche bleef ons godzijdank bespaard.

Vanmorgen kwam de uh, hoe noem je zo iemand eigenlijk? Loodgieter niet. Electricien? Nou ja, de witgoedmonteur. Dezelfde man als tweeëneenhalf jaar geleden in elk geval. Toen onze Cees overleden bleek en we een nieuwe moesten aanschaffen. En we op zijn aanraden ons huidige wasmasjien kochten. Omdat dat zulke betrouwbare apparaten waren. Ja ja.

Een half uurtje en dertig euro later was het euvel verholpen en kreeg de monteur toch gelijk. Het lag niet aan de Zanussi. Die wilde wel. Maar tegen een kapotte kabelhaspel (die je dus nooit opgerold moet gebruiken, ook niet een klein beetje, ook al hangt hij dan mooier tegen de muur, in de garage, het is de garage maar!) is niemand opgewassen. Zelfs een Zanussi niet.

Geen opmerkingen: