maandag 11 mei 2009

Zing met me mee tot morgenvroeg

Echt rot hoor, dat je eens in de twee jaar een nieuw telefoontje uit moet zoeken. Helemaal als dat dan ook nog gepaard gaat met een cadeau. Wars van die hele Wii-hype en omdat ik niks zie in de Xbox 360, koos Sjoerd uiteindelijk voor de PlayStation 3. Mét Singstar Abba en twee microfoons!

Nadat het pakket vanmiddag werd afgeleverd sloeg ik meteen aan de klus. 't Moeilijkst van dit hele proces was nog de tv op het juiste kanaal zien te krijgen. Want waar zat het ook alweer en met welke afstandsbediening kwam ik er?! Om over het exacte knopje nog maar te zwijgen... "Je moet onderhand een universitaire titel hebben om lekker ontspannen te kunnen gamen!" schreeuwde ik op een gegeven moment geërgerd tegen het zwarte beeldscherm. Niet eens zo heel veel later gaf ik mijn eerste optreden. Speciaal voor Rover zong kweelde ik Knowing Me Knowing You. En hij keek me aan alsof ik van lotje getikt was.

Drie uur later was ik gehersenspoeld door Abba. Ik was Agnetha, Björn, Benny en Anni-Frid in één. Allevier waren ze samengesmolten tot mijn muzikale zijn. Alleen de blauwe oogschaduw ontbrak nog. En zo'n strakke, witte herencatsuit. De hoogste tijd voor een rondje marktplaats dus. Ik snakte naar ander PS3 zangmateriaal.

Na het eten hielden Sjoerd en ik een spannende zangcompetitie. We zongen onze pasta linea recta terug omhoog en de puddingspetters op het tvscherm beletten ons uiteindelijk om nog op de juiste toonhoogte mee te zingen. Daarom gingen we toen maar over op onze eigen Turbo Polyp, zeg maar. Come on, here we go! Maximaal! Komt 'ie, let's go! Ga dat aandoenlijke filmpje trouwens écht zien.

Rover lag inmiddels met zijn voorpootjes over zijn hoofd op de Fatboy. Het zou me niks verbazen als hij vannacht de bekabeling gaat saboteren...

Geen opmerkingen: