vrijdag 5 juni 2009

De ongevraagde adviezen van een health freak

Ik was zó moe dat ik geen pap meer kon zeggen. Moe van het relaxen. Moe van de week.
Dit was precies wat ik nodig had. Een beetje zwemmen, voortgestuwd worden door de stroomversnelling in het buitenbad, langdurig poedelen in het bubbelbad, onder begeleiding floaten met je partner. Dat laatste klinkt verstandelijk gehandicapter dan het is hoor. Het is gewoon met een schuimrubberen rol in je nek in het water liggen en dan door de ander liefkozend gewiegd worden. Van voor naar achter en van links naar rechts. Heel ontspannen, heel cappuccino.

De hotstone massage was verrukkelijk! Alleen jammer dat mijn masseur van het type health freak was. Op zijn semi hippe gezondheidssandalen en met zijn goedbedoelde bakerpraatjes. Omdat ik nogal hoofdpijn kreeg van het met mijn kop verkrampt liggen in zo'n gat op een opgerold handdoekje lag ik wat ongemakkelijk te schurken. Eerst bood hij me een extra handdoekje aan en ging daarna lopen emmeren over die hoofdpijn. Of ik dat vaker had. Of ik soms spanning had. Nee gast, ik lig gewoon kut. Er bevinden zich her en der hete stenen op mijn rug en de vorm van mijn hoofd correspondeert niet met dat gat waar het zogenaamd in moet rusten. Dat is even wennen. Maar dat zei ik natuurlijk niet. Ondertussen ging hij flink in de weer met pepermuntolie. Ledemaat na ledemaat werd verwend. Eerst alleen met zijn handen, daarna met die hete stenen. Lekker zeg ik je! Bij mijn schouderbladen aangekomen constateerde hij dat het flink vast zat. Ik zat voor mijn werk zeker veel achter de computer. Rechts naast me hoorde ik gegniffel. Het was echt belangrijk om tussendoor wat beweging te zoeken hoor, snotterde hij boven mijn rug. Hij was een beetje verkouden, mijn kneedkoning. En naar eigen zeggen had ík hem aangestoken, toen ik een kuchje uitstootte. Yeah right. Na 75 minuten zat het erop. We werden naar huis gestuurd met het advies om veel water de drinken. Om al die afvalstoffen kwijt te raken. Daar zou die hoofdpijn misschien ook van kunnen komen. Het nemen van een saunaatje was ook beslist een aanrader. Ik vroeg me perplex af of hij soms blind was (geworden) voor al dat afschuwelijke, loshangende vlees en vel. Sjoerd en ik hadden net, na een huiveringwekkende confrontatie met bejaarde borsten, bedacht dat ze grenzen zouden moeten stellen aan het gebruik van de sauna. Bezoekers indelen in leeftijdscategoriën en kilogrammen. Tot slot moesten we de trap nemen in plaats van de lift. Was echt veel gezonder, hoor! Ik kon alleen maar denken aan mijn tjokvolle blaas die op springen stond en de hypo die rondraasde in mijn lijf. De lift: my ass.

Ook genieten was de sunshower. Het futuristische apparaat zag eruit als de teletijdmachine van professor Barabas. Een ovale, rechtopstaande cabine gevuld met zonnelampen. Machtig! Met schuin boven je handige vasthoudbeugels voor je handen, opdat ook de plekjes die normaal nooit bruin worden - de zijkant van je benen, je zijen en de binnenkant van je armen - nu wel aandacht kregen. In elf minuten tijd werd je op een prettige manier gebraden. Precies lang genoeg om het geen pijn te laten doen. En zolang het geen pijn doet, is het ongevaarlijk. Dunkt me. Het resultaat viel een beetje tegen. Maar voor optimale bruining zul je er denk ik op geregelder basis in moeten. Dus lieve ouders. Ik weet nog wel een mooi speeltje om jullie eigen home spa mee uit te breiden. Tussen de sauna en de jacuzzi is best nog plek voor zo'n zonnecapsule. Gewoon in plaats van die vooroorlogse zonnehemel. Dan regel ik wel een partijtje platte stenen en wat glibberolie. Hoeven we helemaal niet meer naar Valkenburg!

1 opmerking:

C. zei

hihih. Heel ontspannen, heel cappuccino.. die houden we erin :)

Tja, dat soort plekken komen nu eenmaal met healthfreaks. Zoals je op scholen nu eenmaal altijd docenten tegenkomt :)