donderdag 11 juni 2009

En luidkeels jodelde ik van joehoe

Na mijn banklegerige moeder de hele regenachtige middag gezelschap te hebben gehouden - ik gaf haar en de hond spijs en drank, bewaterde de planten, ruimde de vaatwasser leeg, we keken een film en deden samen een dutje: best relaxt eigenlijk zo'n sportblessure - toog ik naar de supermarkt. Met kleine slaapoogjes en warrig haar, maar dat interesseerde me niet. Als cadeautje aan mezelf besloot ik vantevoren even langs de bouw te gaan. Eens kijken of het spuitwerk al tegen de muren en plafonds zat.

De bouwplaats was veranderd van een droge zandvlakte in een zompige modderpoel. Quasi teleurgesteld constateerde ik dat het in onze nieuwe woonplaats dus ook gewoon regent. Tss, zo stond het niet in de folder! Eenmaal binnen werd die teleurstelling compleet weggevaagd. Ik waande me in een zee van helder wit. Overal waar ik keek zag het wit. Zo mooi. En op slag wist ik het zeker. Het was een goede beslissing geweest om te kiezen voor spuitwerk in plaats van vliesbehang of vinylbehang of hoe al die plastic shit met zo'n gezellig reliëfje ook heet. Ik zou dan toch het idee hebben dat ik in een Playmobilhuis woonde.

Net toen ik in de keuken wat dromerig voor me uit stond te staren en fantaseerde over eigenhandig in elkaar gedraaide dinertjes bij kaarslicht hoorde ik een luide knal. Oei, dat was de voordeur die met een ferme klap werd dichtgesmeten! Op een drafje begaf ik me naar het kantoor. Daar stond een raam open en dat was de enige plek waar mijn gegil hoorbaar zou kunnen zijn voor de buitenwereld. En dus jodelde ik luidkeels van joehoe joehoe. In de hoop dat mijn eerste nacht in het nieuwe huis niet nu al was aangebroken. Om over mijn hulpeloze moeder en haar rotte been nog maar te zwijgen. Ternauwernood draaide een shagrokende installatiemonteur zijn hoofd om en zag mijn hulpbehoevende gezwaai. Wat gemorrel met een stuk gereedschap later stond ik weer buiten.
Een mens maakt wat mee...

3 opmerkingen:

Toaske zei

Wat schrijf je toch geweldige stukjes. En tja, het regent ook wel 'ns in jullie nieuwe woonplaats.
Hoe is het inmiddels met mamalief?

Irèneke's wereld zei

@Toaske: gosh bedankt. En ik twijfelde nog wel of ik het moest plaatsen. Vond hem zelf niet heel sterk.
Maman is zielig. En da's echt niet leuk!

Madelief zei

Opgesloten in je eigen huis, het is toch wat! En succes met het zorgen voor je moeder, het zal nog wel even duren voordat ze weer uit de voeten kan. (en ik was geholpen aan een beklemde zenuw in m'n elleboog, hééél onhandig allemaal, want ik kan en mag ook niets)