maandag 1 juni 2009

Vroeger heette dat scheurbuik

Haar futloze haar was het eerste teken. Normaliter zit er van nature behoorlijk wat kleutervolume in, maar vandaag hing het slapjes langs haar bleke snoetje. Met het uitgezakte speldje op half zeven. Vervolgens kwam de koorts. Ze voelde aan als een gloeiend straalkacheltje en nestelde zich knus in de bank. Eerst tegen de behaaglijke buste van haar moeder en daarna vleide ze zich genoeglijk tegen die van mij. Heerlijk meisje.

Haar broertje demonstreerde onderwijl de kikkersprong. Van je plons. Plons. Plok! En hij keilde zo met zijn voorhoofd op de marmeren vloer. Gillen dat hij deed! Het rap verschijnende ei was navenant. Nadat de tranen waren gedroogd zocht hij zijn heil op de schoot van Sjoerd. Samen lazen ze het Playmobilfoldertje en het beminnelijke ventje riep bij elk tafereel "Heb Ebbie ook!". Malle eppo, zo heet je helemaal niet.

Sinds dat ontzettende plasgedoe van Rover is hij op rantsoen. Twee maal daags een bodempje dieetbrokjes van de dierenarts. Daar moet hij het mee doen. Niet gezellig (want dat is eten in onze beleving) maar wel voor zijn eigen bestwil. Het moet voor het beest dan ook als een grote triomf hebben gevoeld toen hij tijdens de bbq een minihamburger wist te confisqueren. Het gemalen stuk vlees was zomaar van de bbqvork gegleden en pal voor zijn neus op het terras beland. Hap, slik, weg, nog voordat iemand actie had kunnen ondernemen. Nou ja, jammer dan. Vooral toen hij na een half uurtje stevig begon te kokhalzen. Als een in nood zijnde tijger zwalkte hij haast over zijn buik door de tuin. Dikke boeren ontsnapte uit zijn dichtgeknepen keel. Op sommige plekken liet hij kleine plasjes geel braaksel achter. Die bleken een opmaat te zijn naar de grande finale onder de tuintafel. Met een flinke golf gaf hij de ontfutselde hamburger en zijn eerder verorberde brokken terug aan de natuur. En daarna was alles weer goed.

Mijn eigen Sjoerd was de hekkensluiter in de rij stumperende stuntpiloten. Voor hem gold de bbq als de bekende druppel die de emmer deed overlopen. Na twee dagen geleefd te hebben op bekers red bull, broodjes bokworst en festivalfriet gaf zijn darmenstelsel er na de zalige saté de brui aan. Vroeger heette dat scheurbuik, ten onder gaan aan eenzijdig voer en te weinig vitamientjes. Net toen we ons afvroegen of hij nieuwe lectuur nodig had vervoegde hij zich weer bij ons. Met twee remmers van het Kruitvat in zijn mik reden we op de gok naar huis. Zouden we het zonder tussenstop redden?

Maar verder was het echt een hele leuke dag!

1 opmerking:

Anoniem zei

Hahahahah.....wat een dag zeg, maar wel heeeeeel erg leuk. Gaat het weer met Sjoerd en Rover?
Gauw weer een keer bbq-en?

Dikke kus!
Mariëlle