dinsdag 8 september 2009

In Knokke gebeurt het

Omdat we het gebruikelijke Zuid Frankrijk dit jaar wegens omstandigheden met pijn in het hart hebben moeten overslaan, besloten we te kiezen voor het beste wat erna komt. Haast net zo mondain als de Côte d'Azur, evenwel een stuk dichterbij huis en met de wind uit de juiste richting ook meer dan goed toeven. Knokke dus.

Waar het fijne zand net zo makkelijk in al je spullen en tussen je met zonnebrandcrème ingesmeerde lijf en schurende bikini waait als op elk ander strand.
Waar we onverhoopt getuigen waren van de dubieuze opnames van iets dat met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid p.ornofilm natuurfilm was. Amai. So much voor dat mondaine dus. De ganse middag gluurden we samen met de rest van het aanwezige strandvolk ongegeneerd naar drie w.ulpse in itsy bitsy teeny weeny tijgerprint bikini's gestoken breinaalden, twee cameramannen c.q. filmregisseurs met een hoge r.anzigheidsfactor die precies voldeed aan het beeld wat je verwacht te hebben van dergelijke lui én een rubberen opblaasboot. Voor het verhaal. Of zo. Het eind van de film hebben we helaas niet gehaald. Voor ons geen clou, daarvoor waren we te hongerig. Het paparazzomateriaal echter is voor de gelegenheid perfect korrelig, want maximale inzoom, en bovendien te geestig (en decent) om niet te plaatsen. En nou niet gaan miepen over schending van het portretrecht of privacy in het algemeen of zo. Wie weet waar de deernes binnenkort nog meer opduiken.


Gelukkig ging het avondeten op het terras van een Knokkes etablissement er een stuk beschaafder aan toe. Daar stonden we namelijk plots oog in oog met een heuse soort-van-BN'er. Niemand minder dan R.ia Lubbers bleek zich in het gezelschap van een vriendin aan een tafeltje pal achter het onze te laven aan een diversiteit aan Belgisch lekkers. Toen onze blikken elkaar een moment kruisten dacht ik al "god waar kén ik die vrouw toch van?". Het kwartje wilde echter niet vallen. Maar ik zou Irène niet zijn als ik niet op het minst geschikte moment - juist terwijl Ria opstond om de rekening te vragen en zich daarbij zowat op mijn schoot parkeerde - en met net te veel volume - kan ik het helpen dat ik alleen hard kan fluisteren - bij Sjoerd polste of hij soms wist wie die vrouw was en waar ik haar van kende. "Dat zal ik je zo zeggen!" siste hij me hoofdschuddend toe.

6 opmerkingen:

Louise zei

Wat zou de verhaallijn nou toch zijn he? Dartel lesbisch drietal strandt na woeste zeetocht op bijna-onbewoond eiland alwaar ze, gadegeslagen door een hetro-stel met telelens en hondje, om nog onduidelijke reden hun bootje lek bijten. Maar gelukkig, daar loopt net een inboorling voorbij met een pompje en...

Tsja, de rest zullen we dus nooit weten omdat jullie honger hadden. Honger. Tsss.

Marije zei

Geez, Knokke en een natuurfilm, daar (doorstreepfunctie aan) kun (doorstreepfunctie uit) je je toch niets bij voorstellen?

Barb zei

Jaja, maak het allemaal maar weer mooier (lees: ranziger) dan het in werkelijkheid was. Ik zie het meteen: die dames maken doodgewoon een instructiefilmpje voor hoe je een rubber boot op moet blazen! ;-)

Wondelgijn zei

Wahahaha, het doet me ineens denken aan lang, lang geleden, toen ik met mijn toenmalige liefje op vakantie was in Griekenland. Niets vermoedend, stapten we ineens de set op van een heuse P**** -film! Ik wist niet wat me overkwam en heel erg genegeerd maakten we dat we wegkwamen! Bizar!!
By the way.... Was mw. Lubbers om beappalde (film)redenen in Knokke...? Wahahahaha

Wondelgijn zei

p.s. zie nu pas het opschrift op het opblaasbootje... tja, je vraagt er dan toch zelf om! Als je met de Explorer op stap gaat....!! ;-)

Yvonne zei

Dat is nou echt weer wat voor jou om je daar bij uit te lopen hahaha! En dat nog wel in het chique Knokke..kon Ria het ook waarderen?