donderdag 15 oktober 2009

In zijn ogen, 3

Tegen het einde van de zomer wist ze het zeker. Hij moest dood. Dat was de enige manier om voor altijd van hem af te komen.

Waar ze zich al die tijd heimelijk aan had gestoord kwam haar nu goed uit. Op zijn aandringen hadden ze hun relatie geheim gehouden voor de buitenwereld. Niemand van haar vriendinnen mocht weten dat ze met Sander omging. Zelfs haar ouders wisten niet van het bestaan van de nieuwe vlam van hun enige dochter. Al in geen maanden had ze hen gezien. Steeds als haar moeder belde wimpelde Tessel haar af met vage smoezen. In zijn ogen, die wars waren van kleinburgerlijkheid, was zo'n affaireachtige verhouding spannender. Ergens kwam het haar vanzelfsprekend voor, het sloot immers naadloos aan bij zijn avontuurlijke aard. Maar inmiddels had ze aan den lijve ondervonden dat er meer aan de hand was. Dat hij een geraffineerd spel speelde. Met zijn gladde praatjes en slinkse maniertjes. Het was een manipulerende klootzak met losse handjes. Er waren maar enkele maanden nodig geweest om haar tot op haar veters af te fikken. Van de sterke, zelfstandige vrouw die ze voor hun ontmoeting was geweest, was nog maar weinig over. De oude Tessel, die voorheen bekend stond om haar vrijmoedige, zelfs wat brutale inborst was afgepeld tot een schrikse, afhankelijke schaduw van zichzelf. Op geslepen wijze had hij haar volledig in zijn macht gekregen. Wat begonnen was met subtiele opmerkingen over haar gewicht, hoe ze zich kleedde en waar ze haar vrije tijd mee vulde was geëindigd in totale overname. Zowel fysiek als mentaal. Ze was als was in zijn handen. Een touwtjespop met zo'n houten kruis boven haar hoofd. En zijn verstikkende hand die het bediende. Hoe had ze in het godsnaam zo ver kunnen laten komen?

Toch brandde er in de letterlijk afgeslankte versie - want dat vond Sander mooier - van haar wankele zijn een waakvlammetje dat sterk genoeg was om te beseffen dat ze zo niet verder kon. Als ze haar leven terug wilde zou ze het heft in eigen handen moeten nemen. Niemand anders dan zijzelf was verantwoordelijk voor haar eigen geluk.

Ze zou de reislustige Sander een onvergetelijk reis bezorgen. Zijn laatste.

2 opmerkingen:

lielie zei

Ieuuuuwww OMG MEEEEEER ik wil Méér!
NU!!!
haha. knap hoor, ben benieuwd naar het vervolg....

liefs Annelie

Cash en Els zei

Jahhh het wordt nu wel heel erg spannend!!


Groetjes, Els