dinsdag 20 oktober 2009

Van wijnsteenzuur en tanninewaarneming

"Ik ben nog nooit zo nuchter thuis gekomen!" had mijn moeder nog gezegd. Dat deze opmerkelijke oneliner voor meerdere contexten uit te leggen was liet ik gemakshalve maar achterwege. De eerste avond kon ik er jammer genoeg niet bij zijn. Wegens algehele lamlendigheid en een kapotte interne thermostaat. Het wil nou eenmaal niet lekker aan de boemel met een lichaamstemperatuur van 36.0 graden celcius. Gelukkig kenmerkte de wijncursus zich door niveau 'instap' en kon ik zonder al teveel beperkingen aanschuiven tijdens de tweede avond.

Op een wijncursus leer je van alles over wijn. Hoe het wordt gemaakt, welke druivensoorten er zijn en hoe je ze qua smaak kunt onderscheiden. In een notendop. Want drie avondjes de basis doornemen maakt je nog geen vinoloog. En na vanavond weet ik dat ik ook dat beroep af kan strepen van mijn lijstje 'later als ik groot ben word ik...'. Want die theorie hè. Ik kan daar niks mee. Al die uitleg en dat gedoe. Reuze interessant hoor, als je ervan houdt. Lappen tekst met ongetwijfeld bijzonder nuttige informatie over wijnsteenzuur en tanninewaarneming. Het zal allemaal wel. Ik ben meer iemand van de praktijk. Dat bleek ook tijdens het halen van mijn rijbewijs. Voor de theorie had ik twee examenbeurten nodig maar voor de praktijk slaagde ik in een keer. En in dit specifieke geval betekent praktijk proeven. Want hoeveel theorie je ook tot je neemt, zonder inmenging van alle zintuigen geen kundig oordeel.

Een ander klein detail van een wijncursus is dat je de geproefde wijn weliswaar in je mond neemt, hem flink laat rollen, er eens interessant bij fronst en de slok vervolgens uitspuugt in een emmertje. Zo hoort dat. Maar toen het eerste glas op mijn speciale wijnproefplacemat gevuld werd met prosecco sloeg de twijfel toe. Moest ik deze goudbubbelende godennectar werkelijk uittuffen? Veel te zonde! En daarmee was de toon gezet.



Aan het eind van de avond had ik een kop als een emmer. Precies zo'n emmer als waarin ik mijn wijnen had moeten uitspugen. Maar in plaats daarvan vierden de zeven soorten wit, rosé en rood feest in mijn maag en hoofd, tezamen met nog wat rondzwemmende hapjes die ook nog bij de cursusprijs zaten inbegrepen. Want we moesten leren combineren met smaken, zacht en sterk en pittig en kruidig. Of zo. Ik weet het niet meer precies. Vast niet goed opgelet tijdens de theorie. Op enkele hersencellen rücksichtslos kapotgespoeld, dat kan ook. "Nou, dit was heel anders dan de vorige keer!" bromde mijn moeder vanaf de achterbank op weg naar huis. Ze klonk inmiddels als twee druppels water wijn als tante Cor uit Gooische Vrouwen. Typisch, ik was klaarblijkelijk niet de enige die alle regels van het wijnproeven aan haar laars had gelapt.

2 opmerkingen:

Nicolette zei

Heel verstandig om het geproefde lekker en eenvoudig door te slikken. Ik zou het ook wel weten, je hebt er tenslotte voor betaald.
In combinatie met de hapjes heb je zolang de cursus duurt, het uitje van de week!
(hahaha, voor ik deze reactie kan versturen moet ik eerst even een woord natypen om spam te voorkomen. Weet je welk woord dat nu is? Fless....)

NOVY zei

Geweldig verhaal, haha. Wijn uitspugen, nah! Dat was ook altijd mijn probleem. Dat ik dat zonde vond.

http://novylooptover.blogspot.com/2009/10/paco-lola-ik.html