zondag 1 november 2009

Een fijne dag

Om er toch een positieve dag van te maken - 1 november, druilerig, allerheiligen, de verjaardag van mijn overleden zus plus het feit van een afwezige vader zou garant kunnen staan voor een niet bijster vrolijke dag, met name voor mijn moeder - besloten we iets leuks te gaan doen. Want van thuis zitten wachten op wat toch niet komen gaat wordt niemand vrolijk.

Allereerst bezochten we, nadat we met moeite de volkomen dichtgeslibde stad uit waren gekomen, een gallerie. Hoe cultureel verantwoord kun je bezig zijn op zondag?! Een van mijn moeder's vriendinnen hanteert de schilderkwast bepaald niet onverdienstelijk en haar werk was ergens in de provincie onderdeel van een expositie. Naast haar werken hingen, stonden en lagen er nog veel meer kunstige objecten uitgestald. De kleine slaapkamers van het oude nonnenklooster waarin de gallerie is gevestigd waren gevuld met stenen beelden, kleurige dierenfiguren, prachtige potten, strakke meubels en te gekke tassen en andere frutsels van een aanstormend creatief talent. Door het gebruik van felle kleuren en de mooie spullen hing er een vrolijke sfeer in de kamertjes. Verlekkerd dwaalden we rond en keken onze ogen uit. Zonder veel moeite hadden we hadden onze letterbak kunnen vullen met zoveel leuks. Toch deden we dat niet. Want we hadden onze ogen inmiddels laten vallen op maar liefst twee schilderijen. Een enorme koe met groene achtergrond voor aan de slaapkamermuur (waardoor ik voortaan altijd in slaap val met háár in mijn hoofd) en een vrolijk gekleurd niks voorstellend olieverfdoek voor in de eetkamer. Zul je altijd zien, ben je nergens naar op zoek loop je er vanzelf tegenaan!

Bij thuiskomst hadden we een bijzonder contactmoment met mijn vader. Namelijk via Skype. Was weer eens wat anders dan gewoon via de mail, met telefoon en zelfs op tv.

Tot slot prikten we een vorkje in het enige restaurant - de chinees, pizzeria en friettenten daar gelaten - dat het dorp waar ik getogen ben rijk is. We proostten op Renée, papa, elkaar en alles. Het was een fijne dag.

2 opmerkingen:

Nicolette zei

Heerlijk om zo onverwacht te slagen als je niet op zoek bent.
En 'zomaar tussendoor' vertel je ook van je overleden zus. Heette ze Renée? (Als wij een dochter hadden gekregen had ze ook Renée geheten...) Had ze ook CF? Sorry dat ik het zo vraag, maar wat zal 1 nov dan ook dubbel geweest zijn voor je. Ik had voor het eerst een bijzondere 1 nov. (ie logje van 2 nov.) Ik proost alsnog met je mee; op je zus, je vader en mijn vader.

Irène's wereld zei

@Nicolette: idd fijn, al gebeurt het ons eigenlijk best vaak en doet dat soms pijn aan de portemonnee. ;-)
Nou, zomaar tussendoor vertel ik niet over Renée hoor. Ik had het al vaker over haar, meestal op 1 november. Kijk maar eens terug als je wilt. En in mijn biografietje heb ik het ook over haar. Daar lees je dat ze geen CF had maar kanker. Ja, wij zijn echt goed gelukt samen. :-S
Lief dat je hierop reageert! En jij ook proost op jou en jouwen.