woensdag 4 november 2009

Met verlof

En toen was 'ie er zomaar weer! Alsof er geen twee maanden voorbij zijn.
Gewapend met een stapel pizza's op de arm troffen we hem aan. Hij stond, als zo vaak, in de garage wat te rommelen. Dit keer echter gekleed in zijn woestijnkloffie en behoorlijk wat kilo's lichter.

We proostten op het weerzien. Mijn moeder en ik met witte wijn (waar we inmiddels heel veel verstand van hebben, althans dat wenden we ons voor), Sjoerd met cola en mijn vader met een fikse Erdinger (= Duits witbier). Nadat hij staand aan het aanrecht al een borreltje van het een of het ander achterover had geslagen. Om de laatste zandresten uit zijn keel weg te branden. Na twee maanden leven op flesjes water krijgt een mens zin in gekke dingen.

Met ons vieren zaten we aan tafel. We aten, praatten, genoten. Mijn moeder glunderde aan een stuk door en vroeg of hij nog foto's had gemaakt. "Ach nee, dát ben ik compleet vergeten!" antwoordde mijn vader theatraal en sloeg daarbij met een vuist op tafel. "Echt niet?" reageerde mijn moeder geschrokken. Ik keek hem aan. Het was als vanouds.

Hij vertelde over het land, de mensen, zijn belevenissen en toverde wat souvenirs uit zijn plunjezak tevoorschijn. Een mok van een niet bestaand Hard Rock-café voor een vriend. Voor mij had hij een toepasselijke badge meegenomen die ik op mijn jas of tas kan naaien (as if) en voor zichzelf een t-shirt uit dezelfde lijn. En een ontzettend mooi horloge van TW Steel, klokkenliefhebber als hij is. "Heb je voor mama ook iets bij?" vroeg ik belangstellend. "Nee, maar op het vliegveld kreeg ik wel een idee," mompelde hij en wreef daarbij veelzeggend met zijn duim en wijsvinger over elkaar. Daar zal ze het voorlopig mee moeten doen. De gedachte aan een kostbaar idee. Gelukkig gaat hij over drie weken weer weg. En tot die tijd is zijn aanwezigheid natuurlijk het grootste cadeau!


5 opmerkingen:

Mars zei

Ahhhhhh leuk!! Geniet er maar van!

Nicolette zei

Heerlijk je vadertje weer op hug-afstand. Geniet van elkaar en wat een humoristische badge!

Madelief zei

Oh wat fijn dat je vader er weer even is! En wat lijkt het me naar om iedere keer voor zo lang afscheid te moeten nemen. Maar nU: genieten!

Yvonne zei

Doe hem de groeten en zeg hem maar dat ik véél respect heb voor hem! Prachtig dat iemand op zijn leeftijd (zeg dat maar niet ;-) zijn dromen nog achterna gaat!

Miranda zei

Ik ben even aan het inhalen hier... lees nu net dat je paps dus weer thuis is, hoera! Enne die badge, ik kreeg niks!! Blij mee zijn dus en straks gewoon op je jurk naaien, enig!!