donderdag 12 november 2009

Onze b.a.b.s.

Nog maar wat trouwgeneuzel dan? Goed.
Ik heb een tante en die is theologe. Een paar jaar geleden besloot ze voor de hobby - en de interesse en diepgang en wat dies meer zij - aan die opleiding te beginnen en studeerde keurig vier jaar later cum laude af aan de uni. Op de dag dat ze haar bul kreeg uitgereikt schreef ze zich alweer in voor een nieuwe opleiding, dit keer aan de kunstacademie. Wat mijn tante te veel heeft ontbeer ik, zeg maar.

Diezelfde tante heeft de afgelopen jaren min of meer een nieuwe levenstaak op zich genomen. Namelijk mensen in de echt verbinden. Eerst deed ze haar oudste zus en vorig jaar was mijn nichtje J. aan de beurt. En omdat ze dat zo mooi kan, je voelt hem waarschijnlijk al aankomen, willen ook Sjoerd en ik graag van haar diensten gebruik maken.

Wij hebben besloten om niet voor de kerk te trouwen, ondanks onze katholiek light opvoeding (en zelfs mijn vier jaar durende carrière als misdienaar). Om met een oom van Sjoerd te spreken: "Ik geloof wel degelijk maar ik heb niks met het grondpersoneel."
Om die reden moet het tijdens het burgerlijk huwelijk gebeuren. Dat ene speciale moment, op de mooiste dag van je leven, met vuurwerk en de sterren van de hemel en zo huwelijksnacht zeg je? welterusten!. De ervaring heeft echter geleerd dat de meeste burgerlijk huwelijken niet zoveel voorstellen. Men neme een kille raadszaal met slecht licht, een doorgaans gortdroge ambtenaar die in de rol van trouwambtenaar ineens over stand up-aspiraties blijkt te beschikken en een akelig vlinderdasje om de nek draagt en een ruisende stereoinstallatie voor het persoonlijke moppie muziek toe. En dat die doldwaze ambtenaar dan compleet uit het oog verliest dat niet hij maar het bruidspaar in het middelpunt van de belangstelling staat en een volstrekt misplaatste onemanshow weggeeft. Thanks but no thanks.

Van de week kregen we haar ja-woord. Dat ze het een hele eer vindt en ons graag wil trouwen. Zo fijn! En dus kan het grote regelwerk beginnen. Want b.a.b.s* word je niet zomaar. En al helemaal niet op een blokdag (de vrijdag na Hemelvaart), als het stadhuis gesloten is. Zo leerde ik vanmiddag. Maar gelukkig kan in onze gemeente veel, zo niet alles. Als je maar betaalt. Het wordt beslist een onvergetelijke dag, alleen al door de som geld die gemoeid is met buiten het stadhuis trouwen op werkdagen, die bij Koninklijk Besluit worden gelijkgesteld met zon- en feestdagen én het op verzoek benoemen van een *buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand. :-)

5 opmerkingen:

Veronica zei

Het wordt vast en zeker een hele mooie dag. Dat is jouw wel toevertrouwd.
Kan ik me bij jouw aanmelden als bruidsmeisje?? Lijkt me zo leuk om jouw sleep te dragen met bloempjes in mijn haar. Wil ik Rover wel als bruidsjonker begleiden :-)

Lotte zei

Wat fijn een trouwdag op je eigen manier! Ik heb me lang niet in het trouwwereldje vertoond, sterker nog: ik ben zo iemand die al jaren zegt dat ze nevernever wil trouwen. Toch vind ik het de laatste tijd best leuk. Alleen wil vriendlief nu natuurlijk niet meer... Leuk om jouw trouwervaringen te lezen.
De meeste babsen zijn te flauw voor woorden of maken akelig pijnlijke fouten... Heel fijn zo'n familielid. Anders had je altijd Imca Marina nog kunnen vragen!

geliefdkind zei

Leukleuk. Het is toch veel persoonlijker op die manier. Toen wij trouwden was het een vriend van mijn ouders die ik dus al kende sinds ik 5 was. Het geeft toch iets extra's. =) Kost ook extra's idd, maar das weer een ander verhaal..

groetjes geliefdkind

Wondelgijn zei

Nou ja, alvast gefeliciteerd dan maar!! Leuk, zo persoonlijk!!!

Miranda zei

Die BABS van ons was een draak, we waren er al bang voor na het kennismakings gesprek en tijdens de ceremonie stond *mijn* Sjoerd op het punt om weg te lopen, zo erg was het. Alles wat we er niet in wilden hebben ging ze juist wel benadrukken door te zeggen dat we het daar niet over wilden hebben...
Maar officieel waren we lekker toch al vantevoren getrouwd en dus telde haar stomme one-woman-show niet. lekker puh! En verder denken we er niet meer aan, de rest van de dag was veel te leuk!

o ja we trouwden in een kapel, maar wel het burgerlijk huwelijk, ideale combi voor geloof-light!