donderdag 5 november 2009

Ronduit lomp

Ronduit lomp.
Eerst die schijnval op straat voor de ING bank, waarbij de hak van mijn laars over de gladde stoeprand schoot en ik ternauwernood voorover in de auto kukelde. Het erbij geslaakte gilletje kwam uit mijn tenen en deed me vlak nadat het uit mijn keel ontsnapt was denken aan een tante. Ai, confronterend!

Naast ronduit lomp werd het ook nog vrij gênant in de supermarkt. Daar gleed ik pardoes uit over een gemeen, op de grond gevallen, tot glibberige pap vertrapt, in de reclame zijn spercieboontje. Waardoor ik via een dubbele salto met achterwaartse schroef door de lucht tuimelde en plat op mijn gezicht op de supermarktvloer belandde.

Waar omstanders verschrikt de handen voor de mond sloegen en me aankeken met een medelijwekkende blik in de ogen, begon ik keihard te lachen. Dat gebeurt me wel vaker als ik niet weet welke emotie er door me heen behoort te gaan. Ik kan me het voorval nog pijnlijk scherp herinneren dat ik bij een vriendinnetje (ja verkleind ja) logeerde en zij op een lome zondagochtend in januari zomaar ineens door haar vader werd uitgekafferd. Waar het hele gezin inclusief de logée bij was. Omdat ze godbetert een cítruspers voor haar moeder had gekocht met Sinterklaas. En dát vond hij toch wel zo'n stupide cadeau! Hij fikte het meiske tot haar veters af, heel invoelend en pedagogisch verantwoord allemaal. Je zag haar gezicht met de minuut meer betrekken. En wat deed ik? Ik kreeg de slappe lach. Beschamend. Mijn onvermogen me op de juiste manier te uiten en het voor haar op te nemen, maakte me net zo sociaal gehandicapt als haar vader. Behalve dan dat hij een volwassen vent was en ik een schaap van 14. En dat haar moeder ook niet ingreep. Blijkbaar vond zij het ook een stom cadeau.

Nadat ik was opgekrabbeld en iedereen ervan had overtuigd dat alles het nog deed maakte Sjoerd het af. "Weer eens iets anders dan de klassieke bananenschil!"

2 opmerkingen:

Maarten zei

Stiekem wel te herkennen...

Maar dat zal ik dan maar niet toegeven!

Vita zei

(Vooraf: ik hoop dat je geen al te erge blauwe plekken en/of vleeswonden hebt opgelopen bij het sperzieboonincident.)

Ik krijg plaatsvervangend buikpijn van die situatie met je vriendinnetje (op die leeftijd inderdaad nog incl. -netje). Dat iedereen te lijden heeft onder zo'n kerel. Mooi weer spelen met buitenstaanders erbij is erg, maar je laten gaan is erger. Bah. Ook voor jou.