dinsdag 9 februari 2010

Een passende titel verzinnen is altijd het lastigst

Je geeft ze een vinger en ze nemen meteen je hele hand!
Blog je weer eens een dag, word je gelijk met een prijs om je oren geslagen!
Nee hoor, da's maar een geintje. En ook nog een heel flauw. Een welgemeend dank je wel dus Linda!

Dan nu de zeven 'interessante wetenswaardigheden' die ik over mezelf moet vertellen die aan deze prijs gekoppeld zijn. Want voor niks gaat de zon op.
Vooruit, ik stroop mijn mouwen op en ga maar gewoon aan de slag. Alsof ik werkelijk dagelijks een stukkie tik. Zoals het hoort.

1) Toen ik 18 werd begon ik met autorijlessen en krap tien maanden later slaagde ik, na een niet meer te reproduceren aantal lessen - al schat ik dat het rond de veertig moet zijn geweest omdat ik elke week een uurtje reed, voor de praktijk. In één keer! Voor de theorie echter had ik eerst een generale repetitie nodig. 'k Dacht dat het wel mee zou vallen met de moeilijkheid van het examen en dat ik dat ontzettend saaie oefenboekje echt niet nodig had. Hoeveel wijzer kon je daar nou van worden? Een beetje the story of my schoollife in a nutshell.

2) Ik ben niet zo'n familiemens als mijn familie soms zou willen, volgens mij. Dat bedoel ik niet ondankbaar. Feit is dat ik graag op mezelf ben, een einzelgänger. En het toeval wil dat het met name aan vader's kant van de genen wemelt van gelijkgestemden. Dat dan weer wel. Maar voor de rest heb ik het liefst mijn eigenhandig bij elkaar gesprokkelde inner-circle-people om me heen.

3) In de zesde klas (groep acht) kocht ik mijn eerste echte oogpotlood wegens een op handen zijnde klassenfuif. Een turquoise, van Miss Sporty. Waar ik daarna ook nog die walgelijk zoete eau de toilette van kreeg; die met de zwarte fles en de rode dop.
Met een dikke groeneblauwe pandarand onder mijn onderste oogleden verscheen ik die bewuste vooravond op het strijdtoneel; het dorpszaaltje dat voor de gelegenheid was omgetoverd tot discotheek. Al slowend, cola drinkend en borrelnootjes etend werkten we ons klassikaal door de avond. Behalve H., want hij kreeg vroegtijdig kauwgom in zijn haar en dat moest thuis door zijn moeder eruit geknipt worden. Ik weet nog steeds niet welke del daar verantwoordelijk voor was.

4) Ik mag graag in mijn gezicht pulken en dan het liefst onder het koken. Niet boven de pannen natuurlijk, maar op veilige afstand van het fornuis. Je zou het kook-ontwijkend-gedrag kunnen noemen. Met mijn kleine vergrotende spiegeltje in de ene hand en mijn roze Tweezermanpincet in de andere ga ik mijn wenkbrauwen te lijf. En die hardnekkige harde haar op mijn kin. Dat kreng is net een kakkerlak. Trap je er één kapot, komen ze met z'n tweeën terug. En als ik dan ben uitgeplukt, en het eten is nóg niet klaar, dan begin ik lustig aan de meeëters. Om toch in de culinaire sferen te blijven. Met een steriel naaldje, dat eigenlijk bedoeld is om mee in mijn vingers te prikken, prik ik elk oneffenheidje in om vervolgens met een tissue om mijn vingers aan het heerlijke uitdrukwerk te beginnen. Tegen de tijd dat mijn gezicht eruit ziet als een krentenbol kunnen we meestal wel aan tafel. Oh, en vraag voor de aardigheid even wie elke avond de zooi op het aanrecht en bij het fornuis opruimt...

5) Het is nog knap moeilijk om dingen te verzinnen die mensen voor mijn gevoel nog niet over me weten. Want zie ook dit lijstje.

6) Ik vind het helemaal niet erg om ouder te worden. Sterker nog, ik vind het ronduit leuk. En prettig. Omdat ik steeds meer het gevoel krijg dat ik het leven snap. Dat de dingen die ik doe en de keuzes die ik maak goed zijn. Een beetje zoals Van Dik Hout bezingt in dit liedje.

7) Ik neem het blogtechnisch niet zo nauw met het verleden, het heden en de toekomst. Daarom is dit blogje ook weer lekker geantidateerd. Want eigenlijk schrijf ik deze tekst op 19 februari. Ik ben mijn eigen tijdmachine!

Volgens de regels moet je deze award doorgeven aan zeven medebloggers. Maar vanwege bekentenis nummer 7 vraag ik me af of daar überhaupt nog mensen op zitten te wachten. Ik heb dan ook besloten om de regels aan mijn laars te lappen! Er zijn drie mensen die ik de award doorgeef. Omdat ik mijn neus graag in hun digitale wereld steek omdat het me leuke mensen lijken. Dus, zie maar wat jullie ermee doen Linda, S.uuz en Lotte.

3 opmerkingen:

Linda zei

Nummer 4 is wel een beetje van de categorie: "had ik eigenlijk niet willen weten"...
Maar ja, eigen schuld dikke pukkel ...

Lotte zei

Eén tip: lees nummer 4 niet als je een bakje yoghurt aan het wegslurpen bent...

Ik vind jou ook leuk!!! Ik heb eigenlijk altijd een beetje een hekel aan zulk soort dingen, maar houd van lijstjes. Misschien dat ik er nog wel eens wat mee doe, misschien nog wel eerder dan ik nu denk. Lang leve de tijdmachine ;)

Moeder zei

Thanks! Ik ga 'm zeker doorgeven... zodra ik tijd heb!