donderdag 19 augustus 2010

Over Twitter: het vervolg

Op 23 mei 2008 zette ik, enigszins weifelend, mijn eerste schrede op Twitter. Mezelf luidop afvragend hoelang we deze Tamagotchi in leven konden houden.

Ruim twee jaar en meer dan 3000 geposte berichten later kan ik verheugd melden dat het wel klikt tussen Twitter en mij. Ik vind het een ontspannen en laagdrempelige manier om middels kleine, actuele boodschapjes contact te maken en houden met de digitale wereld. Zeker in tijden dat de inspiratie weblogtechnisch nogal aan opdroging onderhevig is.

Dat Twitter zo'n vlucht zou nemen hadden de bedenkers in 2006 vast niet kunnen bevroeden. Want niet alleen Jan met de pet twittert, ook een keur aan hoogwaardigheidsbekleders en ander belangrijk dan wel beroemd volk laat geregeld van zich horen via de site met het blauwe vogeltje. Zo was het op z'n zachtst gezegd een amusante ervaring om enkele tweets met F.rits W.ester te wisselen, om er maar eens een BN-er van formaat tegenaan te gooien. En televisie kijken is sinds Twitter helemaal verheven tot een hogere kunst. Door het #-teken voor een (groep) woord(en) te plaatsen - bijvoorbeeld #ikvertrek - kom je in een soort virtuele speeltuin terecht. Iedereen die ook kijkt naar en iets vindt van het televisieprogramma Ik Vertrek leeft zich uit met de meest geestige commentaren en vocabulaire hoogstandjes. Werkelijk hilarisch. En licht chaotisch, want probeer je aandacht maar eens te vestigen op twee schermen tegelijk en op het zelfde moment de scherpste oneliners te formuleren en ze foutloos in te tikken. Met een te dikke vinger op een te ielig toetsenbord.

Een andere hype die momenteel op Twitter rondwaart is de Club Van Slechte Huisvrouwen, beter bekend als #cvsh. Wat begon als grapje met een verzuchting over een ontplofte huiskamer leidde tot een stroom aan herkenning van andere Slechte Huisvrouwen en binnen mum van tijd was er een soort digitaal gilde geboren. Met inmiddels een heuse website en regelmatige aandacht van de media. Dat is toch ronduit grappig?

Sinds gisteren is het topic #toenikkleinwas ineens een hit. Het concept is even eenvoudig als aangenaam. In 140 tekens jeugdherinneringen ophalen. Wie wordt daar niet blij van? Echter, omdat ik dit blog niet geheel wil verwaarlozen besloot ik mijn persoonlijke trip down memory lane voor hier te bewaren. Komt 'ie!

Toen ik klein was:
- Heette Twix nog gewoon Raider.
- Lustte ik ook al geen spruitjes.
- Hielden we elke vrijdag gezellig avondje. Met lekkers bij de koffie, mocht ik de tvkeuze bepalen en laat naar bed.
- Dacht ik dat mensen altijd maar één ziekte konden krijgen.
- Fietste een jongen die verliefd op me was naar een telefooncel in een ander dorp om mij te bellen omdat ze thuis geen telefoon hadden.
- Hadden we nog strenge winters en zinderende zomers. Althans, zo wil ik het me herinneren.
- Was ik altijd wel 'op' iemand.
- Maakte mijn moeder het liefst foto's van mij als ik boos was. Of rare dingen deed.
- Deden we woordspelletjes als 'geen ja en geen nee' in de auto of zongen mee met het bandje van Paul Simon.
- Was er een fase waarin ik me een jongetje voelde en mijn ouders vroeg me voortaan Ruig te noemen.
- Keek ik op zondagochtend ademloos naar de VPRO.
- Hadden we een matrixprinter. En een pc met MS-DOS.
- Had ik al snel door dat je ook gewoon de stickertjes van de Rubiks kubus af kon pulken om hem goed te krijgen.
- Speelde ik met Barbies, My Little Pony, Playmobil en Lego. Maar niet met Ministeck.
- Had ik beter naar mijn tante moeten luisteren toen ze waarschuwend sprak dat ik er nooit aan moest beginnen: benen scheren!

7 opmerkingen:

Eric zei

Heerlijk hè, die nostalgie. Ik vind twitter ook leuk, al is het alleen maar de verwachting van jouw followers dat je niet altijd en alles hoeft te twitteren.

MissPiggy zei

Waahahaha Ministeck, had (heb) ik ook n hekel aannnn!
Enneuhm, wat keek je dan op de VPRO?
'Achterwerk in de kast' (heette dat zo?), daar was ik SUPER fan van hahaha! En ook Purno de Purno ofzo hahahaa jouw blog is zo leuk!

Nienke zei

Haha, dat laatste heb ik vorige week ook tegen mijn dochters geroepen toen ik voor de zoveelste keer weer druk was met het ontharen van mijn benen:-)

Groetjes Nienke

Yvonne zei

Haha heel leuk...toen Twix nog gewoon Raider was, dat zegt álles.
En dat je ouders je Ruig moesten noemen, dat wéét ik nog!!! Kan dat überhaupt?

Alleen die laatste valt me een beetje tegen. Wat dan? Een donsdekbed op je benen? Sorry, ik snap het niet...jij de übervrouw. Al eens gedacht aan laseren? Ik dek er namelijk elke dag aan, maar ik vind het zo duur.

Madelief zei

Oh ja, twitter is zo leuk, ik ga meteen op zoek naar die club voor slechte huisvrouwen, dat past prima bij me...;-)

Claudia Huijzen zei

Haha garppig, jaja VPRO, daar keek ik altijd naar Buurman en Buurman (toen ik klein was... en nu zou ik het nog doen) Een matrixprinter, die hadden wij ook!... alleen het geluid al, wat een herrie maakte dat ding.

Toaske zei

Wat een leuke herinneringen. En ik herken er zelfs!