maandag 30 augustus 2010

Trash the dress

Die trouwjurk van mij, dat was echt een plaatje.
Voor de liefhebber, hij is van Rembo Styling. Het was het tweede exemplaar waar ik tijdens de eerste passessie in stapte en ik voelde me er meteen lekker in. Bruidig zonder carnavalesk verkleedgevoel. Helemaal na toevoeging van de accessoires, zijnde het stijlvolle bolerojasje, de kekke ceintuur en het vrolijke vogelnest op mijn hoofd.

Die trouwjurk van mij, dat was echt een plaatje.
Ik werd overladen met complimenten op de dag zelf. Dat ik er zo mooi uitzag. En dat de jurk me zo goed stond, haast op het lijf gesneden. Sommige nog ongetrouwde vriendinnen zonder verdere plannen in die richting vertrouwden me zelfs toe dat áls het er dan ooit van moest komen het in een vergelijkbare jurk plaats mocht vinden. Dat zegt natuurlijk niks maar toch is het leuk om te horen.

Die trouwjurk van mij, dat was echt een plaatje.
Tot ik hem naar de stomerij bracht, voor de gebruikelijke after-the-wedding-reinigingsbeurt. Want daar is het nogal mis gegaan. En ik had er ook al zo'n vreemd voorgevoel over. Dat dit wel eens een verhaal met een staartje kon gaan worden. Geen idee waarom. Just a hunch. Maar de beste man van de stomerij in kwestie verzekerde me dat het in het 21-jarig bestaan van zijn zaak nog nooit fout was gegaan. Al moet eens natuurlijk de eerste keer zijn. En ironisch genoeg valt die twijfelachtige eer te beurt aan mijn bruidsjapon.

Op 27 mei liet ik de hoop zijde en tule in goed vertrouwen bij de stomerij achter. Echt spek vettig was het gehele ensemble niet geworden na een dagje trouwen. De sleep vertoonde hier en daar wat grassporen van tijdens de fotoshoot maar verder had ik me netjes gedragen. Voor zover ik me herinner is er niet met wijn of eten gegooid en ook aan limbodansen onder een brandende stok heb ik me niet gewaagd.
Op 19 juli - op zich al laat maar we waren intussen op vakantie geweest - kreeg ik het bericht dat mijn jurk gereinigd en wel op me hing te wachten. Blij over de aanstaande hereniging met mijn japonneke toog ik naar de stomerij. De teleurstelling was dan ook groot toen bleek dat een en ander niet in dezelfde staat verkeerde - of beter, want die verwachting mag je toch hebben dunkt me - als toen ik hem eind mei had ingeleverd. De twee voorheen ivoorkleurige bloemen aan de zijkant ter hoogte van mijn linkerknie lachten me met hangende kopjes en in een kitscherige rozigheid tegemoet. En volgens het bijgeleverde wasetiket zaten er enkele kaarsvetvlekken op de japon die er helaas niet uit waren gegaan. Maar die zich gek genoeg ook nog niet op het kleed bevonden toen ik hem (of is het haar?) inleverde. Ik heb geen druipkaars aangeraakt die dag! Uiterst kalm sommeerde ik de stomerijman dat ik hier niet mee akkoord ging en dat ik verwachtte dat hij de boel naar tevredenheid op zou lossen.
Opnieuw gingen er weken van wachten en vakanties her en der overheen maar vandaag, drie maanden na aanvang van de soap, werd ik dan toch opnieuw gebeld. Dat hij klaar hing. Mijn gereinigde jurk. Met niet meer roze bloemen.
Nee, het roze was er inderdaad helemaal chemisch uit gerammeld. Wat restte was een treurig, lasogenwit veroorzakend, uitgerafeld floddertje stof. Daar kon je met de beste wil van de wereld geen twee bloemen meer van fantaseren. Ook de tulen strook die bij het bloemengedoe hoorde zag eruit om op te schieten. Het was één kreukel. Net als de rest van japon eigenlijk. Hij oogde alsof hij weken voor oud vuil opgefrommeld onder een of andere toonbank had gelegen. Om over de wederom nieuw verschenen vlekken her en der nog maar te zwijgen. Ronduit schandalig. De stomerijman bleek het gelukkig hartgrondig met me eens. Dit kon zo echt niet. En hoe sloeg aan het bellen. En zweten. Peentjes uit zijn nek. Hij was er haast nog zieker van dan ik.

Als het goed is komen ze eind deze week mijn jurk aan huis afleveren. Vanuit de grote stomerij waar 'mijn mannetje' weer zaken mee doet. Er is me beloofd dat hij helemaal opnieuw behandeld wordt, alsof ze hem voor de eerste keer onder ogen zien. Chemisch reinigen, strijken, de hele reutemeteut. En omdat de bloemen "helaas helaas maar we geven ook nooit garantie op de accessoires" verlept zijn doen ze het kosteloos. Nou nou. Het zal mij benieuwen. Enige scepsis kan ik helaas niet onderdrukken. En anders blijft er echt niks anders over dan meedoen aan trash the dress.

Wordt vervolgd...

9 opmerkingen:

Terpie zei

Beste Irene,
Jij bent de jurk nu al maanden kwijt, en iedere keer ziet hij er verwelkter uit. Heeft deze beste stomerij meneer niet een lucratief bijhandeltje. Rent a dress BV.
Jij hebt zolangzamerhand tientallen bruidjes blij gemaakt met de jurk van hun leven.
Vraag kommissie.
Groetjes, Maarten

Madelief zei

Jemig, wat een ellende! En om hem dan zó terug te krijgen. Ik hoop echt voor je dat ze hem nog in orde krijgen!

Marielle zei

Oh jee, wat zonde! Ook al zal je hem niet zo vaak meer aantrekken, dit is natuurlijk niet de bedoeling.

Nou, en ik ga mijn trouwjurk morgen ophalen bij de stomerij. Het verschil is wel, dat de mijne er echt verschrikkelijk uitzag, de sleep was pikzwart. Foto's nemen op een boerderij, de hele dag er mee over straat lopen en er 's avonds mensen op laten dansen, is niet echt bevorderlijk geweest. Verder was het de hele dag minstens 35 graden, dus nee echt fris was mijn jurk niet meer. Na vijf weken in een hoek van de slaapkamer gelegen te hebben, heb ik hem toch maar naar de stomerij gebracht. De meneer van de stomerij keek er hoofdschuddend naar, maar beloofde me dat hij er nog wel iets van kon maken, nou ben benieuwd...
Groetjes, Marielle

Claudia Huijzen zei

Rembo-styling, super mooie zaak he!
Wel balen van je jurk zeg...
Bram wilde graag dat ik mijn jurk nog eens aan zou trekken voor wat foto's, ben bang dat ie niet meer gaat passen na de 'prednison' kilo's die eraan zijn gekomen...

Tamara M. zei

Echt heel erg dit!! Je zou toch op een stomerij moeten kunne rekenen! Wat Terpie zeg, lijkt wel alsof ie een paar keer is uitgeleend ofzo!

Hopelijk komt ie binnenkort wél eindelijk goed terug!!

liefs Tamara

Tamara M. zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.
Toaske zei

Oh wat balen zeg. Ik hoop dat het nog enigszins goed komt nu.

Inge zei

Ik ga wel mee dress-trashen als je wilt... ;-) Mijn Rembo-jurk hangt nu al bijna 6 jaar te niksen in m'n kledingkast.

Yvonne zei

Are you talking about me honey?
Ja, dat heb IK inderdaad gezegd (ik trouw niet, maar ALS ik zou trouwen zou het in die jurk kunnen zijn). En dat zegt wél heel wat hoor :-)

Je was inderdaad een plaatje, gemaakt voor die jurk!