zaterdag 25 september 2010

Bijdehandje

'Bijdehand' was de opdracht die ik meekreeg toen ik mijn hielen lichtte uit het ziekenhuis. En dus was koelbloedige bijdehandheid gecombineerd met een gezonde dosis zelfredzaamheid het devies deze ochtend, toen ik geheel volgens de instructies mijn zusterkit uitrolde en alles op tafel uitstalde wat nodig was om de grote infuusverwisseltruc uit te voeren. Ik kon me nog net inhouden om naast een vers handdoekje, steriele gaasjes, alcohol, een spuitje Nacl., tape, wat verband en de met antibiotica gevulde elastomeer ballonnen niet ook nog de föhn op mijn hoofd te richten om als een soort Hansje Klok met woest wapperend haar aan de slag te gaan.

De Tazocin afkoppelen ging prima en ook het doorspoelen (flushen) van mijn infuus - altijd even spannend in mijn beleving want dat gaat onder zelf gestuurde druk en kan nogal zeer doen - alvorens de Tobra aan te sluiten verliep probleemloos. Who needs thuiszorg anyway?

Toen na een uur de Tobra was ingelopen en er een nieuwe dosis Tazocin klaar stond, volgde eerst volgens protocol nog een nieuwe flushsessie. Zelfverzekerd schroefde ik het spoelspuitje op mijn infuuskraan en met vaste hand poogde ik de resterende 5 ml. vocht mijn arm in te plempen. Maar toen ging het mis. Er was geen beweging in te krijgen, de hele boel zat potdicht. De druk op mijn ader nam toe naarmate ik het spuitje harder leeg drukte (zelf! auw!) en een brandend gevoel trok over mijn rechter onderarm. Ik kon maar een conclusie trekken. Na vijf dagen non-stop antibiotica verteren was mijn eerste gesneuvelde infuus een feit. En dat dat gebeurde onder mijn eigen supervisie was gewoon domme pech.

Er zat dus niets anders op dan heel bijdehand naar de EHBO van het ziekenhuis hier in de sjtad te vertrekken om aldaar een nieuw infuus te scoren. Ach, het is in elk geval weer eens een geheel andere zaterdagmiddagbesteding dan normaal.

Geen opmerkingen: