maandag 27 september 2010

Kanniemeer bijdehand

Al zou ik het willen, het gaat niet meer.

Mijn eerste infuus bevond zich nog op een praktische plek op mijn rechter pols, waardoor ik met mijn vrije linker hand en met wat vernuftig kunst- en vliegwerk een deel van mijn rechter hand de boel zelfstandig kon bestieren.
Sinds zaterdagmiddag echter, nadat ik min of meer toevallig eigenhandig het aderzaakje had gemolesteerd, zit mijn tweede infuus op een nogal vervelende plek. Weliswaar nog steeds in mijn rechter onderarm, voor een ultralinks type als ik een regelrechte zegen, maar dan aan de onderkant. Met als logisch gevolg dat je net nergens meer bij kunt waar het aan- en afkoppelen betreft. Ergo: einde zelfredzaamheid. Want ik kan domweg niet meer 'bijdehand'.

En dus zat er niks anders op dan toch maar dankbaar gebruik te maken van de aangeboden diensten van de thuiszorg. Voor iemand die het liefst alles zelf doet en zo min mogelijk hulp vraagt/ accepteert een hele stap.
Maar het zijn stuk voor stuk schatjes, de elfen van de thuiszorg. Twee keer per dag komt er een verpleegfee langs, op een door mij verkozen - uitermate christelijk - tijdstip. Rond de klok van elf staat de eerste shift gepland en iets meer dan een uur later volgt ronde twee. Ideaal! Met hun vaardige vingers word ik pijnloos gespoeld en professioneel verbonden. Daar kan geen eigenhandig geHubo tegenop.
Me and my big mouth ook altijd. Kanne zelluf is niet per definitie beter. Er is helemaal niks mis met het aannemen van een toegereikte hand.

6 opmerkingen:

Marjolein zei

Irène, geen nood!

Laat het kraantje ergens anders zetten. Zet de langere lijn direct op de naald. Tussen de lange lijn en de cassette zet je dan het kraantje. Hierdoor heb je alle speelruimte en maakt het niet uit op welke plek het infuus zit. Je kan het kraantje gewoon voor je neerleggen.

Hopelijk ben je met deze oplossing snel weer zelfredzaam want oh wat is het fijn als je het alleen af kan!

Jannie zei

Wat gek! Ik heb mijn infuus ook in mijn onderarm en het eerste wat de thuiszorg-mevrouw in het UMC deed is een langer lijntje aan mijn venflon zetten en wel met een soort ventieldopje ipv een kraantje! I-de-aal zeg ik je!! Jij bent toch zeker door dezelfde thuiszorg-mevrouw naar huis gestuurd? Heeft ze dat niet bij jou gedaan? Incl. extra setje voor als je infuus zou sneuvelen?

Ydnas zei

Ik moest zo lachen om je Hans Klok fohn moment ;-) Ik zag het voor me. Kan me voorstellen dat je baalde dat je het niet meer zelf kon doen want ik ben precies zo! Alleen ik liet het dan door vriend of ouders doen, heel lief dat ze dat willen doen maar je voelt je zo afhankelijk he. Die thuiszorg lijkt me best fijn als ik dat zo hoor, arm uitsteken en zij doen de rest, heerlijk toch! Als familie het doet zit je ze toch meer op de vingers te kijken denk ik. ;-)
Beterschap en liefs van Sandy

Edje zei

ohhhh kijk ik even een tijdje niet op je blog, zie ik dat je opgenomen bent geweest! Maar meid toch. Ik wens je heel erg veel sterkte en veel beterschap!

Veel liefs, Edje

Vita zei

Elfjes met gouden handjes die op afspraak arriveren. Blogvriendinnen die je tips geven over het betere intraveneuze werk. Het is dat ik vrij zeker weet dat je echt bestaat, want wat een bijzonder leven leid jij toch.

Wondelgijn zei

Ik weet hoe moeilijk dat is, hulp te aanvaarden. Maar soms.... heel soms... is het misschien maar beter! Komt goed, liefie!!