zondag 5 september 2010

Wervelend weekend

Sjo hee, het was me het weekendje wel zeg! En dan doel ik niet eens op de onverwacht zomerse omstandigheden waar we pardoes op werden getrakteerd. Mijn alweer sneeuwwitte benen wisten niet wat ze meemaakten, toen ze rücksichtslos ontbloot naar buiten werden gestuurd.

Ons kwamen die semi-tropische toestanden behoorlijk goed uit, want wij hadden net weer eens een onvervalst klusweekend op het program staan. Altijd leuk! De garage die we nu de vier seizoenen rond in gebruik hebben, blijkt in originele staat namelijk nogal een onding te zijn. Goed, het is een gebouwtje met drie halfsteens muren, een dak, een vloer en een kantelpoort en er past behoorlijk wat troep in, maar daar is eigenlijk ook alles mee gezegd. Want toen het van de winter zo hard vroor dat de ijsberen om bontmutsen vroegen, stond bij ons in de garage het ijs op de glazen vazen in het opbergrek. Terwijl het vriesvakje in de koelkast er van ellende mee uitschee en de vergeten perenijsjes vrolijk door het dooivak zwommen. In het voorjaar bleek dat we de helft van onze in de garage gestalde inboedel konden weggooien. Allemaal beschimmeld. Zonde. Tijd voor actie dus. Isoleren was het devies. En dat deden we. Samen met klusheld Niels. Er werd geslepen en gebeiteld, getimmerd en geboord, gepurd en geniet. En stevig met steenwol gestoeid. Dat fijne werkje van zagen en pielen mocht Sjoerd doen. Waar hij intens van genoot.

Ik werd vooral dwangmatig uit de garage weggestuurd als ik poolshoogte kwam nemen van de vorderingen. Want schimmelgevaar, stofalarm en steenwolgruissirene. Inderdaad niet de beste omstandigheden voor iemand wiens longfunctie juist een oppepper behoeft. Gelukkig mocht ik wel foerageren. En dus hutterde ik af en aan met broodjes, drinken, vlaai en soep. Alles om het de werkmannen zo plezant mogelijk te maken. En ik mocht op pad, voor de onvermijdelijke uitjes bouwmarkt. Want er is altijd wel iets dat net op is of kapot gaat. Thank God voor koopzondag hier in de stad! Tussen alle bedrijven door knutselden Sjoerd en ik ook nog een keur aan opbergfaciliteiten in elkaar. Hij boog zich vakkundig over een enorm plastic gevaarte waar de tuinkussens in kunnen en ik maakte me moe op drie van die metalen wandrekken. Het verschil in hoe anders wij de dingen benaderen kwam weer amusant tot uiting toen Sjoerd tot mijn ontsteltenis begon met het opruimen van de verpakkingsmaterialen alvorens over te gaan tot het in elkaar zetten van de hele bende. Ik daarentegen koos tot zijn afgrijzen de minst gelukkige werkplek - namelijk midden in de loop maar wel pal in de zon - om binnen een mum van tijd omringd te zijn met plastic, papier en een ijzerwinkel waar je u tegen zegt. Hoofdschuddend hadden we elkaars werkwijze bekeken. Het is geven en nemen in een goed huwelijk. En zo is het.

Dat we er ondanks deze financiële aderlating geen boterham minder om hoeven eten, danken we aan mijn hervatte marktplaatsactiviteiten. In een vlaag van opruimwoede besloot ik afgelopen vrijdag een gedeelte van mijn kledingkast op marktplaats aan te bieden. Alles wat marktplaatswaardig was en minimaal een jaar ongedragen in de kast had gelegen werd gefotografeerd en geadverteerd. Met resultaat mag ik wel zeggen! Inmiddels staat de teller op één jas (verkocht dankzij Twitter) en vijf t-shirts.
Oh! En mijn trouwjurk is eindelijk thuis! Na drie keer chemisch reinigen kan hij er qua letterlijke schoonheid naar tevredenheid mee door en er heeft zich iemand zichtbaar uitgesloofd op het strijkwerk. Feit blijft echter dat het bloemwerk op de rok definitief naar de gallemiezen is. En dus hoefde ik ter compensatie niet te betalen voor de gehele exercitie.

Maar het belangrijkste, mooiste, beste, fijnste nieuws is natuurlijk dat Tamara eindelijk is getransplanteerd! Na bijna vier jaar op de wachtlijst, waarvan langer dan een jaar op Hoog Urgent, en twee geannuleerde oproepen, heeft ze dan nu eindelijk haar setje donorlongen gekregen.
En jij, had jij eigenlijk al vast laten leggen of je donor wil zijn?

3 opmerkingen:

Toaske zei

Hahaha, het is inderdaad geven en nemen in het huwelijks.

Tuurlijk ben ik donor. En ook bloeddonor. Wat fijn voor Tamara. Ik hoop dat ze snel herstelt.

Gwen Wijker zei

Dat is zeker een wervelend weekend :p
Ik had je kaartje vandaag ontvangen. Bedankt! Heel gek, maar toen ik de achterkant van de envelop las dacht ik al meteen dat het kaartje van jou kwam haha. Ik herkende je humor meteen van je blog ;)


Groetjes Gwen

Claudia Huijzen zei

Hey,
thanks voor je kaartje! Wat Gwen zegt... ik had ook al gelijk zo'n vermoeden haha :-)
Moest het even delen dus ik heb 'n foto op m'n blog geplaatst!
Toevallig ben ik de laatste tijd ook erg in de opruimstemming, en plaats ik dus ook met regelmaat het een en ander op marktplaats. Heerlijk opruimen... weer plek voor nieuwe dingen!
Liefs Claudia