vrijdag 8 oktober 2010

Vochtvertier: the sequel

Dus. Ik zit op de wc (en ik zal de TMI voor me houden) en ik kijk eens wat om me heen. Om objectief te inspecteren hoe ik ons kleinste kamertje zou bestempelen als het in een of ander deskundig interieurtijdschrijft afgebeeld stond. Modern, strak, weinig poespas, maar kan het altijd beter al heb ik geen idee hoe. Tot mijn blik zich op onverklaarbare wijze naar boven zuigt. En ik een tamelijk dramatische, langgerekte natte vlek op het plafond ontwaar. What the hell???

"We hebben een lekkage!" gil ik onthutst terwijl ik me in mijn panty herhijs. Als een haas komt Sjoerd aangestormd. "Wat ja?!" briest hij. Met verwrongen gezicht wijs ik naar het plafond. Het komt van de douche die recht boven de wc beneden zit, constateren we eensgezind. We kijken elkaar met rollende ogen aan, zuchten eens heel diep en gaan dan maar snel tot actie over. De aannemer wordt gebeld en hij weet te melden dat het het kitwerk kan zijn (en daar zit één jaar garantie op en dat is net voorbij) of de leiding zelf (en dan boffen we want daar tellen ze twee jaar garantie voor). Hij adviseert ons om zijn collega's die hier een eindje verderop aan een nieuw deelproject bezig zijn aan de jas te trekken en even te komen kijken.

Met fel gestifte lippen (ikke dan, altijd je vrouwelijke charmes in de strijd gooien in dit soort situaties) melden we ons even later bij de uitvoerder. "Is daa zo'n draingoot?" is de eerste vraag die we krijgen als we vertellen over het lek. Dat belooft veel goeds. Hij belooft in de loop van de middag langs te komen.
Als er om kwart voor vier nog steeds niemand is geweest rijd ik opnieuw langs de bouwkeet. Een man een man, een woord een woord. Ik zal zorgen dat we niet vergeten worden. "Assie voor kwart over vier nie langs is geweest maak ik 'em af!" vertrouwt een van de bouwmannen me toe. Toch die lippenstift hè?

Bloedvergieten blijkt gelukkig niet nodig. En het was juist goed dat ik mijn gezicht nog eens had laten zien, want in de hectiek van oplevering was onze lekkage inderdaad ietwat van zijn netvlies geraakt. Al snel komt het guitig heerschap tot eenzelfde conclusie als wij. Het is het kitwerk niet, dat ligt er puik bij. Da's garantietechnisch prachtig nieuws. Maar van het "Daa wordt kappuh!" worden we geen van allen vrolijk. "En daa is gewoon k*t, daa mag best gezegd worruh." besluit hij zijn voorlopige diagnose. Gelukkig mogen we wel tot nader order gewoon douchen en wasjes draaien, want het kwaad is nu toch al geschied. Maandag horen we meer. We kunnen niet wachten. Gelukkig hebben we inmiddels ruimschoots ervaring met vochtuitdagingen, want de garage wordt met de dag droger.

5 opmerkingen:

Toaske zei

Oh, di's niet tof niet. Balen. Hier een paar jaar terug ook af en toe een lekkage recht boven de bank. We doen dan steeds alsof we niet beter weten en kitten de badkuip opnieuw. Na onze verbouwing van vorig jaar is het nog niet gebeurd, dus hopelijk helpt dat kitten nu echt.
Sterkte! met dat Kappuh.

Rosalie zei

hoi irene, je kent mij niet, maar ik lees af en toe je blog. je schrijft erg leuk en herkenbaar. mijn man (27) heeft ook cf en nu toevallig ook thuis een kuur voor het eerst sinds we samen zijn. maar gaat gelukkig goed! groetjes rosalie

Margriet zei

Dat vocht uit de garage trekt nu dus gewoon naar de badkamer... Ben je lekker mee. Hoop dat het klusje snel geklaard is. Want ok, fijn dat er nog garantie op zit. Maar toch minder fijn dat het met grof geweld moet plaats vinden. Kitrandje vervangen is een stuk makkelijker. Lijkt mij. Denk ik... Toch?

De Repel zei

help....heel epistel getypt....kwijt!

De Repel zei

maar je weet geloof ik wel hoe ik erover denk....ik sta zelfs ingescgreven in het beenmergdonorregister...