donderdag 31 maart 2011

iPhoto maart 2011

Blog je weer eens een maand op regelmatige basis, zou je zomaar het iPhoto-element vergeten zeg. Deze maand weinig foto's. Want veel plat en plafondaangezichten zijn niet bijster interessant.

Dit is de onderkant van het deksel van mijn naaidoos. Toen ik mijn liefde voor R op deze tamelijk puberale manier betuigde diende hij vast een ander doel want in die tijd woonde ik nog thuis. En kon ik niet bevroeden ooit een naaidoos te hebben.
Wie R was kan ik evenmin reconstrueren. Ik was een nogal verliefdig meisje.
Al zolang ik me kan heugen.
Mijn eerste liefde dateert van de kleuterschool en was Hans. Tijdens de kleutergym schijn ik op een onbewaakt moment uit de rij te zijn gestapt om Hans, die vijf kinderen voor mij stond, een kusje te geven. Aahhh... Waarom ik op Hans was weet ik niet (zeker als je ziet hoe Hans opgedroogd is). Maar misschien had het te maken met het gekleurde stickertje op zijn boterhamzakje. Dat hij iedere dag aan een ander meisje gaf. De player.
Na Hans volgden nog vele, vele crushes. De meest uiteenlopende types kregen op een bepaald moment mijn onverdeelde aandacht. Vanwege mijn korte spanningsboog vaak maar voor een minimale tijdsspanne. Echter sinds mijn medical crush op de anesthesist ben ik er ein-de-lijk achter wat het is. Het is namelijk helemaal geen verliefdheid. Er komen ook geen vlinders aan te pas. Het is een gevoel van bewondering voor iemand die ergens heel goed in is. Ik was in 1988 dan ook niet op Ronald Koeman omdat hij zo'n hunk was, maar omdat hij keigoed kon voetballen en ook nog eens aanvoerder van het team was.
Kun je je voorstellen dat ik met terugwerkende kracht opgelucht ben?
Op Sjoerd ben ik wél écht verliefd, na bijna acht jaren samen nog steeds. Maar als hij zijn pak aan heeft en naar de Raad van State moet voel ik ook de crush opkomen. Wat zou ik dan graag eens met hem meegaan en hem in actie zien!


Een middag en avond aangenaam verpozen bij de familie V. Zo'n evenement staat altijd garant voor goed gezelschap, een hoop grappen en grollen en perfecte foerage. Dit keer waagde ik me aan de whisky. Dat bleek een stap te ver. Mijn slokdarm fikte langzaam weg en zuurbranden waren het logische gevolg.


De boodschap in mijn fortune cookie bleek nogal ruim interpreteerbaar. Of vaag. Want wat nou als ik helemaal niet zeer goed wíl worden? Wat nou als ik al tevreden ben met gewoon goed? Of ben ik dan weer gelijk lui en ambitieloos?


Nou, en toen kreeg ik dus mijn korstjes niet meer op. En daarmee begon het medisch gezeik weer van voren af aan. Of had ik dan toch dat stomme koekje serieuzer moeten nemen? Een mens in nood gaat de gekste dingen bedenken om tot een verklaring en daarmee een oplossing te komen.


Infuus 1 zat bij poging 2. De medewerker van de SEH vond het zelf ook vervelend. Misschien nog wel meer dan ik. In de wachtruimte werden we van tevoren echter leuk vermaakt door een guitig jochie met een nogal ongelukkige en onbeschermde skeelervuurdoop. Met gepaste trots deed hij een rondje wachtkamer met zijn ernstig geknakte pols. Een blind paard kon de breuk nog zien zitten. Duizend keer liever een infuus dan dat polsje zetten, bedacht ik rillend. Alles is perceptie.


En omdat ik zo dahahaper was geweest met prikken en de komende weken ook best wel ziehiehielig op de bank moet hangen kreeg ik van Sjoerd de ontbrekende dvd's van mijn Gooische Vrouwencollectie.


Ja en deze roze jongen kennen we inmiddels natuurlijk uit-en-te-na, maar toch mocht hij niet in dit overzicht ontbreken vond ik.

6 opmerkingen:

Ydnas zei

Hey Irene, ik hang lekker met je mee op de bank hoor, ook effe aan de AB maar gelukkig oraal en hoop dat ik het daarmee red dit keer ;-)
Heb je wel het idee dat je kuur een beetje aanslaat? Veel beterschap en veel plezier met je nieuwe dvdtjes, leuk!
Liefs Sandy

Anoniem zei

Is kanjer goed genoeg? Of moet het superkanjer worden? Superlatieven maken het voor mij niet groter. Vandaar dat ik het gewoon houd op KANJER met een gezonde en humoristiche portie cynisme en zelfreflectie. Houd vol zo meissie.
Annemie

Zuster_Klivia zei

Haha, wat een waardeloos cookie had je zeg! Wat moet je daar nu mee?

Tsja... en wbt de rest> rest mij niks anders dan je sterkte toe te wensen. Dat je maar snel meer kan zien dan overwegend plafonds.

claudevrouw zei

Hoi Irène,
Ff een vraagje hoor... Krijg je je antibiotica niet toegediend via de midline? Omdat ik nog een aparte foto zie met de tekst dat er voor de tweede keer een infuus is geprikt?

Groetjes Claudia D.

Irène's wereld zei

@Ydnas: Jij ook beterschap!

@Claudevrouw: Ik ben begonnen met een perifeer infuus omdat ik niet gelijk terecht kon voor de Midline. Toen de Midline zat is dat perifeer infuus er gelijk uitgejast!

alie zei

Leuk verhaal heb je er weer van gemaakt Irène.
Wat lief dat je de ontbrekende seizoenen van GV hebt gekregen. Volgens mij zijn het de seizoenen die bij mij ook nog ontbreken. Ik zal Albert dus 'ns lief aankijken.

Hoe gaat het nu met je?? En met de kuur???

Zoen van Alie