vrijdag 18 maart 2011

Van die vrijdagen

Hoe je eigen lijf je kan bedriegen en weer andersom en dat je er dus eigenlijk nooit van op aan kunt.

Voor het eerst sinds dagen tempte ik weer 'gewoon' verhoging bij het opstaan.
Dat was hoopvol! Niettemin met nog steeds een vies hoestje en een ronduit geïrriteerde luchtpijp. Wat zeg ik? Beyond irritatie.
Met extra blaasbibbers op pad dus.

De oorspronkelijke reden om vandaag naar het ziekenhuis te gaan was voor het laten plaatsen van een sensor die de komende dagen continue mijn bloedsuiker meet. Iedere vijf minuten geeft hij die waardes door aan mijn insulinepompje en daarop verschijnt dan in een gezellig grafiekje hoe de boel erbij hangt. Han-dig! Tijdens mijn MDS*-afspraak van volgende week (je bent professioneel patiënt of niet...) worden de resultaten bekeken door de diabetesverpleegkundige. En indien nodig zal de leukste roofvogeldokter (raadsel voor ingewijden) dan de basaalstanden van mijn insulinepomp aanpassen.

Maar toen fietste die gruwelijke griep (ik allitereer me suf vandaag) ertussen. En mocht ik vandaag dus ook een longfunctie doen. In mijn hoofd had zich het idee genesteld dat hij beslist nog slechter zou zijn dan de vorige keer (56%). Ik zou het mentaal niet aan kunnen om nog lagere cijfers zwart op wit gedrukt te zien staan. En zodoende vond ik mezelf wederom jankend terug in het blaashok. De assistente echter was een schatje en stelde me op mijn gemak met bemoedigende woorden en een bekertje water. Na een diepe zucht plantte ik de klem op mijn neus en het mondstuk tussen mijn lippen. En blies potverdomme een gat in de muur zeg! Ik focuste me op een of ander balkje dat naar rechts uit moest slaan om in de goede groene zone te komen. Angst, woede, het kwam er allemaal uit. In een schitterende score van 64%. Opnieuw volgden tranen. Dit keer van geluk.

De CF-verpleegkundige bevestigde even later mijn bange vermoedens. Als ik slechter had geblazen dan de vorige keer hadden ze me daar gehouden. Het was met recht een dubbeltje op z'n kant. En toen dat kwartje viel lekte er opnieuw nog maar wat oogvocht weg. Van opluchting.
De bloeduitslagen van afgelopen dinsdag waren nu allemaal binnen en alles zag er goed uit. Mijn totaal IgE was zelfs gedaald nadat ik volledig gestopt ben met P.rednison en T.risporal. Al die dingen bij elkaar opgeteld kwamen we tot de gezamenlijke conclusie dat dit geëmmer iets viraals is en geen oplaaiende ABPA. En om te voorkomen dit het viraals overslaat op mijn longen in iets bacterieels heb ik mijn oude vertrouwde antibioticumkuur T.arivid voorgeschreven gekregen.

Over de I outrun CF wandeling van komende zondag was ze helder. Gaan! Mits fit en koortsvrij. Bewegen is gezond, de buitenlucht is gezond. En volgend jaar wil ze daar eerder over ingelicht worden. Loopt ze ook mee!

*MDS = multi disciplinair spreekuur (soort APK voor de mensen)

11 opmerkingen:

Edje zei

Oh wat fijn Irene, wat een goed nieuws! Ik snap wel niks van al die termen maar ben superblij voor je!

NOVY zei

Woeh!
Alvast succes en plezier zondag!
(Roofogeldokter? Jan Arend?)

Jolanda zei

Echt, ik heb hier tranen weg zitten slikken tijdens het lezen. Voel zo met je mee!! Wat een opluchting (ja..) dat je zo goed blies!
Ik hoop dat je wat kunt met de metingen van de sensor. Dat je bevestigt wordt dat je goed ingesteld bent of dat je moet worden bijgesteld en dat je je daardoor beter zult voelen!
*knuffel*

Running Rapunzel zei

"...loopt ze ook mee." Wat een bijzonder mens, daar heb je wat aan.

ik hou van dubbeltjes op z'n kant die de goede kant op vallen. Ik ga zondag heel veel aan je denken en de hele dag aan de twitter hangen. Virus-shmirus, deze kan je hebben!

De route in detail (jouw vraag op mijn log):
http://maps.google.com/maps/ms?hl=nl&ie=UTF8&oe=UTF8&msa=0&msid=203739386199219930694.00049db90f182f60205b3&start=27&num=200&sll=52.106776,5.313918&sspn=1.685639,1.345975&z=9

Anoniem zei

Hoi Irene,

Bij baby's zeggen ze toch al dat huilen goed is voor de longen? Het is maar weer bewezen!
Nog beter de tranen van geluk!!! Het is je gegund.

Anja
cf LTX 1994

Anoniem zei

Super gedaan dame. Hoop dat je tijdens de rit terug uit het raampje van Taxi Frenske behoorlijk wat spanning weg hebt laten waaien.
De wolken zijn onderweg naar München, de zon schijn. Ik hoop je morgen te zien.

Kus, @AagjeVinex

MissPiggy zei

WELL DONE!

Zie je morgen, yeeeey!!!

Ad zei

Irène ben helemaal trots op je.
Morgen zonnebrand mee en gaan met die banaan.

Liefs Ad

Louise zei

Yay, wat ontzettend fijn!!! Ik hoop dat je de zonnebrand morgen nodig hebt. Veel plezier in ieder geval. (en die je AagjeVinex de groeten als je die ziet?)

LIEFS!!

Claudia Huijzen zei

Wow dat zag er gezellig uit in Scheveningen (zag de foto's op blog van Djuna), je ziet er goed uit! En gelukkig is je lf ook beter. Ik ken dat angstige gevoel... bang om steeds weer minder te blazen. Maar gelukkig ben je weer op de goede weg!
Nu lekker nagenieten van vandaag.
Liefs Claudia

Yvonne zei

Geweldige score, die 64%! En zo onverwacht, echt een cadeautje...
Was erg blij toen je me dat smste, was onderweg naar Ischgl toen en mn vakantie kon vanaf dat moment al niet meer stuk :-)