vrijdag 11 maart 2011

Vavoemmm! Ali B op volle toeren

Al sinds de eerste aflevering van het programma Ali B op volle toeren voel ik de aanhoudende drang om met hem en al zijn rappende 'homies' te knuffelen. Eindeloos. Want wat was dat mooie televisie! Misschien wel een van de fijnste programma's van de afgelopen tijd. Vernieuwend. Vrij van stigma's. Vrolijk. Ontroerend. En goudeerlijk.

Tijdens de acht afleveringen ging Ali wekelijks met een andere bevriende rapper op bezoek bij een Nederlandse artiest 'uit de oude doos'. Uitgerangeerd klinkt te onaardig maar in de vergetelheid geraakt doet wel recht aan het gros van de muzikale mastodonten. Vaak geheel onterecht overigens. Tijdens die ontmoetingen luisterden ze naar eenieders muziek en gingen uiteen met de opdracht om elkaars bekendste lied in een nieuw jasje te steken.

En briljant concept als je het mij vraagt. In velerlei opzichten.
Jonge artiesten ontmoeten oude rotten uit het vak. Beide doelgroepen blijken elkaar te inspireren en wederzijds tot nieuwe creatieve dingen aan te zetten.
De talentvolle rappers (Keizer, Fresku, Kleine Viezerik, Negativ, Darryl, Yes-R, Gio, Winne) komen vaak uit de mindere wijken van ons land en zijn getekend door de straat. Terwijl de ene rapper er uitziet als een brave bankmedewerker oogt een andere nogal woest, met een gezicht vol tatoeages en in zijn mond een glimmende grill.
De gerijpte vakmensen (Lenny Kuhr, Ben Cramer, Willeke Alberti, Stef Bos, Bonnie St. Claire, Dennie Christian, Anneke Gröhnloh, Henny Vrienten) hebben in eerste instantie vaak geen enkele connectie met rapmuziek maar raken al snel diep onder de indruk van het talent van jongens. En er ontstaat een door het scherm voelbare vibe. De oplettende kijker ziet de uitwisseling van subtiele vaderlijke blikken en warme moederlijke omhelzingen.

Naast dat de uitzendingen muzikale feestjes waren hoop ik ook dat de serie heeft bijgedragen aan hoe sommige generaliserende mensen tegen 'die Marokkanen' aankijken. Ze werden dit keer eens in een zeer positief daglicht neergezet. Zelfs de kleine shots op straat, waarbij Ali en zijn collega van dat moment grijze vrouwtjes aanspreken voor een kort gesprekje, dragen bij een aan betere, gezondere beeldvorming. Want het blijken eigenlijk gewoon leuke, beleefde, grappige en vaak behoorlijk gevoelige jongens.

Zodra de cd uit is trek ik een sprintje naar de platenzaak.
En het spreekt voor zich dat ik nu al niet kan wachten op het tweede seizoen!
Mocht je de afleveringen van seizoen één nog eens terug willen zien, dan kan dat hier.

3 opmerkingen:

Kim zei

Ik heb weleens een stukje gezien. Maar van de week waren ze met z'n allen bij DWDD. Toen dacht ik: ik moet naar uitzending gemist!!
Maar ik lag dus in het zkh en het internet was niet snel genoeg voor uitzending gemist...
Maar nu ben ik thuis en er klaar voor!!

Fijn weekend!

Lotte zei

Jaaaaaaaaa, ook ik ben fan. Naast het knuffelen voel ik de enorme aandrang om ze uit nodigen op school in m'n derde en vierde klassen. Gaan we alleen nog maar rappen! En knuffelen!!!

Running Rapunzel zei

Wat leuk....dat ga ik eens kijken!