zondag 15 mei 2011

Aangepaste vakantie

We hebben vakantie. Net als vorig jaar om deze tijd.
Zomaar een weekje in het voorjaar. Even tijd voor elkaar.
Alvast snuffelen aan de zomervakantie.

In september 2010 hadden we ook zo'n weekje ingelast. Het plan was om naar een huisje in de Languedoc-Roussillon te gaan en daar de laatste restjes zomer mee te pikken. Helaas liep het anders. Een opname torpedeerde onze plannen. In plaats van 2000 vakantiekilometers maakte Sjoerd er 1500 tussen ons huis en het ziekenhuis. Gelukkig houdt hij van autorijden.
We besloten het plan vooruit te schuiven, naar het voorjaar van 2011.
Dit is, zeg maar, nu. En wij zijn thuis.

De infuuskuur van maart-april heeft er behoorlijk ingehakt. Zowel fysiek als ook mentaal. Ik ben nog steeds niet waar ik zijn wil en het feit dat er tussen beide kuren slechts zes maanden tijd zat is ook niet goed voor het moraal. Het vertrouwen in mijn lijf heeft een flinke deuk opgelopen. Met als gevolg dat ik nog niet ver van huis (en ziekenhuis) durf te zijn. Noem me een schijtebroek maar het is niet anders. Meer dan ooit hecht ik enorm aan de zekerheden van thuis. Mijn eigen zalige bed, alle benodigde spullen om me heen en de dokter op anderhalf uur rijden afstand. Natuurlijk was het opnieuw afblazen van de plannen een teleurstelling, zeker ook voor Sjoerd. Maar hij begreep het wel. Zoals altijd.
De schat.

Dat mijn angsten niet ongegrond zijn bleek afgelopen week. Maandagavond schoot het er ineens in. Stekende pijn in mijn rechter long. Aan de bovenkant, van opzij. Het ademhalen en hoesten werd er niet door belemmerd maar ik voelde het constant. Eerst dacht ik aan een verrekt tussenribspiertje. Dat heb ik wel eens vaker gehad. Maar de pijn hield aan en zonder paracetamollen was het niet te doen. Mijn sputum bleef tot mijn geruststelling 'normaal' van kleur, textuur en hoeveelheid. Rondsnuffelen op dokter Google deed de zaak geen goed. Het zou ook een pleuritis kunnen zijn. Of misschien een klaplong. Of een longembolie?!
Gistermiddag bespraken Sjoerd en ik het plan van aanpak. Als de pijn komende maandag op hetzelfde niveau is of erger wordt er gebeld naar het ziekenhuis. Met het risico dat we dan opnieuw naar de Spoedeisende Hulp kunnen komen, alwaar de hele riedel van bloed prikken, bloedgas en longfoto over me uit wordt gestort. Dat gaf rust.

En warempel zeg. Vanmorgen deed ik mijn ogen open, merkte dat ik op mijn rechter zij lag en dat het nagenoeg geen pijn deed. En dat de laatste dosis paracetamol al zo'n twaalf uur geleden was!
Vandaag bleef de pijn op de achtergrond. Zonder een enkele pijnstiller.
Is het dan toch een dwars tussenribspiertje geweest? Misschien een heel elftal!

9 opmerkingen:

Zuster_Klivia zei

Ik kan me voorstellen dat je liever thuis bent. Zou ook erg nerveuzig worden van op vakantie gaan als ik nog niet de oude was.

Maarre: fijn dat 'dat wat het dan ook was' weer weg is! :)

Ri zei

Een weekje met elkaar is heerlijk. Of het nou uit of thuis is. Geniet ervan.

Jroen zei

Heel herkenbaar met die vakanties, zit ik nu zelf ook mee. Wil graag weg, alleen, maar wat deukjes opgelopen de laatste 2 jaar. What to do?

Kan het ook zo zijn dat er misschien een slijmpropje verkeerd is geschoten en de boel afsloot. Bij mij ook altijd pijnlijk en na een paar dagen wel weer weg. Succes er mee!

Petra zei

Wij hebben inmiddels ook een mentale cirkel van 650 km rond ons huis getrokken. ben je in noodgevallen toch binnen een 7 uurtjes terug thuis. En eerlijk gezegd vind ik een vakantie in Nederland ook niet zo erg. Minder gedoe, en ziekenhuisland in de buurt. Ik word vaak ziek vlak voor vakanties, en in Nederland durf ik dan toch te gaan, in afwachting van hoe het loopt. Allemaal heel herkenbaar dus.

Ydnas zei

Lekker een weekje samen thuis is toch ook heerlijk, zou fijn zijn als het weer ook nog een beetje mee gaat werken, en anders gewoon lekker knus filmpjes kijken en lekker eten enzo ;-)
Gelukkig is je pijntje weer weg!
Liefs van Sandy

Mirjam zei

Ben heel blij voor je en hoop dat deze positieve lijn zich door blijft zetten! En lekker thuis in eigen land is wel zo lekker hoor!! Geniet ervan.
Grtjs
Mirjam

ingrid zei

Fijn dat het beter lijkt te gaan.Misschien toch nog een dagje weg?
Sterkte ik bewonder je moed en doorzettingsvermogen hoor!

Cash en Els zei

BAh wat een domper! Ik hoop dat je toch nog wat leuke uitstapjes kunt maken met Sjoerd. Lekker uit eten of een mooie film en samen op de bank met lekker e hapjes. Ach dat weten jullie wel, hoe dat te doen ;-)

Sterkte met alles, Els

ing zei

Tuurlijk ben je geen schijtebroek! Dit is juist heel erg verstandig. Wat moet Sjoerd als jij in Frankrijk niet lekker wordt? Daar wordt toch niemand blij van? Als jouw gevoel zegt dat thuisblijven het beste is dan is dat zo. Kop op meis. De teleurstelling is groot want ondanks dat je weet dat dit het beste is wil je ook gewoon onbezorgd op vakantie! Dat verdienen jullie ook gewoon maar helaas... ik hoop dat het toch genieten met de grote G wordt deze zomer!

groetjes,
Ing